Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Mensen kijken in het Stedelijk
11 MRT 2014 • Door Judith Zijp • Meer blogs over Expo

Mensen kijken in het Stedelijk

Net als wij ons interview met kersverse exposanten Paulien (31) en Anouk (32) willen beginnen, voltrekt zich een museale ramp. Over drie dagen is de opening van de expositie en de beamer van Anouks video-installatie werkt niet mee. In de afgelopen drie uur is het technisch personeel bezig geweest met het ophangen van dit apparaat aan een speciale balk, maar dit lijkt nu voor niets. De beamer kan weer naar beneden. Aan de gezichten van het technische personeel te zien is dit een heel serieus probleem.

Omdat probleemsituaties niet de ideale omstandigheden zijn voor een interview, nemen wij de kunstenaars dan maar mee naar het dakterras om ze het hemd van het creatieve lijf te vragen. Ondertussen verontschuldigen ze zich voor de drukte en bespreken ze het beamer-probleem. ‘Ik had  eerst ook gedoe met de positie van de beamer, maar dat het duurde niet lang om het op te lossen, hoor’, zegt Paulien. ‘Oh! Nou, waar hebben we het dan over?!’, grapt Anouk.

Naast video-installaties bestaan de gekoppelde exposities vooral uit foto’s. Foto’s van mensen vooral. In Pauliens geval gaat het vooral om beeld dat zij op straat heeft geschoten van voorbijgangers. Mensen die over straat lopen of op hun die mobiele telefoon kijken en meer toevallige situaties. Anouk focust zich in haar werk meer op de psychische toestand van mensen. Met name naar aanleiding van de situatie waarin zij zich bevinden. Zo zijn er verschillende foto’s te zien van beveiligingcamera’s met daarnaast beeld van rennende mensen, alsof ze constant in de gaten worden gehouden.

De situatie wordt iets meer ontspannen naarmate de zon en de koffie dichterbij komen. Toch hebben de twee nog niet echt de tijd gehad om te genieten van hun Stedelijk Museum-ervaring. ‘We hebben het de hele tijd druk, dus soms moet iemand anders mij even herinneren aan het feit dat dit heus wel heel tof is, een expo in het Stedelijk’, zegt Paulien.

Het is inderdaad heel tof. Hoe hebben jullie dit voor elkaar gekregen?
‘Het was niet ons eigen idee’, zegt Paulien. ‘Het Stedelijk had een paar werken van mij gekocht die ze wilden exposeren. De ruimte daarnaast was nog vrij en toen hebben ze Anouk erbij gevraagd.’

Waarom denken jullie dat ze juist voor Anouk kozen voor in de andere zaal?

Anouk: ‘Ik denk omdat er een soort interessant contrast is tussen ons werk. Er zijn overeenkomsten tussen ons werk, maar ook heel veel verschillen. Menselijk gedrag is bij ons allebei het centrale thema, maar dit benaderen we heel anders. Dat zorgt voor een interessante spanningsboog.’

Wat is er dan precies zo anders in de benadering?
‘Sowieso zie je in mijn foto’s en video’s veel meer alledaagse dingen terug, zoals lopen op straat. Anouk laat meer de psychische situatie van personen zien in haar werk’, zegt Paulien ‘Daarbij ga ik gewoon de straat op en laat ik de dingen gebeuren. Ik werk niet in concepten, dat doet Anouk meer’, legt zij verder uit. ‘Ik werk inderdaad veel meer vanuit een idee’, aldus Anouk. ‘ Zoals bijvoorbeeld mijn serie Push-Up. Hiermee wilde ik laten zien dat New York helemaal niet zo grenzeloos is als het lijkt. Je wordt ontzettend beperkt door veel ongeschreven regels waaraan je je moet houden. Dit wilde ik aangeven door zakenmannen in hun lunchpauze push-ups te laten doen, net zo lang totdat de security mij wegstuurde en ze op moesten houden. Werkgevers kunnen aangeklaagd worden als hun werknemers iets overkomt op hun terrein en dus is het doen van push-ups een riskante zaak.’

Ondanks jullie compleet andere benadering zijn jullie wel beiden gefascineerd door menselijk gedrag, waar komt dit vandaan?
Paulien: ‘Ik was als kind al gefascineerd door mensen. Ik maakte altijd korte stripverhalen over personen die op dat moment in mijn leven waren. Als de juf van school afscheid nam bijvoorbeeld, dan maakte ik een strip met haar in de hoofdrol. Nu illustreer ik mijn werk nog steeds vaak met een tekening en een verhaal.’ ‘Bij mij is het contact maken met mensen een heel natuurlijk iets’, voegt Anouk toe. ‘Mijn moeder vertelde dat ik als kind echt hele gesprekken kon voeren met buitenlandse kinderen. Dan praatte we allebei in onze eigen taal, maar het leek alsof we elkaar wel begrepen. Ik vind het contact maken met vreemde mensen, zoals personen die ik fotografeer, nog steeds heel spannend.’

Het zit er dus al sinds kinds af aan bij jullie beide in. Nu is er een hele tentoonstelling met werk van jullie rondom dit thema in een van de grootste musea van Nederland. Wat verwachten jullie ervan? Bergen lovende reacties?
‘Dat zou natuurlijk wel leuk zijn!’, lacht Anouk. ‘Maar eigenlijk heb ik geen echte verwachtingen, behalve dan dat heel veel mensen het gaan zien omdat het Stedelijk nu eenmaal veel publiek trekt. Tot voor kort realiseerde ik me dit niet echt, maar dat is natuurlijk wel zo!’ ‘Inderdaad’, valt Paulien haar collega bij. ‘Dit is de eerste keer dat we zoveel exposure krijgen. Dat drong eerder niet echt tot me door. Anderen moeten we hier soms even aan helpen herinneren’, lacht Paulien.

De exposities van Paulien Oltheten en Anouk Kruithof zijn van 14 maart t/m 8 juni te zien in het Stedelijk Museum in Amsterdam. CJP’ers krijgen 50% korting op entree.

Comments