Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Museum Van De Maand: De Pont
26 SEP 2013 • Door Remco de Weerd • Meer blogs over Expo

Museum Van De Maand: De Pont

Wie met het ov een bezoekje brengt aan De Pont, komt op de route van het station naar het museum in aanraking met een bijzondere mix van supermoderne en oude gebouwen. Zo lopen we langs de torenhoge wolkenkrabber Stadsheer (het op één na  hoogste gebouw van Tilburg) de Gasthuisring op, waar we via een met oude winkeltjes en arbeidershuizen bevolkte wijk bij De Pont terechtkomen. Eenmaal aangekomen op onze bestemming zien we een oud, opvallend breed en laag gebouw met een moderne grijze ingang.

We vragen ons af hoe de afwisseling van oude en nieuwe indrukken zich doorzet in het pand. Eenmaal binnen blijkt het antwoord op die vraag positief, want modern en ouderwets vullen elkaar prima aan. De Pont bevindt zich in een voormalige wolspinnerij, die verbouwd werd en tegenwoordig het decor vormt voor hedendaagse kunst. De grote witte ruimten bieden de kunstwerken alle mogelijkheid om op te vallen en de eer te krijgen die ze verdienen.

Genoeg over het gebouw. Hedendaagse kunst is een brede term, waardoor je nu nog steeds geen flauw benul hebt wat er tentoongesteld wordt in De Pont. Momenteel zijn er (naast de vaste collectie) drie erg interessante tentoonstellingen, die je wel een paar uurtjes bezig houden. Als het niet langer is.

Vase-line
Meteen achter de kassa zien we in een ruime gang één van die tentoonstellingen, Stilleven, waar 102 vazen in twee lange rijen zijn neergezet. De vazen hebben een paar overeenkomsten. Zo zijn ze allemaal veertig centimeter hoog en hebben ze hetzelfde model. Ook zijn de kunstwerken allemaal van Brabantse kunstenaars. De makers hebben echter totaal verschillende achtergronden, waardoor de vazen behoorlijk afwijken. Van een iPod Dockingstation tot aan een veld om de opening van de vaas heen, zodat deze als een groot gat dient; je kunt het zo creatief niet bedenken of het staat er bij.

Wat kapitalisme met je doet
102 vazen en minstens zoveel minuten later gaan we naar de volgende tentoonstelling. Na het lange staan en bestuderen van vazen mogen we er even bij gaan zitten voor The Destroyed Word van Santiago Sierra. Hij heeft tien tv-schermen naast elkaar opgehangen met op elk scherm een letter uit het woord KAPITALISM (kapitaal geschreven ook).

Op de schermen volgen we de letters vanaf het moment van opbouwen tot aan de vernietiging. Voor de Tilburgers is de letter ‘S’ extra interessant, want die stond in hun thuisstad op het Incubate Festival. De letter werd daar door varkens vernietigd. Sierra blijft fascineren, waardoor je dus intensief naar tien schermen tegelijk zit te kijken. Wat kapitalisme al niet met je kan doen.

Golfbeweging
 Aan het einde van onze route lopen we naar de videoprojectie Better Life (Ten Thousand Waves) van Isaac Julien. Het kunstwerk heeft wel wat weg van een bioscoopervaring. In 52 minuten zien we veel verschillende beelden voorbij komen, van de noordwestelijke kust van Engeland tot aan Shanghai. De beelden zijn prachtig gestileerd en trekken je helemaal het kunstwerk in. Door het instinctieve beeld en de dromerige voice-over doet het werk soms wel denken aan een film als The Tree Of Life van Terrence Malick.

Na weer een beetje tot rust te zijn gekomen met de dromerige, poëtische beeldenkunst van Julien mag de vaste tentoonstelling niet vergeten worden. Ook daar valt genoeg te zien. Zo weet Anish Kapoor ons bijvoorbeeld voor de gek te houden met werken als Descent Into Limbo, waarin zijn spel met optische illusie ons telkens weer te slim af is.

Binnenkort stelt De Pont ook nog eens foto’s van Philip-Lorca DiCorcia tentoon. Dan kom je helemaal ogen tekort. Vrolijk als kinderen in een snoepwinkel schiet ons maar één vraag in het hoofd te binnen terwijl we naar buiten lopen: mogen we nog een keer?

Op vertoning van je CJP-pas krijg je in de maand oktober bij De Pont twee tijdschriften over het museum cadeau.

 


Comments