Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Holland Festival 3: LA Dance Project
05 JUN 2013 • Door Sara Madou • Meer blogs over Theater

Holland Festival 3: LA Dance Project

Titel: L.A. Dance Project.
Details: 2 uur, Reflections (Millepied, 2013) / Winterbranch (Cunningham, 1964) / Quintett (Forsythe, 1993)

Waar gaat het over? 
De naam ‘Benjamin Millepied’ heb je misschien wel eens horen vallen. De Franse choreograaf was namelijk het brein achter de dansscènes in Black Swan (waar hij overigens ook zijn huidige vrouw Natalie Portman opdook, mooie score, lijkt ons). Daarvoor was hij al jaren danser en choreograaf bij het prestigieuze New York City Ballet. Na een verhuizing naar Los Angeles, begon hij daar met een nieuw project. Dit ging niet meer alleen om dans, maar kunstenaars uit verschillende disciplines werden erbij betrokken. Bij het L.A. Dance Project zie en hoor je dan ook verschillende dansstijlen, een kundig in elkaar gestoken lichtplan, opvallende (waarover later meer) muziekstijlen en een knap filmpje, over urban dance. Het geheel is verdeeld in drie stukken. Reflections, van Millepied zelf, en twee oudere werken (Quintett en Winterbranch) van andere choreografen. Reflections is prima te volgen en laagdrempelig, maar het minimalistische Winterbranch (vooral veel associaties met oorlog) en Quintett (een liefdesbrief aan een stervende vrouw) hebben een pittiger materie. Allemaal uitgevoerd door dezelfde vijf extreem getalenteerde en oersterke dansers.

Wat vonden we ervan? 
Dans kan, zeker voor iemand die niet bepaald wekelijks naar een dansvoorstelling gaat, moeilijk te volgen zijn. Maar we deden een dappere poging. Bij Reflections ging dat prima. Een aantal verschillende scènes, met steeds een andere samenstelling van de dansers, in bescheiden kostuums waardoor hun impressive bewegingen nog duidelijker naar voren kwamen. Maar toen was er opeens Winterbranch. Een bijna donker toneel, waarbij een zeer knap gebruik van licht subtiel gestileerde valpartijen laat zien. In het begin zonder geluid (Best ongemakkelijk. Daar zit je dan, in een doodstille schouwburg tussen de kuchende mensen, naar zuchtende en kreunende mensen op het podium te kijken.). Daarna komt er ‘muziek’. Naar wij dachten nagels op een schoolbord, maar wat later tegen een spiegel schrapende asbakken bleken te zijn. Hoe dan ook, het meest ongemakkelijke, onaangename en oorverdovende geluid ooit. En dat een kwartier lang. ‘Het zal wel acquired taste zijn’, horen we een buurvrouw roepen. Verschillende mensen verlieten de zaal, omdat ze het geluid echt niet meer trokken. Uw CJP-verslaggever zou dit natuurlijk nooit doen (plus: we zaten in het midden van de zaal en dan is dat best lastig). Kunst mag wat ons betreft best schuren, óók figuurlijk. Dat houdt het spannend. Alleen schiet je je doel voorbij wanneer je publiek totaal niet meer kan focussen op de dans, door al het gedoe met die asbakken. Gelukkig eindigt het stuk weer wat sferischer met Quintett; een dans waarin vooral de twee vrouwen in het gezelschap uitblinken.

Cijfer: 7.

Nog op Holland Festival: Helaas niet meer te zien, maar er zijn wél heel veel andere dingen om van te genieten op het Holland Festival! Met je CJP-pas kan je korting oplopen tot wel € 50,-.

Comments