Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Sterrenregen week 23
07 JUN 2013 • Door Thijs Zilverberg

Sterrenregen week 23

Muziek / Disclosure - Settle
Iedere artiest die een gooi wil doen naar de titel ‘danceplaat van het jaar’ kan beter even wachten tot januari. De Britse broertjes Guy and Howard Lawrence hebben met Settle een album in handen dat precies het midden houdt tussen authentieke house en megacatchy pop. Aan de andere kant van de Noordzee zijn ze al overtuigd. Aankomende zomer zullen PITCH en Lowlands ongetwijfeld volgen. De lijst van gastvocalisten zou trouwens op zichzelf ook al een behoorlijke line-up voor een festival zijn. Vooruit, we noemen twee uitschieters: Jamie Woon en Eliza Doolittle.

De Volkskrant: 'Teleurgestelde liefhebbers die in de nieuwe Daft Punk het dancegeluid van 2013 missen, doen er goed aan zich te wenden tot Disclosure. Het Britse, akelig jonge broertjesduo (18 en 21) levert met debuutalbum Settle wél een soundtrack voor de komende dancefestivalzomer. (…) Het duo maakt eigenlijk tamelijk klassieke house, met vette en - het moet gezegd - ongelooflijk funky basslines. (…) Je krijgt toch echt de kriebels van die supercatchy soul- en r&b-refreintjes in nummers als White Noise, het gesmeerde Latch met zanger Sam Smith, of het dopey en smachtende Defeated No More van Edward Macfarlane. Dan luister je dus naar 'dance plus': dance verpakt in toffe liedjes, en gewoon fijne popmuziek. Onweerstaanbaar.'
****

Pitchfork: 'The Surrey duo have not only made 2013's best dance record so far-- they've also concocted one of the most assured, confident debuts from any genre in recent memory. That they've done so on a major-label record that's absolutely loaded with guest spots-- these are typically red flags when approaching any dance full-length with crossover potential-- is nothing short of a miracle. (…) Disclosure's unabashed pop sensibilities speak to the notion that music, as with a system of beliefs, can bring a diverse array of people-- the dance nerds and the poptimists, the club denizens and the festival obsessives, the perpetually stylish and the utterly clueless-- together as one. Settle is an album-length articulation of this idea, and it's hard not to believe in that.'
****1/2

Film / L'écume des Jours
De maker van Eternal Sunshine of the Spotless Mind heeft een nieuwe film. Hebben we je aandacht? Mooi, en terecht. Zoals bij al zijn werk trekt Michel Gondry weer zijn hele bovenkamer leeg. Om te zeggen dat de Franse regisseur een levendige fantasie heeft, is een understatement van jewelste. En dan verfilmt hij ook nog eens een novelle van Boris Vian, over een vrouw met een waterlelie in haar longen. Surrealisme in het kwadraat. Een cast met Audrey Tautou (Amélie) en Omar Sy (Intouchables) maakt de twee uur durende dagdroom alleen maar aangenamer.

De Volkskrant: 'De even fabrieksmatige als chaotische productiewijze stuurt het verhaal alle kanten op. Het had een vrij alledaagse relaas kunnen worden, over de stinkend rijke flierefluiter Colin (Romain Duris) die valt voor de extreem charmante Chloé (Audrey Tautou), en tussendoor ook nog moet zorgen voor zijn onverantwoordelijke, letterlijk aan filosoof Jean-Sol Partre verslaafde boezemvriend Chick (Gad Elmaleh). De plot schiet echter wortel in een ergens tussen 1946 en 2013 zwevend universum dat zelf een amour fou met de realiteit aangaat. Van Colins op acht poten kruipende deurbel tot de zonnestralen die als strakgespannen touwen door diens huis hangen, alles is niet zoals het meestal is. (…) Dat Gondry weigert maat te houden en constant zijn geestverwantschap met Vians speels-sombere surrealisme belijdt, kan honger naar méér, maar ook afmattende ergernis opwekken. Gelukkig zijn er Tautou, Duris en Omar Sy (Intouchables) als Colins' kok-chauffeur-dansinstructeur-beschermeling Nicolas; drie fijne acteurs die met hun speelplezier en onderlinge chemie voor tederheid en ontroering zorgen, zelfs wanneer je aan alle geïnspireerde visuele overdaad een blauw oog dreigt over te houden.'
****

Cultuurbewust.nl: 'Dat Gondry in Vian een gelijke heeft gevonden, blijkt wel uit de uitstekende samenhang van het verhaal en de verbeelding ervan. Vooral de eerste twintig minuten van de film bestaan uit een overdaad aan visuele pracht die je graag nog een aantal keer vertraagd zou willen terug zien.  (…) Chapeau voor Gondry die het aandurfde om de tragische roman van Vian te verfilmen. En voor de acteurs, die zich dwars door alle afleidingen heen acteren en een dijk van een verhaal weten neer te zetten. Wie graag door Gondry aan de hand wordt genomen, zet de beslommeringen van de dagelijkse sleur even opzij en stapt een magische wereld binnen. Een wereld waar je na twee uur met moeite afscheid van kunt nemen.'
****

Film / El Gusto
Helaas, het optreden van chaabi-collectief El Gusto op Holland Festival heb je net gemist. Maar niet getreurd, de documentaire van Safinez Bousbia over de Algerijnse band biedt meer dan alleen de live-ervaring. Vijftig jaar geleden viel de groep  uit elkaar, door de toenmalige burgeroorlog in het Noord-Afrikaanse land. Voor deze film gaat Bousbia op een zoektocht naar de leden, met als ultiem doel om de inmiddels meer dan pensioensgerechtigde muzikanten terug bij elkaar te brengen. Spoiler alert: het lukt.

nrc.next: 'Het begon allemaal toen regisseuse Safinez Bousbia door de Kasba van haar geboortestad Algiers wandelde, een spiegel wilde kopen en met prullenverkoper Mahamed Kerkioui in gesprek raakte over de foto's die hij achter de lijst van de spiegel gestoken had. Het bleken de voormalige orkestleden van folkzanger El Hadj Mohamed El Anka, die de mengelmoesmuziek (met Spaanse, Arabische, Algerijnse en joodse invloeden) ook in Europa groot maakte. El Gusto is dus niet zomaar een muziekdocumentaire. Bousbia was actief betrokken bij het opsporen en weer samenbrengen van de muzikanten, inmiddels is ze ook manager van de band – want een reünieconcert moest natuurlijk komen. Je kan de film een Algerijnse variant op Buena Vista Social Club noemen, waarmee Wim Wenders de Cubaanse muziek eind jaren 90 ontsloot. De muziek is aanstekelijk, de verhalen ontroerend: laat het de zomer van de violen, mandolines en trommels worden.'
****

Filmmagie.be: 'De film puur een muziekdocumentaire heten zou haar onrecht aandoen, El Gusto plaatst het orkest in een ruimer kader; zo leren we meer over de chaabimuziek, de geschiedenis van Algerije en het huidige artiestenbeleid (waar muzikant niet als een beroep wordt erkend). Bousbia rijgt de diepe zwengelende muziek makkelijk aaneen met een nauwkeurige, soms bijna theatrale mise-en-scène – kijk maar naar de kleurcontrasten en lichteffecten tijdens de uiteindelijke optredens. Met gegarandeerd kippenvel als gevolg. Cinematografisch, muzikaal en inhoudelijk ontroerend mooi en zo vertederend liefdevol.'
****

Comments

Gerelateerde kortingen

Vue Cinemas
tot € 2,- CJP-korting

Vue Cinemas

Zie de beste films van het moment voor heel weinig knaken