Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Platenzaken met Emile Demarteau
07 JUL 2013 • Door Steven Stoffers • Meer blogs over Muziek

Platenzaken met Emile Demarteau

We spreken af met Emile (28) bij de S van Slayer in de Sounds Tilburg. Hoewel Emile in Eindhoven woont, komt hij hier vaker. ‘Dit is gewoon een prachtige winkel, toch?’ We knikken, de Sounds is inderdaad een parel van een platenzaak. De muziek staat goed hard, het ruikt er naar oude platenhoezen en zowel het nieuwe als het tweedehands-assortiment is flink. ‘Op het tweedehands vinyl zit helaas geen korting jongens,’ roept winkelbaas Maarten van achter de toonbank, ‘dat deel van de winkel verhuur ik aan een ander.’ Jammer, maar gelukkig blijft er meer dan genoeg nieuw vinyl over. Dat draait Emile namelijk nog steeds. ‘Ik koop van bands die ik op Spotify ontdek eerst de cd en pas als het echt speciaal voor me is de plaat. Ze zijn veel mooier dan cd’s, maar nieuw vaak zo duur.’ Goed, cd’s dus.

We draaien ons om naar het metal-vak. Emile werkte na zijn studie werktuigbouwkunde in Eindhoven tweeëneenhalf jaar bij DAF, de Nederlandse vrachtwagenfabriek. ‘Daar had ik heel wat pk’s tot mijn beschikking, we hebben zelfs met vrachtwagens mogen slippen.’ Inmiddels probeert Emile bij een chipfabrikant een robotarm zo te programmeren dat hij computerchips sneller uitsnijdt, zonder fouten te maken. Een techneut met een voorliefde voor grote motoren dus. Onze vooroordelen volgend, staan we goed bij de S van Slayer. Maar nee, Emile luistert alles van Bonobo tot Junip, Black Keys en zelfs Reggae of Latin. Voor metal is echter geen plek in zijn brede smaak. ‘In mijn platenkast is echt geen lijn te herkennen, behalve misschien dat vrijwel alles een zogenaamde groove heeft.’ We verlaten de winkel uiteindelijk met deze drie trofeeën: 
 
Vampire Weekend – Modern Vampires Of The City (cd)
‘Ik ontdekte Vampire Weekend pas toen hun tweede album, Contra, uitkwam. Eric Corton (van 3voor12, -red.) zei op de radio dat hij een nieuw liedje van Vampire Weekend ging draaien, Holiday. Vanaf dat moment ben ik fan. Ik heb meteen de radio harder gezet en alles van Vampire Weekend op Spotify opgezocht. Dat is ideaal om muziek te ontdekken en delen met vrienden, maar je bent het ook zó weer kwijt. Als je het in de kast hebt staan, kies je af en toe een moment uit om rustig een hele cd te luisteren. In een stoel, met de koptelefoon op. Daarom bezoek ik nog zeker zes keer per jaar een platenzaak, wat ik echt gaaf vind wil ik op cd hebben. Áls ik fan ben van een band dan is het Vampire Weekend wel, hun muziek is echt geniaal. Contra (2010) heb ik dus ook op LP, het is een van mijn dierbaarste albums. Ik heb ze nog nooit live gezien overigens. Volgens vrienden die ze wel hebben zien optreden, zijn ze namelijk niet zo goed. Ik hou het dus liever bij hun studiowerk.’  

Daft Punk – Random Access Memories (cd)
‘Gek genoeg pik ik vooral tijdens vakanties veel muziek op. Daardoor is een groot deel van mijn platenkast gereserveerd voor Latin. Ja, sorry, ik vind het gewoon lekker. Ik zocht eigenlijk naar een cd van Duane Stephenson, een reggaeartiest die ik op vakantie een keer hoorde, en toen kwam ik Random Access Memories tegen. Die doet het ook prima als zomermuziek. Ik vind het tof hoe Daft Punk een heel eigen geluid heeft behouden. Het is bij elke plaat anders, maar altijd Daft Punk. Het niveau van Discovery (2001) zullen ze nooit meer halen denk ik, maar Get Lucky met Pharrell Williams is een fantastisch nummer.’

dEUS – Following Sea (LP)
‘Toen ik ging studeren, draaide ik Pocket Revolution (2005, -red.) van dEUS helemaal kapot. Ik zette hem echt achter elkaar op. Ik vind de stem van Tom Barman erg mooi en zeker de oudere albums van dEUS hebben een fijne sound. Het is best wel rauw en donker, maar ondertussen ligt het heel goed in het gehoor. Je kunt dEUS zowel op de achtergrond aanzetten, als heel intens luisteren. Following Sea had ik nog niet in mijn collectie en ik vind met name het openingsnummer Quatre Mains bijzonder. De rest van het album is vrij standaard dEUS-werk, maar Quatre Mains is nogal apart. Tom Barman zingt daar ook in het Frans. Van deze LP ga ik waarschijnlijk alleen het buitenste randje grijs draaien.’

Comments