Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Sterrenregen week 20
17 MEI 2013 • Door Elize Kerseboom

Sterrenregen week 20

- Film / Wadjda
De tienjarige Wadjda wil een fiets en dat maakt haar in Saoedi-Arabië per definitie een rebel; het is daar een absolute no go voor vrouwen om op een fiets te stappen. Haar drijfveer is het harder kunnen racen dan haar buurjongetje, dus probeert Wadjda op verschillende manieren aan geld te komen om een groene tweewieler aan te kunnen schaffen. Ondertussen luistert ze op westerse sneakers naar Engelse muziek en weet ze daar de teksten een stuk beter van te onthouden dan die van de liederen in het meisjesschoolkoor. Niet helemaal de bedoeling in het strenge land.

Onderdrukking, het thema van Wadjda, sluit aardig aan bij het feit dat dit de eerste film uit Saoedi-Arabië is die door een vrouw werd geregisseerd. Regisseur Haifaa Al Mansour boekt er met het verhaal, dat zij tevens schreef, gelijk internationaal succes mee, ondanks het gegeven dat in haar land bioscopen sinds 1980 hartstikke verboden zijn.

BN/De Stem: Wadjda is alleen al de moeite waard door het unieke inkijkje dat de film biedt in de levens van gewone vrouwen in Riaad. Saoedi-Arabië is een steenrijk land, dus leven deze vrouwen in comfortabele interieurs. Maar vrijheid hebben ze niet. Al Mansour maakt het gevoel van het leven in een gouden kooi tastbaar.’
****

Filmtotaal: 'Het streven naar dat kleine beetje meer gelijkheid is waar deze film over gaat. Al-Mansour had er ook voor kunnen kiezen om zich te concentreren op de verplichting om hoofddoeken te dragen, maar heeft er goed aan gedaan om het kleiner aan te pakken. Enigszins veilig voelt haar debuut daardoor wel aan, maar dat is ook juist wel fijn. In plaats van dat ze de ellende van vrouwenonderdrukking laat zien, toont ze dat er ook altijd ruimte is voor dromen najagen. En als je kijkt naar wat zij voor elkaar heeft gebokst, gaat Wadjda dus ook voor een deel over haarzelf. Met die gedachte in het achterhoofd is dit een heerlijke film om te zien.'
****

- Film / The Great Gatsby
De jonge Nick Carraway (Tobey Maguire) verhuist vanuit New York naar Long Island, waar hij naast Jay Gatsby (Leonardo diCaprio) komt te wonen; een rijke oorlogsveteraan die wel van een feestje houdt. Hoe hij zo rijk is geworden, is lange tijd een raadsel. Verder is buurman Jay verliefd op Daisy Buchanan (Carrie Mulligan) waar hij voor zijn oorlogstijd een relatie mee had. Jammer genoeg is ze destijds, tijdens zijn afwezigheid, getrouwd met iemand anders. 

Het klassieke verhaal van F. Scott Fitzgerald werd al vier keer (inclusief tv-film met Paul Rudd) verfilmd, maar nu is-ie voor het eerst in 3D. Regisseur Baz Luhrmann heeft er sowieso een moderne draai aan gegeven; The Great Gatsby speelt zich weliswaar af in de roaring twenties van de vorige eeuw, maar er zijn hits van Jay-Z, Kanye West en The XX in terug te horen.

Nu.nl: 'Dat verhaal had een half uur korter gekund, maar gelukkig last Luhrmann tussen alle uitbundigheid op zijn tijd een ingetogen en ontroerend moment in. Wie bereid is zich aan The Great Gatsby over te geven wacht een overdonderende orgie van film en muziek.'
****

Filmtotaal: 'Vrijwel alle rollen worden uitstekend vertolkt. DiCaprio speelt Gatsby met verve in een rol die hem op het lijf geschreven lijkt te zijn. Op sublieme wijze geeft hij alle facetten van het klassieke personage vorm: een neurotische controlefreak, een tragische romanticus, maar bovenal een dromer. Ook de rest van de cast komt goed uit de verf en met name Joel Edgerton weet indruk te maken als de bruuske en pompeuze Tom Buchanan.'
****

- Muziek / Mikal Cronin
Na zijn debuut-cd in 2011 is Mikal Cronin (bekend als bassist van Ty Segall) nu terug. Hij levert een cd met de toepasselijke titel MC II; melodieuze, optimistische (power)pop om de zomer in te luiden. Denk The Lemonheads, The Posies en  The Shins, plus hier en daar het meer duistere van Guided By Voices. Mikal trad deze week nog op in Paradiso en staat zaterdag 18 mei op Le Guess Who in Utrecht.

De Volkskrant: ‘Dat heeft hij met bijvoorbeeld Apathy en Shout It Out al bijna gevonden, en eigenlijk staan zijn twee tot nu toe verschenen albums vol met ijzersterke popsongs. Nu alleen nog even het publiek overtuigen, wat een hardere dobber blijkt dan je op grond van zijn toch zeer pakkende liedjes mocht verwachten.‘
****


Nu.nl: 'Minder gruizig dan het eigen naam dragende debuut kiest Cronin hier voor gepolijste pop met volle arrangementen. Zelfs viool is hier terug te horen. Overigens een van de weinige instrumenten die de multi-instrumentalist niet zelf heeft ingespeeld.'
****

Comments