Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Zonder visuals geen liveshow
19 FEB 2014 • Door Harm Teunisse • Meer blogs over Muziek

Zonder visuals geen liveshow

Bekijk de dj-setups van househelden als Chris Liebing, Richie Hawtin en Daft Punk en je waant je eerder in een vliegtuigcockpit dan achter een draaitafel. Hun liveshows zijn baanbrekende en geavanceerde samensmeltingen van licht, muziek en decor. In aanloop naar 5 Days Off spraken we met visuele kunstenaars Arnout Hulskamp, naast Christopher Gabriel deel van het duo Children of the Light, Matthijs Munnik en Heleen Blanken over hun visie op nieuwe ontwikkelingen in club visuals en technologie, maar ook met Coding the Club organisator FIBER, over hun programma en ideeën over deze ontwikkelingen.
Zonder visuals doe je niet meer mee
Met alleen een stroboscoopje en rookmachine kun je tegenwoordig niet meer aan komen. Sterker nog, een show zonder audiovisuele componenten is nauwelijks meer denkbaar, stelt Arnout, die met Children of Light tijdens Coding the Club een presentatie geeft. 
 
‘Wij krijgen veel verzoeken van artiesten om iets voor ze te maken. Als je geen visueel component bij je show hebt, doe je niet meer mee, zo lijkt het. Dj's en artiesten voelen zich kaal en verloren zonder. Deze ontwikkeling was altijd al aan de gang, maar lijkt nu in een stroomversnelling terecht te zijn gekomen.’ Is het nog wel bij te benen voor artiesten en kunstenaars, en hoe technisch moet je zijn om bij de top te horen? ’We proberen bij elk project programmeurs en engineers te verzamelen die onze passie delen en ons aanvullen in de dingen die we zelf niet kunnen. Je eigen beperkingen mogen nooit een reden zijn om een bepaald idee niet te kunnen uitvoeren.’

Een filosofie die wordt onderschreven door FIBER. 'We willen met deze serie en dit programma laten zien dat digitale technologie net zo menselijk is als je het maakt. We maken de stap van de wereld van gesloten programma's die grote softwaremakers aanbieden, naar die van open source software en technologieën die je zelf kan maken en vormen. Hierin ligt juist de kans om menselijkheid in te brengen.'
 
Wat Heleen Blanken betreft, mag technologie niet de boventoon voeren. ‘Je hoeft technisch niet álles te weten. Het ligt eraan welk pad je bewandelt. Er zijn zoveel verschillende eilanden binnen de visuele wereld. Zo is mijn werk voornamelijk cinematografisch, dus heb ik nu nog geen gecompliceerde lampen of eigen geprogrammeerde software nodig.’
 
Het mag geen trucje worden
Ondanks alle ontwikkelingen blijft voor de artiesten het menselijke aspect voorop staan. Techniek mag geen trucje worden, aldus Heleen: ‘Het gaat nu veel meer om het totaalplaatje van licht, decor en muziek, en de emotie die een complete show bij je losmaakt.’
 
‘Bij ons speelt techniek een ondergeschikte rol in de beleving,’ aldus Arnout. ‘Het is altijd de techniek die ons concept volgt. Techniek is zelden het uitgangspunt zelf. Bij onze projecten vragen mensen zich vaak af 'hoe doen ze dat in godsnaam', omdat de techniek zelden in beeld is.’

Hallicuneren dankzij licht
Matthijs Munnik sluit de Coding the Club avond af, maar is geen artiest die je normaal gesproken in clubs aantreft. Hij heeft als lichtkunstenaar eerder met organisator FIBER op elektronische kunstfestivals samengewerkt. Zijn lichtprojectie draait geheel om mensen in een andere staat van bewustzijn brengen. ‘Het enige doel van mijn installatie is mensen een intense ervaring laten meemaken.’ Sinds een jaar of vier heeft hij zich gestort op lichtprojecties die met speciale patronen en ritmes hallucinaties weet op te wekken. 

Wat Matthijs doet, koop je niet in de gemiddelde elektronicazaak. Hij heeft alles zelf moeten bouwen en programmeren. ‘Ik werk nu al twee jaar aan deze installatie en ben continu bezig hem te verbeteren. Dat betekent zelf lampen en stellages bouwen en software schrijven om de instellingen precies goed te krijgen. Wat ik wil, kun je nergens kopen.’
 
Tijdens Coding The Club zal Matthijs in het Melkweg Theater zijn stellage loslaten op een zaal van 120 man. ‘Ik ben benieuwd hoe dat gaat. Ik heb nog nooit iets in de clubscene gedaan, maar het wordt een bijzondere ervaring. Ik stuur zowel licht als geluid aan, en hoop dat mensen iets unieks beleven.’
 
Van Pfadfinderei tot Plastik Man
Wie zijn voor deze kunstenaars eigenlijk de pioniers geweest? Arnout: ‘We zijn altijd bewonderaars geweest van James Turell, Olafur Eliasson, Conrad Shawcross en Carlos Cruz Diez. Qua audiovisueel stage design zijn we erg onder de indruk van United Visual Artists.’
 
Voor Heleen zijn juist Arnout en zijn partner Christopher Gabriel van Children of the Light momenteel smaakmakers. ‘Zij doen echt iets nieuws, iets anders dan de rest. Hoe ze objecten combineren met licht, spelen met spiegels en beamers, heel gaaf.’ Ook de show van Moderat, onlangs nog in Paradiso, viel op. ‘Voor Moderat heeft het Berlijnse design collectief Pfadfinderei een waanzinnige 3D beamershow op vier schermen gecreeërd. Echt te gek. Pfadfinderei behoort echt tot de top, wat zij doen is maar voor weinig acts weggelegd.'
 
'Digitaal is niet zaligmakend'
Tot slot; Is er nog plek voor analoge vinylliefhebbers in moderne clubs? ‘Zeker!’, aldus Arnout ‘Wij houden heel erg van handwerk en analoge systemen. Zo werken we zelf veel met diaprojectoren. Geen pixels en mooi warm licht. Digitaal is niet zaligmakend en zal dat ook nooit worden.’

Voor FIBER is er nauwelijks onderscheid meer. 'De scheiding tussen digitaal en analoog (met de vooroordelen die daarbij horen) verdwijnt: digitaal en analoog zijn diep met elkaar verweven geraakt. Daarom is de ondertitel van onze Coded Matter(s) serie ook 'explorations in hybrid design, art and music'.'

Coding the Club toont donderdag 6 maart de vaak onzichtbare wereld achter hoe nieuwe technologie invloed heeft op onze clubervaring en is tegelijk een informele ontmoetingsplek voor audiovisuele kunstenaars, dj/producers, eventorganisatoren, coders, media/kunst/designstudenten en liefhebbers van cultuur in het nachtleven. Check de 5 Days Off pagina voor alle details. 

Comments