Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Jonge Harten: 'Rukken en sterven'
27 NOV 2013 • Door Esther Jonker • Meer blogs over Theater

Jonge Harten: 'Rukken en sterven'

Tijdens de voorstelling BOG. nemen de vier hoofdrolspelers ons mee op een humoristische, herkenbare en confronterende reis door het leven. Een reis van wieg tot graf. De spelers staan de hele voorstelling gebroederlijk, vlak naast elkaar, op een stapel stenen. Bouwstenen van het leven. Een voor één schetsen ze in incomplete, ritmisch gesproken zinnen, die soms niet meer zijn dan een aantal steekwoorden, een complete levensboog. Van geboorte: 'Groeien, groeien, verwacht worden, of onverwacht zijn, groeien, druk, druk, licht zien, huilen', tot puberteit: 'Afrukken, afrukken, komen, afvegen, schamen, schamen, afrukken, schamen.' Van scheiding: 'Laatste keer samen, vastklampen, omhelzen, afscheid, missen, missen, slapen, missen', tot het lege nestsyndroom: 'Busje huren, spullen inladen, uitzwaaien, lege kamer.'
 
Rewind
Door herkenbare en hilarische situaties (de eerste keer tongzoenen: 'Om het hoekje speeksel uit wenkbrauwen vegen') af te wisselen met serieuze en confronterende momenten, weten de acteurs hun publiek van eerste tot laatste minuut te boeien. Met name dankzij de herkenbaarheid van de situaties. Je herbeleeft je eigen puberteit, je ergste liefdesverdriet, je eerste keer seks, je eerste studentenkamer en je eerste kind. Tot het omslagpunt komt en je je huidige leeftijd bereikt in de voorstelling. Vanaf dan is het kijken in een glazen bol.
 
Schrappen
De toekomst stemt hoopvol, maar ook angstig. Niemand wil vastzitten in het stramien dat de maatschappij en het leven ons opdringt. Dat is het grote gevecht van de toekomst: anders willen zijn, maar toch hetzelfde worden. Op indringende wijze worden de tegenstellingen van het leven door de spelers geschetst. Pieken en dalen, kanker en geen kanker, liefde en liefdesverdriet, trots en schaamte, weten en onwetendheid. Een wereld die steeds kleiner wordt naar mate de ouderdom groter wordt. Er wordt opgesomd: 'Libido: schrappen. Ouders: schrappen. Vrienden: schrappen. De hoop dat het leven je verrast: schrappen.' En uiteindelijk die ene onvermijdelijkheid: Magere Hein is onderweg en heeft flink de pas erin. 'Terugblikken, terugblikken, panikeren, vechten met de tijd', of toch 'terugblikken, terugblikken, rustig worden, overgeven aan de tijd'? Een voorstelling die confronteert, amuseert en inspireert. Carpe diem!

Meer over het Jonge Harten theater festival lees je hier.

Comments

Win
Kaarten Het Nationale Ballet (de Junior Company)