Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Singer/songwriter on a social mission
06 MRT 2014 • Door Sara Madou • Meer blogs over Muziek

Singer/songwriter on a social mission

Het thema van Women in Paradise is ‘dromen’. Veel van je eigen dromen zijn inmiddels uitgekomen. Je hebt een show gedaan over het leven van je heldin, Nina Simone, en een cd gemaakt met de nummers van je andere held, Bill Withers. Het gaat lekker!
‘Ja, echt geweldig dat ik deze projecten heb mogen doen. Ik kreeg de kans om een cd op te nemen met het Metropole Orkest, waarbij ik grotendeels zelf kon bepalen met welke muziek. Het Nina Simone-project was net afgerond en ik heb nog even getwijfeld over Tracy Chapman, maar haar stijl werkt niet zo lekker met een groot orkest. Bill’s muziek is daar juist perfect voor.’
 
Is het niet moeilijk, om nummers van je helden te zingen?
‘Een tikkeltje eng is het wel, maar je kunt er prima je eigen creativiteit in kwijt. Of je er nou een compleet nieuw nummer van maakt, of het dichter bij het origineel houdt. Bij de songs van Bill Withers hebben we de nummers vooral uitvergroot, met het orkest. Dat geeft ze meteen een hele andere sfeer. Grandma’s Hands vond ik heerlijk om op die manier te zingen, dat is mijn all time favourite van Bill. Maar sinds dit project is er een andere favoriet bij gekomen, You just can’t smile it away. Een mooie, gevoelige ballad, met een bijzondere tekst.’
 
Weet Bill zelf ook van het bestaan van de cd?
‘Hij was er zelfs bij betrokken! We hebben toestemming gevraagd om zijn werk te mogen gebruiken en heeft zelfs een nummer aangedragen, waarvan hij vond dat ik het zou moeten zingen. Dat hij het resultaat mooi vond en daar zelfs een mooie noot over schreef voor in het albumboekje, was het fijnste compliment dat ik ooit heb gekregen. ‘I’m honored’, zei hij. Ik dacht dat ik erin bleef. De cd had bijna niet meer uit hoeven komen, die opmerking was al beloning genoeg.’
 
In het persbericht van Women in paradise noemen ze je singer/songwriter with a social mission. Wat betekent dat?
‘Muziek is mijn grootste passie, maar voordat ik zangeres werd, was ik jongerenwerker. Dat heb ik vijf jaar gedaan en ik ben er uiteindelijk mee gestopt, omdat ik helemaal voor de muziek wilde gaan. Ik kan geen dingen half doen. Muziek heeft ook echt je volledige focus nodig. Het maatschappelijke zal ik nooit volledig los kunnen laten, het is een belangrijk deel van wie ik ben. Daarom werk ik vaak mee aan projecten zoals Because you’re a girl, en geef ik masterclasses aan meisjes voor het Self Efsteem programma van Dove. Women in Paradise organiseren we iedere twee maanden. Een bijzondere avond voor vrouwen waarbij, naast de talkshow, ook artiesten optreden. De avonden hebben een wisselend thema, maar is altijd gericht op zelfontwikkeling en ervaringen delen. Er hangt een relaxte sfeer, waarbij iedereen volledig zichzelf kan zijn. Daardoor hoor je soms heftige verhalen. De laatste keer vertelde een moeder bijvoorbeeld over haar dochter, die jarenlang onder invloed was van een loverboy. Een heftig onderwerp, dat een heel gesprek op gang bracht: hoe komt het dat het ene meisje zich wel laat brainwashen door zo’n loverboy en een ander niet?
 
Hoe staat het er in Nederland eigenlijk voor volgens jou, qua vrouwenrechten?
‘Het kan erger, maar de positie van een man is nog steeds niet gelijk aan die van een vrouw. Ik hoop dat dit ooit nog gaat veranderen. Voor mij persoonlijk is het belangrijkste dat je je niet laat beperken door kaders die anderen voor je bepaald hebben. Ga voor je doelen en laat je daarin niet beperken. Sommige vrouwen wíllen bijvoorbeeld wel een toppositie in hun bedrijf, maar denken dat dit meer iets is voor mannen. Of dat hun leidinggevende dat denkt. Zo zonde! Blijf altijd je eigen plan volgen en gá voor je dromen. Ik ben zelf zo en omring me ook graag met dat soort vrouwen, dat werkt heel inspirerend.’
 
Het thema van de avond op 11 maart is dus ‘dromen’. Waar droomde je zelf vroeger van?
‘Ik wilde modeontwerpster worden. Zingen vond ik leuk, maar het kwam niet bij me op dat je daar je werk van kon maken. Ik speelde wel in een reggaebandje trouwens. De kleding voor optredens maakte ik dan zelf.’
 
Had je een duidelijk plan toen je begon met muziek?
‘Jazeker. Ik was heel gefocust. Toen ik ontslag nam als jongerenwerker, had ik alleen een paar kleine optredens in mijn agenda staan. Erg eng en onzeker allemaal. Maar ik had de overtuiging dat het kon lukken en die passie, dat is het allerbelangrijkste. Ik blijf daar ook mee bezig, denk: goed, ik sta nu hier, wat moet ik doen om over een jaar dáár te staan?’
 
Hoe krijgen ambitieus dromende CJP’ers ook zo’n carrière als de jouwe voor elkaar?
‘Richt je op het gebied waar je talent ligt en laat je niet afschrikken door de onzekerheid, of als het niet gelijk soepel loopt. Je bent en blijft bezig om jezelf te verbeteren. Ik sta nu heel anders op het podium dan twee jaar geleden. Een belangrijke reden daarvoor is de Nina Simone voorstelling. Daarin moest ik voor het eerst acteren. Ik had geen idee of ik het kon en heb toch, júist daarom, ‘ja’ gezegd. Ik ben – nee, was – een artiest die graag in mijn comfort zone zit. Door die show werd ik daar keihard uitgetrapt en nu sta ik relaxter op het podium, durf meer te laten zien wat ik voel als performer. Een beetje zoals Nina Simone, die was heel echt en open: what you see is what you get.’

Een dromerig iemand ben je dus niet.
‘Nee, daar ben ik te gefocust voor. Je zult me niet snel afwezig uit het raam zien staren. Ik droom wel hoor, maar dan met beide benen op de grond.’
 
Welke andere muzikanten brengen je in dromerige sferen?
‘Gregory Porter is de eerste naam die me te binnen schiet. Hoe hij zomaar opeens bekend werd, vooral in Nederland, is al een droom op zich. Een artiest die goede muziek maakt, is wat mij betreft het ultieme genieten. Ik zag laatst Liz Wright in de North Sea Jazz Club en was blown away door haar stem en performance. Als je naar een collega kijkt, check je in eerste instantie toch vooral de setting, hoe en wat de muzikanten spelen, de sound. Maar toen zij begon te zingen, zat ik er meteen helemaal in. Alles om me heen was vergeten. Een van de beste concerten ooit.’
 
Waar droom je momenteel van?
‘Ik zou graag een jaartje in Suriname wonen. Volgens mij is het heel goed om een tijdje in zo’n andere vibe te zitten, met nieuwe mensen om je heen. Maar mijn állergrootste droom is een internationale carrière. Helaas is dat erg pittig voor iemand uit Nederland. Caro Emerald, Within Temptation; veel meer namen kan ik niet noemen, van artiesten wie het is gelukt. Uiteraard ga ik het wel proberen!’
 
Weer heel iets anders: wat is je ultieme droomman?
‘Puur op uiterlijk vind ik dat lastig. Ik vind het vooral mooi als een man ergens hélemaal voor gaat. Sporters, zoals Michael Jordan en Lebron James bijvoorbeeld. Zij zijn mentaal heel sterk, hebben een bepaalde discipline die je ook bij veel artiesten ziet.’
 
Naakt over straat lopen, vuurspuwende draken of andere klassiekers; heb je ook letterlijk veelvoorkomende dromen?
‘Het is heel stom, maar ik kan mijn dromen nooit onthouden. Wel heb ik vaak een deja-vu. Dat ik iemand voor het eerst ontmoet en het idee heb dat ik ze al ken, of op een nieuwe plek ben die heel vertrouwd voelt. Maar wat er ’s nachts écht door mijn dromen spookt? Ik zou wíllen dat ik het wist.’

Comments