Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Sterrenregen week 34
23 AUG 2013 • Door Thijs Zilverberg

Sterrenregen week 34

Muziek / Julianna Barwick - Nepenthe
Nepenthe: het magische drankje uit de Griekse oudheid dat gebroken harten zou kunnen helen en je al je verdriet zou laten vergeten. De Amerikaanse zangeres Julianna Barwick vernoemde haar album ernaar, maar heeft het tijdens de opnames waarschijnlijk niet zelf gedronken. Iedere gespeelde snaar trilt van liefdesverdriet. Jonsí van Sigur Rós heeft Barwick al in zijn hart gesloten. Jij binnenkort ook, als je Nepenthe een kans geeft.

De Morgen: ‘Dat de herinnering aan Icelands finest je meer dan eens besluipt op Nepenthe, is niet zo vreemd. Ook al omdat deze plaat het evenmin van songteksten moet hebben: net als bij Sigur Rós ligt de kracht van Barwicks muziek meestal in een woordeloos verhaal van verklankte melancholie en magie. Daarbij worden treurende cello's, ijle synths, drones en kristalheldere koortjes fraai ingekapseld in haar hymnes. (...) Nepenthe lijkt net ons net zo heilzaam op donkere dagen als het gelijknamige drankje. Skál.’
****

Tiny Mix Tapes: ‘I love that this album was so clearly born from dislocation and solitude. I appreciate its risky (but perfectly appropriate) collaborations. Above all, I’m saddened that this album is — at least in part — a work of mourning. I have no doubt that this album is significant to Julianna Barwick, and perhaps (from what I’ve read) more so than the others. Indeed, insofar as these opinions are even important, it’s her best work to date, and easily one of the best albums I’ve heard this year.’
****1/2

Film / Blue Jasmine
De inmiddels 77-jarige regisseur Woody Allen houdt zijn tempo van één film per jaar nog steeds netjes vol. In Blue Jasmine zien we een fantastische Cate Blanchett, die moet accepteren dat ze op de sociale ladder een paar treden omlaag is gevallen. Haar ex-man Hal (Alec Baldwin) ging vreemd met alle vrouwen in de wijde omgeving van Manhattan, bovendien waren zijn manieren van beleggen ook niet helemaal koosjer. Gelukkig is haar vervreemde zus Ginger bereid om haar tijdelijk onderdak te bieden.

Filmpjekijken.com: ‘De afgelopen jaren dwaalde Woody Allen voor zijn films vooral door Europese hoofdsteden, maar voor Blue Jasmine keert hij terug naar Amerika en dat doet hem goed. Met Cate Blanchett als zijn nieuwe tragische heldin is de race voor het awardseizoen nu al gelopen. (...) Het is geheel Cate Blanchetts verdienste dat Blue Jasmine geen ontzettend vervelende film is, want haar personage is ronduit vreselijk. Jasmine is een gekke, arrogante neuroot, die prozac met sterke drank wegspoelt om zelf rustiger te worden, terwijl ze iedereen op de zenuwen werkt. Niet iemand met wie je een vrije avond door wil brengen, maar het fenomenale spel van Blanchett zorgt ervoor dat je toch door haar geboeid bent en soms, heel soms, zelfs met haar meeleeft.’
****1/2

Nu.nl: ‘Allens laatste film, To Rome with Love (2012) was helaas een rommelige verzameling van sketches, maar Blue Jasmine is weer ouderwets goed. (...) Het knappe van de acteerprestatie van Cate Blanchett (en het script van Allen) is dat je mee blijft leven met de egocentrische en alcoholistische Jasmine, hoe onuitstaanbaar ze zich ook gedraagt. Nu al wordt gesteld dat een Oscarnominatie Cate Blanchett niet kan ontgaan, maar daar is het nog veel te vroeg voor. Dat neemt niet weg dat Blue Jasmine een ouderwets sterke Woody Allenfilm is.’
****

Muziek / Earl Sweatshirt - Doris
Frank Ocean en Tyler, The Creator zijn de vaandeldragers van Odd Future, maar voor de gang doorbrak in 2010 leek de zestienjarige Earl Sweatshirt het lid met de meeste potentie. Net terwijl zijn vrienden succes hadden verdween hij in een opvangcentrum voor probleemjongeren. Met Doris maakt hij een keiharde comeback. De beats zijn op een enkel Neptunes-tussendoortje na minimaal aanwezig. Alle aandacht kan dus naar zijn briljante teksten, vol referenties, knappe woordspelingen en het incidentele slappe geouwehoer.

LA Times: ‘Autobiographical tidbits blossom with linguistically acrobatic lines. ‘Hide away in the shade of his maimed innocence/Suitcase scented with haze and filleted sentences,’ raps Earl on Whoa. Surprisingly, these moments are both musical and lyrical and feature grand appearances by a roster including Vince Staples, the Neptunes, Casey Veggies and Frank Ocean (the latter on the album's best track, Sunday). Earl, born Thebe Kgositsile, might be best known for his precocious way around a rhyme, but Doris features instrumental interludes, expanded mid-song diversions and enough surprise to warrant repeated — obsessive — evaluation.’
*****

Pitchfork: Doris is relatively hookless; where heaping doses of melody helped Tyler, the Creator break form earlier this year with Wolf, here it’s just raps on raps on raps. Guests are frequent, but they either come out rhyming for dear life, as Odd Future affiliate Vince Staples does when he swipes Hive out from under Earl in the third verse. Or they play hype man like Wu-Tang Clan’s RZA on Molasses and Vince in the spirited pep talks between Earl’s verses on Burgundy. (…) With Doris, Odd Future’s Odysseus is finally back and chasing the ghosts out of his head.’
****

Comments

Gerelateerde kortingen

Vue Cinemas
tot € 2,- CJP-korting

Vue Cinemas

Zie de beste films van het moment voor heel weinig knaken

Pathé

Of je nou in Zwolle of Delft woont; deze bioscoopketen is overal

€ 2,-