Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
CJP Serveerde NFF 2013
30 SEP 2013 • Door Remco de Weerd • Meer blogs over Film

CJP Serveerde NFF 2013

Het filmmenu bevat genoeg interessants: shorts (Robotics, Goei Volk en Trampoline), een One Night Stand (Verzet) en speelfilmknaller Wolf. Vol vertrouwen in het programma vragen we enkele CJP’ers waar zij naar uitkijken vandaag. ‘Goede films!’, zeggen Cas en Lars (beiden 17) uit Leiden. ‘De trailer van Wolf zag er tof uit, dus ik ben benieuwd’, vervolgt Cas. Tijdens de Q&A wil hij Nasrdin Dchar vragen waar hij heeft gestudeerd. ‘Ik ben altijd wel benieuwd naar de opleiding van acteurs.’

Deze jongens zijn voor de eerste keer  bij CJP Serveert. De volgende CJP’ers die we treffen zijn al eerder geweest: ‘Bij het IDFA in Amsterdam. Dat was super’, zegt de uit Gouda afkomstige Sharon (27). ‘We verwachten deze keer eenzelfde opzet. Ik heb me verder ook niet echt ingelezen’, vult Martijn (28) haar aan. Onze vervolgvraag (of ze dan blind vertrouwen op ons programma) beantwoorden ze instemmend. Kijk, dat horen we graag.

Humor en drama
We gaan opgewekt de zaal in, waar onze host Vivienne van den Assem de vele bezoekers welkom heet. Dan gaan de lichten eindelijk uit voor de eerste drie (korte) films. We beginnen met robots en Horace Cohen in Robotics. Horace verveelt zich te pletter op zijn werk. De rapportenberg slinkt nauwelijks en binden met zijn collega’s doet hij niet. Hij bouwt thuis aan een surrogaat van zichzelf, want op de automatische piloot werken kan een robot ook wel. Met de droge kop van Horace Cohen en de dik aangezette details (een kantoor met lege muren en de meest suffe Vinex-wijk ooit) is lachen verzekerd.

Humor komt ook naar voren bij de documentaire Goei Volk. In een buurthuis van een Eindhovense volksbuurt zien we komische situaties voorbijkomen, zoals het vinden van het juiste pak voor de paashaas. Na een tijdje blijkt dat deze mensen door de vele jaren heen flink beschadigd zijn door het leven. Daardoor ontroert Goei Volk ook diep. Na de film beantwoorden makers Marloes Hoogenstraaten en  Ingrid van Zummeren vragen uit het publiek. Zo komen we er achter dat de mensen uit de documentaire meteen open waren over hun problemen.

Verzetje
De derde film, Verzet, laat zien dat een verzetje over de Tweede Wereldoorlog wel degelijk mogelijk is. Porseleinfreak Fons werkt zich in de nesten tijdens de aankoop vaan een prachtig vaasje, waarvoor hij het geld niet heeft. Zijn buurman leent hem dat geld, maar zadelt hem tegelijkertijd op met een onderduikster. Tot overmaat van ramp komt hij met een opmerkelijke Duitse officier en porseleinliefhebber in aanraking (die in het kader van zijn werk veel porselein kan ‘bemachtigen’). Op subtiele wijze weet deze film de oorlog heel komisch te maken.

Tijd voor pauze. We komen Astrid (25) uit Nieuwerkerk aan den IJssel en Annabelle (22) uit Den Bosch tegen, die tot nu toe erg tevreden blijken. ‘Het zijn aparte, leuke films. Vooral die over de Brabanders’, zegt Astrid. We strekken nog even de benen, halen een frisse neus en duiken de zaal weer in voor het vervolg van de middag.

Misdadig goed
Als volgende op het programma: het twee minuten durende Trampoline, waarin verschillende dieren met wisselend succes de trampoline testen. Een grappige korte film waarover we niet te veel vertellen, omdat we anders het risico lopen dat het omschrijven van de film langer duurt dan de film zelf.

Met Wolf start de laatste film van de dag. We kiezen natuurlijk wel voor een flinke knaller om CJP Serveert af te sluiten. Kickbokser Majid vecht zich een weg naar boven uit een achterstandswijk. Een rauwe misdaadfilm, die af en toe doet denken aan het geniale La Haine. Je gaat helemaal mee in het grauwe wereldje van Majid (geweldige rol van Marwan Kenzari) en krijgt op verschillende momenten een flinke stomp in de maag te verduren. ‘Gou-den Kalf!’, denken wij dan (al wist je natuurlijk al hoe we over de film dachten).  

Na afloop is iedereen er een beetje stil van, maar na een wat aarzelend begin zijn er tijdens de Q&A nog meer dan genoeg vragen voor de producent en vooral acteur (en trots bezitter van een Gouden Kalf) Nasrdin Dchar. Zo zijn we aan het einde gekomen van het filmgedeelte en Vivienne roept voor de zekerheid nog maar even dat het tijd is voor bier.

Elke scene iets nieuws
In de hoek van de filmzaal zien we Nasrdin staan, van wie we natuurlijk nog wat dingen willen weten. Want hoe speel je nou iemand die ziek is? ‘Per scène gaf ik mezelf een opdracht, bijvoorbeeld dat ik net had gehoord dat het gedaan was met me. Iedere keer wilde ik iets nieuws brengen’, legt hij uit. De voorbereiding was vooral fysiek uitdagend. ‘Ik moest drie maanden op dieet, onder begeleiding van een diëtist.’ Nasrdin viel uiteindelijk rond de tien kilo af voor zijn rol.

Op het internet vond hij vervolgens veel materiaal, dat hem van pas kwam bij de mentale voorbereiding. ‘Op YouTube staan veel filmpjes van mensen die ook door een ziekte heengaan’, vertelt Nasrdin. Voor Wolf kwamen al zijn voorbereidingen tot uiting in twee draaidagen. ‘Ik wist op een bepaald moment wel dat we iets bijzonders hadden’, zegt hij over de meest intense scène die hij speelde.

Heel natuurlijk
Nog steeds onder de indruk van wat we allemaal gezien hebben, begeven we ons naar het bier en de bitterballen. We zijn razend benieuwd wat de CJP’ers van de dag vonden. ‘Ik heb me geen moment verveeld’, zegt de Utrechtse Evelien (25). Stadsgenoten Charlotte (25) en Koen (26) hebben het ook leuk gehad. Charlotte vond vooral Goei Volk leuk en Koen genoot van Verzet.

We komen Sharon en Martijn, die we eerder spraken, weer tegen en zijn benieuwd of we hun blinde vertrouwen in ons programma hebben beloond. ‘Wolf en Goei Volk vond ik bijzonder’, zegt Sharon. Ze gaan zeker nog een keer naar CJP Serveert, vertrouwen ze ons toe. We zien ook Cas en Lars zitten. Cas vertelt dat Dchar ‘goed antwoord op de vraag gaf.’ De acteur vertelde dat hij een economische opleiding volgde, toen hij uiteindelijk tóch voor zijn hobby, acteren, koos. Tot slot komen we Astrid en Annabelle tegen, die ook zeggen weer een keer te willen gaan. Het blijkt maar weer: films, bier en bitterballen zijn een gouden combi, die je doen snakken naar meer.

Comments