Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Holland Festival 2: The Wild Duck
04 JUN 2013 • Door Willemijn Kruijssen • Meer blogs over Theater

Holland Festival 2: The Wild Duck

Titel: The Wild Duck
Details: 75 minuten. Regie: Simon Stone. Bewerking: Simon Stone met Chris Ryan naar Henrik Ibsen. Première: Sydney 2011. Engels gesproken, met Nederlandse boventiteling.

Waar gaat het over?
In The Wild Duck krijgt een gezin (pa, ma, 15-jarige dochter, opa en een wilde eend) op een dag bezoek van een vroegere vriend van pa. Pa en vriend hebben elkaar al achttien jaar niet gezien. Zo’n beetje sinds de tijd dat opa, die samenwerkte met de vader van de vroegere vriend, de bak in moest vanwege fraude. Dat leidde tot een armoedig bestaan van het gezin, terwijl de vader van de vriend zijn rijke bestaan in de spotlights behield. Inclusief veel te jonge, knappe vrouwen.

De vriend is niet voor niks gekomen; ma gedraagt zich ook wel een tikje nerveus sinds zijn komst. Bij een biertje in de pub vertelt hij pa het geheim waar hij al zo lang mee rond loopt. ‘I think people should know the truth’, vindt hij namelijk. Zijn waarheid was dat de vader van de vriend een affaire heeft gehad met ma. Die affaire eindigde toen de moeder van de vriend zelfmoord pleegde. Kort daarna kregen pa en ma een relatie. De waarheid zet ieders leven op z’n kop: dat van de 15-jarige nog wel het meest.

Wat vonden we ervan?
Geweldig, werkelijk waar. Ontzettend komisch en nóg tragischer. Hartverscheurend tragisch. We zijn er nog beduusd van.

Het stuk speelt zich af achter glazen wanden. Als toeschouwer begluur je het gezin terwijl ze ruzie maken, huiselijke gesprekken voeren of als opa kleindochter leert schieten met een jachtgeweer. ‘Never be in a hurry to fire a gun’, legt hij droog uit aan de kleindochter. Die wordt fantastisch gespeeld door Eloise Mignon, die ooit haar carrière begon in de Australische soap Neighbours. Als ze uiteindelijk zelf schiet: 'Oh my god. That's intense.'

De acteurs dragen microfoons zodat je ze hoort ademen, fluisteren en zoenen. Scènes worden abrupt afgekapt. Dan gaat het toneel op zwart, schalt er heftige vioolmuziek door de speakers en is er op de boventiteling te lezen wanneer de volgende scène zich afspeelt. Tijdens de voorstelling die wij zagen, ging het even mis met een van de microfoons. De Australische Regisseur Simon Stone, die achter ons zat, fuck-fuck-fuck-te fluisterend. To Simon: no worries mate. We didn't mind. At all.

Moet iedereen echt de waarheid weten of is een leugen om bestwil soms beter? Dat was al het thema van de Noor Henrik Ibsen (1828-1906) die het origineel schreef. Stone was pas 26 jaar toen hij in 2011 de klassieker bewerkte. Hij schrapte een groot deel van de karakters en zo’n beetje alle tekst (een fanatieke recensent in Australië turfde dat er maar drie of vier zinnen uit het origineel in voorkomen). Hij slaagde er in om een prachtig hedendaags toneelstuk neer te zetten, dat geen moment oubollig of juist geforceerd hip aan doet.

Cijfer: 
9
Nog op Holland Festival: Vanavond, 20.30 uur in het Muziekgebouw aan 't IJ. Met je CJP-pas betaal je € 17,50 in plaats van € 35,-

Comments