Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Sterrenregen week 24
14 JUN 2013 • Door Thijs Zilverberg

Sterrenregen week 24

Film / Only God Forgives
Twee jaar na Drive zijn de Deense regisseur Nicolas Winding Refn en Canadese hartenbreker Ryan Gosling samen terug op het witte doek. Hoofdpersonage Julian ligt niet heel ver van de naamloze chauffeur uit hun eerdere samenwerking. Hier is Ryan een smokkelaar in de diepste onderwereld van Bangkok, die de moord op zijn broertje Billy wil wreken. Maar verwacht geen Drive 2. Om weg te zwijmelen bij Ryan haal je The Notebook maar uit de dvd-kast, of kijk op Tumblr. Dit is een opsomming van koelbloedige afrekeningen. Winding Refn in topvorm.

De Volkskrant: Only God Forgives is mogelijk het meest radicale dat dit jaar in de filmtheaters is te zien. In de negende film van de van oorsprong Deense filmmaker Nicolas Winding Refn (1970), die twee jaar geleden met Drive doorbrak bij een breed publiek, komen zijn bizarste fascinaties in hun meest geconcentreerde vorm bijeen. De motivatie voor een gebeurtenis interesseert Refn vrijwel niet; het gaat hem om de emotie, het gevoel, de ervaring. Hij vertelt niet zozeer een verhaal, maar bouwt een raamwerk van gebeurtenissen en genreverwijzingen, filmcitaten en archetypen. (…) Wanneer Billy in een van zijn driftbuien een 16-jarig hoertje vermoordt, en uit wraak vervolgens zelf om zeep wordt geholpen, constateert moeder droogjes dat zoonlief de moord vast niet zomaar beging. 'I'm sure he had his reasons', zegt ze, net overgevlogen uit de VS om het lijk te identificeren - het is niet de enige scène die aanvoelt als een instantklassieker.’
*****

Moviescene.nl: ‘De begrippen wraak en moraal spelen een dubbele rol in de film. Waar Julian de dood van zijn broer wil wreken, ondanks de moreel verdorven daad van hem, speelt politiechef Chang juist een engel des wrakes die met het politiegezag als bescherming amoreel gedrag wil afstraffen door zelf ook niet echt zachtzinnig te werk te gaan. Only God Forgives lijkt daarmee wel een zeer nihilistische film: kunnen we eigenlijk wel van een vaste moraal uitgaan of verandert deze met elke nieuwe situatie? (…) Refn heeft een prachtige balans gevonden tussen de explosies van geweld en de vele momenten van bezinning en reflectie. We zien Gosling minutenlang staren in extravagant behangen lange gangen. De camera volgt hem daar als een soort tocht door zijn ziel. Je kan er leegheid in zien, maar het levert fascinerende scènes op die haast Lynchiaans aandoen.’
****1/2
 
Muziek / Great Minds - Great Minds
Als Sticks, Jiggy Djé en Winne de hoofden bij elkaar steken mag je best spreken van een hiphopsupergroep. Maar wel eentje waar het plezier in iedere zin doorklinkt. Niet gek, want dit album werd gemaakt tijdens uitstapjes naar Parijs en de Ardennen. Gastbijdragen van Rico, Typhoon en Kleine Viezerik maken het nog een groter feestje. Aan producer Dr. Moon de taak om alles bij elkaar te houden. De naam Great Minds is niet eens overdreven borstklopperij. Tof initiatief: naar het voorbeeld van de Amerikaanse website rapgenius.com hebben de heren op hun site alle lyrics online gezet, voorzien van tekst en uitleg door de makers.

State Magazine: ‘De combinatie van grappige verwijzingen (de LuckyTV-karikatuur van Koning Willem-Alexander komt ook nog langs), goedmoedig braggen & boasten en zo nu en dan tips en inspiratie voor beginnende rappers vormen de hoofdmoot van het album. (…) Wat Great Minds uiteindelijk tot zo'n succes maakt, is de compleet ongedwongen en vrolijke manier waarop het album tot stand is gekomen. Dat hoor je aan alles af: het geouwehoer tussendoor over hun favoriete rapplaten, de spontane maar toch slimme teksten en flauwigheden. Aan de andere kant is er genoeg quality control geweest, zodat de hele plaat (ook met die stilistische uitstapjes) eigenlijk geen enkel dipje kent. Een mooie balans tussen spontaniteit en perfectionisme, van drie van de beste mc's van Nederland. Kan dit geen serie worden, jongens?’
****1/2

De Volkskrant: ‘De drie rappers (allen ook verbonden aan de Herman Brood rockacademie) vullen elkaar niet alleen sterk aan, ze lijken zich tegenover elkaar ook extra te willen bewijzen. Zonder dat dit ook maar een moment ten koste gaat van de vrolijke toon die op dit album de overhand heeft. (…) Muzikaal gebeurt er veel, maar ook de teksten schieten alle kanten op. Nergens hoogdravend, maar wel afwisselend scherpzinnig, spitsvondig en kolderiek terwijl Bommen in Boston aangeeft hoe actueel Great Minds ook kunnen zijn. (…) Er gebeurt in elk nummer zo veel, dat je onmiddellijk geneigd bent de plaat opnieuw op te zetten.’
****

Muziek / Boards of Canada - Tomorrow’s Harvest
Of dit album net zoveel buzz gaat krijgen is maar de vraag, maar in navolging van Daft Punk laat ook Boards of Canada na jaren radiostilte weer eens van zich horen. De Schotse broers Marcus Eoin en Michael Sandison zijn al net zo mysterieus als de Parijse producers. Met gecodeerde videoboodschappen en cijfercodes op vinylplaten zetten ze de  puzzelaars onder hun fans al maanden geleden aan het werk. Tomorrow’s Harvest was het wachten waard. Zonder drastische koerswijzigingen zetten ze de lijn van hun eerdere elektronische mijlpalen Music Has the Right to Children en Geogaddi voort. Alsof ze nooit zijn weggeweest.

The Independent: ‘Having cultivated a devoted following and an aura of mystical reclusion, Boards of Canada went silent seven years ago. So how could they hope to meet the feverish expectation that has been building since the confirmation of their fourth album's existence? Well, by delivering what we wanted: more of the same; a record that (and this is less common than makers of instrumental electronica would wish) is instantly and unmistakably identifiable as their own. (…) Don't be put off by overly gloomy readings of Tomorrow's Harvest, though. There is joy in these grooves; the attentive care of studio perfectionists, and the warm embrace of an old friend.’
*****

De Morgen: ‘Nostalgisch verlangen, een mistroostige sfeer en akelige ambient tekenen ook de zeventien songs op deze plaat. Vertraagde beats, atmosferische en beverige synths, en een ongrijpbare tristesse bepalen nog steeds het palet van de broers Mike en Marcus Sandison. Muzikaal doet Tomorrow's Harvest vooral terugdenken aan de pioniersdagen, toen BoC's debuut Music Has the Right to Children de elektronische scene mee bepaalde. (…) Wie van kalmerende ambient houdt, is hier aan het verkeerde adres. Maar wie zijn muziek liefst schots en scheef heeft, zit nog altijd goed bij Boards of Canada.’
****

Comments

Gerelateerde kortingen

Vue Cinemas
tot € 2,- CJP-korting

Vue Cinemas

Zie de beste films van het moment voor heel weinig knaken

Pathé

Of je nou in Zwolle of Delft woont; deze bioscoopketen is overal

€ 2,-