Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Tim Knols vele gezichten
19 FEB 2014 • Door Steven Stoffers • Meer blogs over Muziek

Tim Knols vele gezichten

De chaoot
Toen Tim Knols debuutalbum uitkwam, was hij 18. Sindsdien werd hij omringd door mensen die alles voor hem regelden, een zegen voor iemand die naar eigen zeggen zijn ADHD moet beteugelen. Met name voormalig toetsenist, manager en mede-songschrijver Matthijs ‘Duijf’ van Duijvenbode speelde hier een belangrijke rol in. Duijf vertrok echter toen Tim vorig jaar een jaar pauze nam van de band. Tim stond er voor het eerst alleen voor. ‘Toen Duijf wegging, wist ik een maand lang niet wat ik moest. Tot ik me realiseerde dat het ook betekende dat ik een soundtrack voor een tv-serie kon gaan maken als ik dat wou. Dat had ik daarvoor nooit durven doen, omdat er altijd het gevoel heerste dat er geen tijd voor was en het me zou afleiden. Begrijp me niet verkeerd: ik heb Duijf  heel hoog zitten, zonder hem was ik nooit zo ver gekomen. Maar nu ik wat ouder ben, denk ik steeds meer na over wat ik wil doen, wat urgent voelt en waar ik blij en gelukkig van word. Toen dacht ik meer: het gaat goed en Duijf zal het wel weten. Ik hoefde me alleen maar bezig te houden met liedjes schrijven. Hij had alle andere petten op en dat maakte mij echt lui. Toen dat wegviel, nam mijn ADHD het over: ik doe nu alles waar ik een warm gevoel bij krijg. Inmiddels heb ik gelukkig wel weer houvast gevonden, een manager. Hij zorgt er bijvoorbeeld voor dat het vinyl van Tender Records ook daadwerkelijk in mijn handen terechtkomt. Die houvast is echt nodig. Als ik dat niet heb, dan wordt het nooit wat. Ik ben een chaoot.’

De perfectionist
Een opmerkelijk statement voor iemand die net aan een solo-theatertour is begonnen en bovendien fotograaf en platenbaas is; toch drie dingen waarbij je de touwtjes helemaal zelf in handen hebt. ‘Ik ben van origine helemaal geen controlfreak, maar als ik iets doe wil ik het goed doen. Ik ben een perfectionist. Daarom zet ik al mijn foto’s ook op Flickr. Daar krijg ik de feedback, waarmee ik mijn skills kan verbeteren. Ik hoop over een paar jaar zelfverzekerd genoeg te zijn om de stap te maken van hobby-fotograaf naar een fotograaf die klussen doet. Een controlfreak wil controle over elk aspect van zijn leven, maar ik zoek bijvoorbeeld geen controle over mijn relaties of zo. Ik heb alleen wel een heel duidelijk beeld over wat mijn eindresultaat moet zijn. In de muziek, in mijn fotografie en met het platenlabel. Die eigen smaak mis ik wel eens bij artiesten. Je kunt op die manier best een aardig popliedje schrijven, maar ik denk dat je dan nooit je eigen stempel ergens op kunt drukken. Of neem al die mensen die X-factor of The Voice of Holland winnen, die hebben gewoon geen smaak. Ze hebben geen benul van wat ze willen, ze zingen álles. Het maakt ze niet uit of ze een liedje van Beyoncé of Nana Mouskouri moeten zingen en dat vind ik kwalijk. Je moet eerst goed nadenken over wat je nu eigenlijk echt mooi vindt, dan pas kun je echt ver komen.'

Het ego
‘Inmiddels weet ik heel goed wie ik ben, maar ik heb wel eens moeite gehad met ‘Tim Knol’. Niet dat ik in een bepaalde rol schoot op tv of zo, maar ik vroeg me toch af wanneer ik mijn echte zelf was of dat ik was gaan geloven in het beeld dat het publiek van me had. Het valt mee, denk ik. Anders had ik nu wel een crisis gehad. Arrogant ben ik ook niet, maar ik heb wel een flink ego en dat kan behoorlijk gekrenkt worden. Negatieve recensies raken me niet zo, maar als er dingen in staan die niet juist zijn, erger ik me kapot. Spelen voor dertig man vind ik ook prima, al was ik even in de war toen Rotown de laatste keer niet uitverkocht was. Ik ga pas echt last krijgen van mijn ego als mensen de muziek die ik heb gemaakt voor tv-serie Het Koninkrijk niet mooi vinden. Muziek is mijn vakgebied, dit is onderdeel van mijn carrière. Fotografie is wat dat betreft bijvoorbeeld nog te veel bijzaak.' 

Als falen in de bijzaken hem toch niet raakt, rijst de vraag: had Tim zich niet veel beter kunnen focussen op wat hij blijkbaar het belangrijkst vindt? Rotown was anderhalf jaar geleden nog stijf uitverkocht. Soldier On, het laatste album, is pas drie maanden oud en bij elk optreden verkoopt Tim nog cd's, maar tot nu toe zijn er pas half zoveel exemplaren verkocht als van het album ervoor. Om te excelleren, moet je je toch specialiseren? ‘Nee, toch niet. Zonder die sabbatical, bij gebrek aan een woord dat minder klote klinkt, had ik deze plaat nooit kunnen maken en ik ben heel trots op het resultaat. Dat het minder verkoopt heeft niet met concentratie te maken, maar met het feit dat de muziek minder mainstream is. De reden is heel simpel: ik ben zelf andere muziek gaan luisteren. Ik wil me niet vergelijken met Wilco of Parquet Courts, maar dat is wat ik heel veel luister en het beïnvloedt me onbewust toch. Ik denk dat het voor een deel daarom misging met Duijf. Hij snapte Pavement bijvoorbeeld niet, terwijl ik die sound echt te gek vind.’ 

De garagerocker
Dat de zanger van mooie popliedjes bij vrijwel elk garagerockbandje waar we het afgelopen jaar zelf heen gingen rechts van de geluidstafel stond, verbaasde ons na drie keer niet meer. Maar toen hij in september een vuig bandje genaamd The Miseries uitbracht op zijn eigen label en daar bovendien zelf in zong, waren we toch verrast. ‘Met een beetje geluk nemen we dit najaar nog een heel album op en kunnen we daar volgend voorjaar een tour mee doen langs de kleinere clubs. Heel misschien staan we zelfs deze zomer al op een festival. Of mensen zullen accepteren dat Tim Knol daar staat te raggen op een gitaar, interesseert me geen hol. Voor mijn part spelen we voor tien man. Ik heb nu heel veel plezier in de repetities en liedjes schrijven, dat pakt niemand me meer af. Het klinkt misschien een beetje egoïstisch, maar dit doe ik echt voor mezelf. Het is een uit de hand gelopen grap. We zaten in de kroeg naar Television en de eerste plaat van The Replacements te luisteren en zijn vervolgens de repetitieruimte ingegaan. Toevallig pakte dat goed uit en dat is fijn, want deze muziek kan ik niet maken als Tim Knol. Nederlanders vinden het fijn om hokjes te hebben en ik heb voor mezelf ook een andere nickname of band nodig om het te kunnen maken. Zodat ik niet als Tim Knol op dat podium sta, maar bijna anoniem.' 

De missionaris
In Terug speelt Tim niet alleen zijn eigen liedjes, maar hij legt ook af en toe een plaatje van een oude soulheld op en vertelt daar dan over. Eerder deed hij dat ook op de radio, bij KX Radio en zelfs een keer bij 3fm. De missie van zijn label Tender Records is om onbekende muziek, of het nu nieuw of juist stokoud is, onder de aandacht te brengen. Maar waar komt die zendingsdrang vandaan?
‘Ik hoop gewoon dat mensen die muziek niet vergeten, omdat het zo steengoed is. Misschien is dat ook wel mijn ego: ik hou van die muziek en ik wil heel graag dat andere mensen dat dan ook horen. Ik denk namelijk wel dat ze het heel gaaf vinden, maar niet weten dat het bestaat. In kroegen of cafés wordt Caro Emerald bijvoorbeeld sufgedraaid, dan kun je net zo goed, of beter, Don Covay of Joe Haywood opzetten. Ik ken niemand die Otis Redding niet goed vindt, maar er is nog zoveel meer. Toen ik nog radio maakte voor KX vond ik het leukste dat ik mensen echt kon verrassen met nieuwe muziek en dat mensen daar dan specifiek naar komen luisteren. Ik had een vast groepje van ongeveer dertig luisteraars die elke keer weer in de chat in discussie gingen over de muziek. Ik zou het heel graag weer één keer in de maand willen doen. Bij dezen stel ik me beschikbaar, radiostations van Nederland.’

De platenbaas
‘Ik zit niet de hele dag in een kantoortje om al mijn releases tot een goed einde te brengen. Daarvoor zijn het er te weinig en voor meer heb ik het ook te druk met de theatertour. Nu je het zegt, ik moet zo wel nog even bellen om een laatste ‘go’ te geven. We hebben binnenkort twee nieuwe releases, een single van The Black Cult, garagerockers uit Groningen en een twee nummer van Beans & Fatback. The Black Cult is een goed voorbeeld van wat ik doe: ik ben nu drie dagen druk geweest, maar mensen hebben echt info van mij nodig over welke liedjes we erop gaan zetten. Voor mij is het belangrijkste criterium bij die keuze dat de a-kant in ieder geval door een live-dj gedraaid moet kunnen worden. De b-kant maakt niet zoveel uit, maar de single moet opzwepend zijn. Concreet bestaat mijn werk vooral uit het maken van promo, zorgen dat de opnames gemasterd worden en het artwork er mooi uitziet. Het kost eigenlijk niet zo heel veel moeite, het is vooral erg leuk om te doen. Dat is het doel van alles wat ik nu doe: opstaan en met plezier aan de dag beginnen. Eigenlijk klooi ik maar wat aan.’

Tim Knol tourt momenteel door het hele land met zijn theatershow Terug. De CJP-korting verschilt per theater, dus check even de speellijst en klik door naar de website van het theater bij jou in de buurt.

Comments

Win
Passe-Partouts Motel Mozaïque