Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Sterrenregen week 39
27 SEP 2013 • Door Remco de Weerd

Sterrenregen week 39

Muziek / Kings Of Leon – Mechanical Bull
Er zijn nogal wat rockbands die beginnen in de alternatieve hoek om vervolgens te eindigen in de stadionrock. Zo ook Kings Of Leon. De band begon met drie heerlijke rock-‘n-roll platen, om verder te gaan met het commercieel gezien zeer succesvolle Only By The Night, met hits als Sex On Fire en Use Somebody. Vanaf dat moment was Kings Of Leon een stadionband. Eentje die zo lang en zo veel optrad dat het wel een keer fout moést gaan. Ze lasten een rustperiode in. Die periode is nu voorbij en voila: Mechanical Bull, een geslaagd comeback-album.

Nu.nl: ‘De broers en neef Followill zijn in alle liedjes op de plaat uit duizenden herkenbaar, al doet Family Tree desondanks denken aan iets dat de rockband The Dobbie Brothers in de jaren 70 had kunnen produceren. De band overtreft zichzelf daarentegen met Comeback Story, dat een buitengewoon ontroerend nummer is binnen de discografie. (…) De meeslepende liedjes Tonight en Coming Back Again hebben diezelfde overtuiging en zeggingskracht, al hebben ze wat nadrukkelijker die Kings Of Leon-stempel die het voorgaande werk ook al droeg.’
****

Clashmusic.com: Mechanical Bull is more instantly enjoyable than its predecessor – it’s less earnest, with clearer dynamics between dark and light in its varied rhythms, tones and personal touches.’ (…)‘the brilliant Comeback Story centres around an empathic realisation: ‘I walk a mile in your shoes / And now I’m a mile away / And I’ve got your shoes.’(…)Mechanical Bull may not be as wild as its makers’ debut, but it’s definitely as determined. A strong, engaging return to form, Mechanical Bull is made to ride. Strap in and enjoy.'
****1/2

Film / De Nieuwe Wildernis
Bij de BBC maken ze al jaren prachtige natuurdocumentaires. Toch blijkt nu voor het eerst dat we dat in Nederland ook prima zelf kunnen. Mark Verkerk en Ruben Smit begeven zich met De Nieuwe Wildernis in de eredivisie van het genre. Hun onderwerp is ook nog eens lekker dichtbij; de Nederlandse Oostvaardersplassen.

Volkskrant: ‘De eigen biotoop blijkt rijker dan gedacht en is ongekend glorieus in beeld gebracht in Nederlands meest ambitieuze natuurfilm tot nog toe.’ (…) ‘De liefhebber van actienatuur mag hopen dat de wolf nog een eindje verder oprukt en die Oostervaardersplas ontdekt als lunchhal, maar ook zonder grote roofdieren valt er voldoende te beleven. De nieuwe wildernis is een majestueuze ode aan het alledaagse dier.’
****

Filmtotaal.nl: 'Voor bezoekers is het gebied beperkt toegankelijk. Maar niet getreurd want de Oostvaardersplassen zijn nu uitgebreid te bewonderen in De Nieuwe Wildernis.’(…)‘de beelden zijn echt fenomenaal en die worden gelukkig ook nog ondersteund door prachtige muziek. Het streven naar een zeer hoge kwaliteit is daardoor aardig geslaagd en het is verbazingwekkend welke prachtige natuurverschijnselen zo dicht bij huis De Nieuwe Wildernis toont.’
****

Muziek / Drake – Nothing Was The Same
Een draak van een plaat was het tweede album van Drake (Take Care) nog niet. Toch was het een tegenvaller, zeker na het bijzonder goede debuut Thank Me Later. Gelukkig heeft hij nu de smaak weer te pakken. Met Nothing Was The Same is de rapper terug en maakt hij het tweede album goed.

Volkskrant: ‘Zijn nieuwste album, Nothing Was The Same, is een grimmige revancheplaat met een gemeen scherp randje. (…)Drake heeft het klagen (over ongelukkige liefdes, eenzaamheid, roem) op Nothing Was The Same beslist niet afgezworen, maar hij doet het deze keer in een vloeiendere stijl dan voorheen, nu eens in een kale, rechtlijnige raptrack, dan weer in een stuk als Hold On, We're Going Home, een ode aan de house en misschien wel de uitbundigste popsong die hij opnam.'
****

Pitchfork: ‘Loneliness, self-afflicted or otherwise, has always been Drake's most reliable fuel. His  albums draw strength from their insularity; when everyone outside them in mainstream rap was piling on epic minor-key horns and turning their songs into armored tanks, Drake drew the curtains. His sound was set apart more by what wasn't there -snare claps, hi-hats- then what was.’ (…) ‘As Drake albums go, this is the Drakiest.’
****

Comments