Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Museum van de maand: Van Abbe
31 JUL 2013 • Door Steven Stoffers • Meer blogs over Expo

Museum van de maand: Van Abbe

Eindhoven werd in 2008 vijfde in de 'wedstrijd' om de titel 'lelijkste stad van Nederland'. Inmiddels is er het een en ander veranderd. Met name dat het publiek de industriële (g)rauwheid die de stad kenmerkt is gaan waarderen. Ook CJP komt graag op het Strijp-S-terrein. 

Wie met het OV naar het Van Abbemuseum gaat, moet echter uitstappen op het Stadhuisplein. Dat valt niet mee. Het is lastig voor te stellen hoe op honderd meter van deze betonmalaise een museum vol geïnspireerde kunst kan staan. Dat gevoel duurt ongeveer twee minuten. Want zodra je de hoek om loopt breekt de hemel open, beginnen vogels te fluiten, hoor je de Dommel kabbelen en ruik je de bloemen rond het Van Abbemuseum.

Het museum lijkt bijna een fata morgana. Op de voorgrond het oude roodstenen gebouw uit 1936 en daarachter de uit grijze natuursteen opgetrokken nieuwe museumtorens. Architect Abel Cahen heeft zijn best gedaan het gebouw te combineren met het omliggende park en het water en dat is verdomd goed gelukt. Het eerste halfuur zijn we bezig het gebouw van de buitenkant te bewonderen. Al komt dat ook een beetje doordat het schier onmogelijk is om de schoonheid van het museum op de foto te krijgen, zonder grijze gebouwen eromheen. 

Maar bij een museum gaat het ook, of vooral, om de binnenkant. Er zijn deze maand maar liefst negen expo's in het Van Abbe. Die zijn in principe allemaal te bekijken in één dag, sommige zijn groter dan andere, maar wij lichten er voor nu even twee uit. 

Black or White
De hoofdtentoonstelling deze periode en draait om zogenaamde sequential art. Dat wil zeggen: animatiefilms, strips en tekeningen. Voor een deel slaat Black or White op zwarte lijnen en wit papier, maar het verwijst ook naar het kritische karakter van de kunst. Of het nu sociale of politieke misstanden zijn, er zijn weinig kunstvormen die zo vaak zijn ingezet om iets aan de kaak te stellen als cartoons en strips. Veel van de werken zijn daarom provocerend of grof. Of zoals het museum zelf zegt: in alle werken is simpelweg iets niet helemaal 'in orde'. Dat maakt Black or White een heel onderhoudende expositie; om de meeste werken kun je uiteindelijk een keer lachen. Om de strips van Robert Crumb bijvoorbeeld, die de castratie van een redneck door een zwaar gespierde strijdster voor het feminisme grappig weet te maken. Het meeste indruk maakt echter een werk dat juist heel zoet is: Oh Willy van Emma de Swaef en Marc James Roels. In een prachtige stop-motion animatie zien we Willy zijn stervende moeder bezoeken in de naturistencommune waar ook hij ooit woonde. Na haar overlijden trekt Willy de wildernis rond de commune in en ontmoet daar een wezen dat zijn zielige bestaan weer zin geeft. Nu we dit zo teruglezen, beseffen we dat het misschien niet helemaal lekker overkomt. Dus we raden je aan om even bijgevoegde trailer te bekijken en dan het veelbekroonde (en we bedoelen echt héél véel) origineel in het Van Abbemuseum. Dit werk alleen al is de reis en het kaartje waard. Zo.

Mark Lewis - Pull Focus
Op het eerste gezicht is de overgang van Black or White naar de solotentoonstelling van Mark Lewis niet zo groot. In beide wordt de kunst in kwestie gebeamd op grote wanden. In beide wordt gebruik gemaakt van bewegend beeld. Maar Mark Lewis maakt duidelijk geen sequential art. Zijn films zijn natuurlijk wel opgebouwd uit een bepaald aantal frames per seconde, maar het beeld zelf is eigenlijk maar één lang shot. De camera beweegt heel traag door een (open) ruimte en haalt daardoor objecten en onderwerpen naar voren uit het beeld dat je al de hele tijd ziet. Het voelt een beetje alsof Lewis een panoramafoto in de tijd heeft gemaakt. Dat effect wordt versterkt doordat de video's verder volledig stil zijn. Soms is zelfs het beeld extreem statisch. Dan beweegt er helemaal niks en stelt Lewis in superslowmotion scherp op een gebouw (een beetje zoals hier). Gek genoeg wordt je daardoor zelf helemaal, we hebben er echt geen ander woord voor, in de werken getrokken. In dit shot gaat een camera heen en weer langs een raam van waaruit je auto's kunt zien die 54 verdiepingen lager rijden, meer niet. Het duurt maar liefst 6 minuten en 18 seconden. We hebben het anderhalf keer bekeken. 

Wat van buiten uitzag als een strak georganiseerd gebouw, is van binnen iets minder overzichtelijk. En zoals gezegd zijn er op dit moment negen tentoonstellingen in het Van Abbemuseum, dus het is een beetje opletten dat je niets mist. Eén laatste tip: sla vooral The Refusal of Time van William Kentridge, helemaal in de kelder, niet over.

Comments

Gerelateerde kortingen

Van Abbemuseum
€ 6,- CJP-korting

Van Abbemuseum

Modernere musea ga je écht niet vinden in Eindje

Win
Stedelijk Museum ’s Hertogenbosch