Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Wil je wel dat je film het NFF opent?
30 SEP 2013 • Door Steven Stoffers • Meer blogs over Film

Wil je wel dat je film het NFF opent?

Voor de goede orde: CJP heeft geen aandelen Hoe duur was de suiker (hoewel Benja Bruining op de cover van het laatste CJP Magazine stond). Sterker, ook wij waren enigszins teleurgesteld door de film. Met name in het begin is het acteerwerk van bijvoorbeeld Yannick van der Velde namelijk bijna lachwekkend. Maar de film is in zijn geheel onderhoudend en vrij trouw aan de opzet van Cynthia McLeod’s klassieke boek over de slavernijperiode in Suriname. Ook in het boek is de rode draad een liefdesverhaal en de slavernij de context waarin dat plaatsvindt. Hij is, kortom, 'wel oké'.

Dat strookt niet met het beeld dat je door de recensies (meestal slechts twee sterren) krijgt. Sommige argumenten in die recensies herkennen of begrijpen we dan ook absoluut niet. Het Parool schrijft bijvoorbeeld: 'Hoe duur was de suiker gaat niet over slavernij, maar over de ravage die een kwaadaardige femme fatale ('ik kan iedere man krijgen die ik wil') in haar omgeving aanricht. Voor zo'n film hoef je het slavernijverleden er niet bij te slepen.' Dat klopt. Maar het is precies wat het boek ook doet en je kunt toch moeilijk zeggen dat Cynthia McLeod het slavernijverleden erbij heeft gesleept. De Telegraaf heeft het over slecht acteren van hoofdrolspeelster Gaite Janssen, NU.nl en Filmtotaal.nl prijzen haar spel juist. (Overigens staat er in het stuk van de Telegraaf ook een kleine inhoudelijke fout: Sarith droomt van Rome, niet Venetië.)
 
Voor ons gevoel klopt het gewoon niet, het lijkt alsof Hoe duur was de suiker (te) hard wordt aangepakt. Dat riep de vraag op of je überhaupt blij moet zijn als je film de openingsfilm is van het NFF en dus doken we in het archief van het festival voor wat cijfermateriaal. We hebben gekeken naar de films van de laatste tien jaar. Daarvan hebben we, voor zover het mogelijk is, de recette achterhaald, de IMDB-scores en de gemiddelde persscore (op www.film1.nl). Maar het gaat op het NFF natuurlijk eigenlijk maar om één ding en dat is, in de woorden van Nasrdin Dchar, dat ‘fokking Gouden kalf’.

Gouden Kalveren-technisch is het niet per se goed nieuws als je de openingsfilm bent. Het gebeurt weliswaar zelden dat een openingsfilm géén kalveren krijgt, maar de afgelopen tien jaar was de openingsfilm volgens de jury pas één keer de beste film van het festival. Hoewel ‘winnaar van een Gouden Kalf’ natuurlijk wel leuk staat op de filmposter, is dat toch wat schraal als het alleen die voor Beste Muziek (De Bende van Oss) is. Bovendien lijkt de openingsfilm steeds minder kalveren te winnen in de loop van de laatste tien jaar. Tussen 2003 en 2007 (vijf uitreikingen) kregen de openingsfilms dertien kalveren, in de vijf uitreikingen erna slechts vijf. Klik voor alle cijfers op 'Bekijk meer foto's'.

We wilden aan bovenstaande alinea toevoegen dat, gezien de recensies, Hoe duur was de suiker die tendens niet zal doorbreken, maar de cijfers schetsen een ander beeld. Op de website van Film1 kun je de gemiddelde score zien die een film krijgt in de pers. Dat werkt heel simpel: de site verzamelt alle recensies en deelt vervolgens het aantal sterren door het aantal recensies. Slag om de arm: de scores gaan maar terug tot en met 2009 en zijn niet allemaal even betrouwbaar. Tramontana kreeg bijvoorbeeld maar één recensie. Dat gezegd hebbende: Hoe duur was de suiker krijgt de laagste persscore van álle openingsfilms. Hiermee kan de hypothese dat de slechte recensies het gevolg zijn van het feit dat Hoe duur was de suiker een openingsfilm is dus wel in de prullenbak.

Dat betekent echter niet dat ze geen kalveren gaan pakken: de twee films met de hoogste scores Nono, het Zigzag kind (70%, 2012) en Tramontana (90%, 2009) bleven met lege handen staan, terwijl De Bende van Oss (64%, 2011) en Tirza (65%, 2010) respectievelijk één en twee kalveren mochten ophalen.

Verder valt het op dat de openingsfilms van het NFF volgens het publiek (IMDB) allemaal zesjes zijn. Alleen Nono, Het Zigzag kind scoort lager (5.8) en Simon (2004) scoort als enige film écht hoog (7.8). Die film pakte dan ook meteen de grote prijzen mee: beste film, regie en acteur.

Wanneer je regisseurs of producers van een film vraagt wat je nu hebt aan een filmprijs zeggen ze altijd dat het de marketing gemakkelijker maakt. Maar is een Gouden Kalf een garantie voor commercieel succes? Nee. De enige twee films die de afgelopen tien jaar niet in de prijzen vielen, hadden wel met afstand de laagste omzet. Maar het is niet zo dat als je meer kalveren wint, de recette absoluut ook hoger is. Kleine aantekening: we hebben niet gecontroleerd voor het budget van de film.

Concluderend: moet je blij zijn als je film de openingsfilm van het NFF is? Niet per se; de kans dat je een belangrijk Gouden Kalf wint is niet al te groot en het is al helemaal geen garantie op een geweldig commercieel succes. Maar natuurlijk moet je fokking blij zijn als je openingsfilms bent van het NFF: het is het belangrijkste filmfestival voor de Nederlandse film en het is een buitengewone eer om dat te mogen openen.

Comments