Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Festivalfilms die je gezien moet hebben
07 AUG 2013 • Door Sara Madou & Steven Stoffers • Meer blogs over Film

Festivalfilms die je gezien moet hebben

Wilde podiumbeesten. Dagen, avonden en nachten met veel bier en nog meer geflirt. Briljante muziek. Er is zoveel aan de hand op een festival, dat wij niet begrijpen waarom er niet meer films (over) gemaakt worden. CJP presenteert: de beste, opvallendste, meest intrigerende festivalfilms. In een soort van, maar niet helemaal willekeurige volgorde.
 
1: Life @ Lowlands (2013)
Voordat je verder leest: schrijf eerst even in je agenda op zaterdag 10 augustus ‘21:40 – Life @ Lowlands, ned. 3’. Dat is een bindend advies voor iedereen die wel eens op een meerdaags festival is geweest, of dat nu Lowlands was of niet. Kun jij je eerste festival nog herinneren? De spanning van het onbekende en het moment dat je die spanning voor het eerst van je afgooide en opging in de massa? Hoe raar je al die andere mensen toen vond? Je gaat het allemaal opnieuw beleven als je de docu Life @ Lowlands kijkt.

Hoewel er ook een groep veteranen (sommigen gaan al voor de 19e keer) en een aantal biologen (‘Lowlandsgangers zijn bonobo’s’) in voorkomen, zijn de onervaren Corine, Luka en Susan namelijk de onbetwiste sterren van de documentaire. Het is oprecht een genot om te zien hoe ze stijf van de zenuwen bij mamma achterin de auto zitten en vervolgens met véél te veel bagage een epische tocht ondernemen naar een campingplek in een greppel. Totaal gewend aan de camera roepen ze alles wat ze denken en dat is vooral een enorme berg enthousiasme. Totdat (een van de mooiste scènes) ze bij hun backstage-ontmoeting met Enter Shikari aankomen. Dan vallen zowel zij als de band helemaal stil. De tien minuten pure ongemakkelijkheid omschrijven ze later als ‘het hoogtepunt uit mijn leven, hier komt zelfs mijn bruiloft of de geboorte van mijn kind niet meer overheen’. Mix hun enthousiasme met de vele mooie helikoptershots van het terrein, de dubstepdanser op minuut 40 en de epische manier waarop regisseur Lisa Broerstra (L.A. Raeven - Beyond the Image) festivalgedrag spiegelt met scènes uit natuurfilms (let vooral even op tijdens de vergelijking met de bonobo) en het wordt heel simpel: er bestaat tot op heden geen betere manier om de Lowlandsvoorspret op gang te helpen dan deze documentaire. Doe jezelf een plezier en kijk.

2: Monterey Pop (1968)
Het Monterey International Pop Musical Festival leverde onze favoriete festivaldocu op. Een magische, hypnotiserende film van D.A. Pennebaker. Hij is gemonteerd alsof de editor net zo stoned was als de hippies van toen. Je ziet wat publiek (zeer divers, ook brave stellen van middelbare leeftijd, allen op klapstoeltjes). Af en toe hoor je een random, bruut middenin een zin afgekapte quote. Het enige interview is met een meisje dat alle stoelen ’s ochtends afpoetst met een doekje. De optredens in kwestie switchen van dag naar nacht en weer terug naar dag, los van de werkelijke volgorde tijdens het festival. Maar wat maakt iets als een narratief uit, als je om de oren wordt geslagen met de beste muziek ooit. Meesterlijke optredens van Jefferson Airplane, The Mama’s and the Papa’s en Otis. Ach, Otis…
 
3: Taking Woodstock (2009)
Gebaseerd op de werkelijkheid, volgen we de naïeve Elliot. Hij ziet het krakkemikkige motel van zijn ouders compleet opfleuren, wanneer er een zeker muziekfestival plaatsvindt in de buurt. Hoe braaf hij ook lijkt: de overdosis love, drugs and happiness die op hem worden afgevuurd kan zelfs Elliot niet weerstaan. Een vrolijke, intrigerende en grappige film. die je tenminste een béétje het idee geeft dat je onderdeel bent van die veelbewogen tijd.
 
4: Festival Express (1970)
Geen festival in de klassieke zin van het woord, maar deze film is geweldig en het woord zit in de titel, dus we zetten hem er lekker  toch in. Een trein met onder andere Janis Joplin, The Grateful Dead, Buddy Guy en The Band rijdt door Canada, om de hele boel er regelmatig uit te mieteren voor een concert in een of andere stad. Dat klinkt saai, maar is geweldig. Niet dat het ooit gaat gebeuren, want belachelijk genoeg is tijdreizen nog steeds niet uitgevonden, maar toch: wij ruilden met liefde een overbodige linkervinger of kleine teen in, hadden we daardoor mee kunnen reizen.
 
5: Big Easy Express (2012)
Mumford & Sons, Edward Sharpe & The Magnetic Zero’s en Old Crow Medicine Show doen ook een festival express. De bands zijn goed, er heerst een fijn zomers sfeertje en het genre klopt: met z’n tokkelende gitaren en rauwe stemmen is folk uitermate geschikt voor gezellig semi-jammen in een door het landschap zwierende trein. We willen alleen geen lichaamsdelen afhakken om erbij te zijn. Maar dat heeft ook zo zijn voordelen.
 
6: Woodstock (1970)
De bekendste festivalfilm hoort thuis in dit rijtje. Maar omdat je hem ongetwijfeld al hebt gezien, vullen we deze ruimte met een festivalfeitje. Het Woodstockfestival was helemaal niet in Woodstock, maar in het nabijgelegen dorpje Bethel. Waarom, vraagt u? Er waren al veel kaarten verkocht en promotiepraatjes gehouden, toen het terrein in Woodstock opeens niet meer gebruikt mocht worden. Dan maar uitwijken naar Bethel en de ondertussen al bekend geworden naam houden.
 
7: You Instead (2011)
Twee ruziende rocksterren krijgen 24 uur lang handboeien om op een festival, waar ze allebei moeten optreden. Dat kan horror worden, of keiharde 50 Shades-porno. Maar het wordt een erg geinige romcom, waar het plezier van de makers vanaf straalt.
 
8: Glastonbury (2006)
Een aanstekelijke verzameling beelden, die een mooi plaatje schetsen van de festivalgeschiedenis. Die is duidelijk (niet ten goede) veranderd sinds Glastonbury begon in 1970. Op het archiefmateriaal zie je onder andere Nick Cave, The Prodigy, David Gray en vage Britse bezoekers. Zoveel blije, dronken, wilde en naakte mensen bij elkaar zagen wij nog nooit. Zelfs niet op een CJP-borrel.

Comments