Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Apen die een opera maken
11 OKT 2013 • Door Thijs Zilverberg • Meer blogs over Theater

Apen die een opera maken

De opstelling in de Rotterdamse Schouwburg is niet heel vreemd. Vier standaarden met bladmuziek, evenveel microfoons en een paar goede speakers. Alleen de berg hooi in de hoek geeft weg dat we hier niet naar Pavarotti gaan luisteren. Als een dame opkomt en bij iedere standaard een emmer met rauwe wortelen en appels neerzet is de absurdistische toon helemaal gezet.
Een man in een witte jas komt door dezelfde ingang als het publiek naar binnen. De voedster speelt de rol van caissière. Na wat gehannes om korting neemt de man plaats op een witte tuinstoel midden op het podium, recht tegenover de nog steeds onbemande plekken achter de microfoons.

Dan gaat het zaallicht uit en komen de vier zangers op. Strak in het pak, maar met harige wangen, armen en voeten. Voorzichtig beginnen ze met de eerste klanken. Aan de aankondiging is niets gelogen, dit zijn zelfs voor de grootste biologische leek duidelijk geluiden van een primatensoort.

Het concert komt wat traag op gang, alsof de apen even moeten wennen aan hun nieuwe habitat. Af en toe lacht het publiek om een onverwachte uithaal. Of als tussen de ooeh-ooehs en de aaaaahs wat Nederlandse woorden te herkennen vallen. Het is wel het Egidius Kwartet dat hier op het podium staat. Met een alt, tenor, bariton en bas krijsen ze door elkaar heen, maar wel iedere nootglaszuiver.

Een dik uur lang naar apenklanken luisteren zou toch lichtelijk gaan vervelen. Gelukkig brengt de toeschouwer op het witte tuinstoeltje, gespeeld door Marien Jongewaard, de spanning terug. Tussen twee aria's door begint hij aan een tirade tegen, tsja, alles eigenlijk. Vooral de apen op het podium moeten het ontgelden.

Langzaam verliest hij de controle. Zijn relaas wordt steeds gestoorder, het verhaal onsamenhangender. De muziek van componiste Huba de Graaff verdwijnt naar de achtergrond, terwijl die net aanzwelt tot een beestachtige apotheose (lees daar zelf desgewenst een extra 'a' bij).

Marien Jongewaard vindt het allemaal maar niets. Deze Planet of the Apes is de zijne niet meer. Hij eist zijn geld terug. En zijn jas, alstublieft. En als hij dan toch bezig is: doe Nederlands-Indië er ook maar bij. Het is een absurd einde van een absurde show. In de kroeg om de hoek, toevallig De Witte Aap geheten, ging het gesprek nog een uur door.

Ook benieuwd naar de Apera? De apen toeren nog tot mei 2014 door het land. Je hoeft niet te hannesen om je korting, die krijg je met je CJP-pas.

Comments