Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Sterrenregen week 50
13 DEC 2013 • Door Floris Visman

Sterrenregen week 50

Film / The Hobbit: The Desolation of Smaug

Niet iedereen wil het horen, maar het eerste deel van The Hobbit viel toch een beetje tegen. Zeker in vergelijking met de Lord of the Rings-trilogie. Er zat te weinig actie in en de film bevatte teveel onnodige scènes. Peter Jackson is echter met het tweede deel van The Hobbit keihard terug. The Desolation of Smaug duurt wederom bijna drie uur maar bevat in vergelijking met An Unexpected Journey veel meer actie en dat juichen wij toe. Empire Magazine vat de film het beste samen: ‘Middle-earth's got its mojo back.’

Moviescene: ‘Los van het feit hoe de wereld van Tolkien gevisualiseerd is, volgt het toppunt van dit schouwspel bij het aanschouwen van de draak zelf en zodra de afsluitende woorden van Bilbo Baggins in de bioscoopzaal weerklinken, weet je dat het weer pijnlijk wachten is tot het volgende deel.’
****

Filmtotaal: ‘Middendelen van filmtrilogieën hebben het over het algemeen zwaar en vervullen een ondankbare positie omdat ze vaak kop noch staart hebben (The Empire Strikes Back en The Godfather II zijn eenzame uitzonderingen). Net als bij The Two Towers word je bij The Desolation of Smaug na een korte proloog gelijk middenin de actie gegooid en met twee joekels van cliffhangers weer de zaal uitgestuurd. Jackson kapt de boel abrupt af en laat ons weer een jaar wachten op There and Back Again.’
****

Muziek / Neil Young – Live at the Cellar Door

De 68-jarige Neil Young zit al ruim vijftig jaar in het vak maar is nog opvallend actief. Vorig jaar bracht hij de albums Americana en Psychedelic Pill uit en nu verwendt hij zijn fans met live opnames uit 1970. Live at the Cellar Door bevat zeven nummers (van de dertien) die ook al op Live at Massey Hall stonden, dat enkele weken eerder werd opgenomen. Dat klinkt gek maar dat is het niet. Tussen de twee concerten in ging Young door zijn rug, ontwikkelde een verslaving aan pijnstillers en begon een turbulente relatie met Carrie Snodgrass. Je kan gerust spreken van een before and after.

The Guardian: ‘The stillness and intimacy of each live recording is singularly enthralling. There's a moment in Cinnamon Girl – lithely played on piano – when Young's vocal subsides into a giggle. He's on piano for Expecting to Fly, too, his voice soaring, tremulous, above chords resolute as granite. Closing with Flying on the Ground Is Wrong, he improvises a playful attack on the piano strings that offsets beautifully the tender solicitude of the song. You don't have to be a Young aficionado to appreciate that.’
****

Stereoboard: ‘It’s a good thing, then, that there’s flesh on those bones. Beneath a warm, unintrusive tape hiss, Young is on magical form here. Dabbling in old and new - Buffalo Springfield classics rub shoulders with songs that later made their way on to ‘Harvest’ - he is withdrawn, pensive and, at times, disarmingly goofy.’
**** ½

Muziek / Badfinger - Timeless… The Musical Legacy

Badfinger is een rockband die al weer uit elkaar was toen de meeste CJP’ers nog niet eens geboren waren. Het is ook geen naam die meteen een belletje doet rinkelen. Toch heeft de band zijn sporen nagelaten in de muziekwereld. Paul McCartney schreef een nummer voor de groep en Harry Nilsson scoorde een nummer 1 hit met Without You, oorspronkelijk een nummer van Badfinger. De compilatie volgt op de laatste aflevering van de hitserie Breaking Bad. In de laatste scene zit Badfinger’s Baby Blue. Timing.

Nu.nl: ‘Op twee nummers die niet uit de Apple-catalogus komen na, is Timeless… The Musical Legacy volledig samengesteld uit materiaal van in 2010 verschenen geremasterde albums van Badfinger. De plaat geldt vooral als mooie introductie van een groep die veel potentie had, veel potentiële wereldhits en evenveel gemiste kansen.’
****

Metaltalk: ‘Harmony vocals, subtle melodies and excellent execution all make this compilation a real treat. The inclusion of the epic closing song from their fourth and final studio album 'Ass' back in 1974 was a delight. 'Believe Me' was a breath of fresh air to my ears and only goes to reiterate how their music was so underrated at the time.’
**** ½

Comments