Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
NFF 2013: Naakt-expo's
26 SEP 2013 • Door Steven Stoffers • Meer blogs over Film

NFF 2013: Naakt-expo's

Het Festivalpaviljoen is het hart van het festival, maar normaal gesproken doe je daar niet veel meer dan een bakje koffie en haal je er je kaartjes op. Het staat je natuurlijk volledig vrij om ook dit jaar niet van die routine af te wijken, maar dat zou absoluut jammer zijn. Loop liever even de trap op naar de eerste etage voor Rob’s Propshop; een gratis expo van de special make-up en props van Rob Hillenbrink. Zijn werk zie je, al is het vaak maar héél erg kort, terug in films als Alleen maar nette mensen (de borsten van Rowanda), Koefnoen (de neus van Holleeder, tattoos van Gers) en in De Gelukkige Huisvrouw (de buik van Carice).

Rob’s (en Erik’s) Propshop
Als je boven aan de trap komt, lijkt de expo wel heel erg klein. In eerste instantie zijn ook wij teleurgesteld. Die teleurstelling duurt gelukkig niet lang, want in een hoek zit iemand een masker te boetseren. De kleine, getatoeëerde edoch sympathieke spierbundel van 26 jaar blijkt de zoon van Rob Hillenbrink te zijn en zijn zakenpartner bovendien. Erik Hillenbrink ziet ons vertwijfeld naar het rode filmkoord om de uitgestalde objecten kijken en komt meteen een praatje maken. Dat wil zeggen, hij neemt bijna een half uur de tijd om ons álles uit te leggen over waarom je eigenlijk altijd met syliconen werkt als je mensenhuid moet maken, hoeveel goedkoper het is om een pop te bouwen in plaatsen van een green screen te gebruiken en dat een prothese die moet aansluiten op de huid maar één draaidag meegaat. ‘Voor de openingsfilm van het NFF, Hoe duur was de suiker, hebben we bijvoorbeeld dertig neusprotheses voor Kees Boot naar de set in Zuid-Afrika gestuurd’, vertelt Erik.

Het zou heel interessant zijn om Eriks hele verhaal hier neer te zetten, maar het was eerlijk gezegd te veel (en onze vragen te onsamenhangend) om te onthouden. Je kunt hem er zelf naar vragen, want Erik en Rob wisselen elkaar de hele dag af bij de expo. Om de kwetsbare spullen in de gaten te houden, maar ook om je vanalles uit te leggen. Begin dus vooral een praatje met ze, je zult er veel toffe dingen van leren over een kant van de filmindustrie waar je je bijna niet bewust van bent. Of wist jij soms wel dat dit een pop was?

Tip: ga zaterdag 28 september om 15:00 uur langs voor een demonstratie.

Chin Up, Head Down
We lopen naar buiten en gaan op weg naar Galerie KuuB, voor de fototentoonstelling Chin Up, Head Down van Mieke Uittenhout. Het thema van NFF dit jaar is Naakt, verwijzend naar de neiging van Nederlands regisseurs om tieten en piemels in hun films te stoppen. Gelukkig wordt het festivalthema iets breder opgevat: in de expo van Miek gaat het om acteurs die vooral hun ziel blootgeven. In de ruime galerie hangen zestien dubbelportretten. Op de foto’s zien we acteurs als Barry Atsma, Martijn Lakemeier, Nasrdin Dchar, Sylvia Hoeks, Eva van der Gucht. Twee keer, want telkens wordt een huilende of in ieder geval ongelukkige versie van de acteurs ondersteund (of tegengehouden) door een identiek geklede, maar sterke, vrolijke, zelfverzekerde versie. De acteurs laten zich in één foto van hun beste en hun slechtste kant zien, al is in sommige werken niet helemaal duidelijk wat nu welke kant is.

Dat voelt niet helemaal lekker, maar zorgt er wel voor dat je langer blijft kijken en over de foto gaat nadenken. Vindt Nasrdin dat hij zijn enthousiasme vaker moet beteugelen? Is Van der Gucht nu blij met haar lichaam of is ze er juist onzeker over? Is paardrijden Barry Atsma’s grootste zonde? Voor je het weet, sta je drie kwartier in de galerie. Daarbij komt nog dat sommige acteurs bijna onherkenbaar zijn door de pruiken en make-up. Denk maar niet dat er naambordjes bij hangen, Uittenhout wil ons zo veel mogelijk laten raden. We weten bijvoorbeeld nog steeds niet wie de man is die een naakte versie van zichzelf in zijn handen houdt. De laatste vraag die deze serie oproept is ingegeven door de overdreven kostuums van de acteurs: is wat ze laten zien als hun sterkste/zwakste kant niet ook gewoon een rol? 

De tentoonstelling van Miek Uittenhout mag je eigenlijk niet missen. Het kan zijn dat je haar fotografiestijl niks vindt, maar zelfs dan wordt je genoeg geprikkeld en ben je zeker een half uur zoet met nadenken over deze (gratis) expo.

Zo. En dan nu een week lang films kijken.

Comments