Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Onze man in Cannes: deel 6
20 MEI 2013 • Door Robbert Blokland • Meer blogs over Film

Onze man in Cannes: deel 6

Je weet dat het in Cannes een goede dag is wanneer een ontmoeting met megaster Justin Timberlake slechts een tussendoortje blijkt. Dat was maar goed ook, want de persconferentie van de geweldige komedie Inside Llewyn Davis van de broertjes Coen was vooral een aaneenschakeling van meligheden (‘toen we er achter kwamen dat er geen enkel verhaal in de film zat, hebben we de poes er maar in gestopt’). De immer charmante Timberlake bekende overigens wel dat het spelen van de bijbels georiënteerde folkzanger in de film hem herinnerde aan de eerste muzieklessen van zijn grootvader. ‘Ik groeide op in Tennessee: het thuis van de blues, de geboorteplaats van de rock ’n roll en de bakermat van de country en folk.’

Ontregelende vertelling
Maar verder was zondag voor de Nederlanders - en okay, ook de Belgen - vooral de dag waarop de thriller Borgman van onze eigen Alex van Warmerdam zijn wereldpremière beleefde. Voor het eerst in 38 jaar mochten de voeten van Nederlandse makers weer eens de rode loper betreden voorafgaand aan de vertoning van een titel in competitie. De achtste speelfilm van de 60-jarige Van Warmerdam is een aangenaam ontregelende vertelling over een mysterieuze vreemdeling (Jan Bijvoet) die zich op een dag meldt bij de villa van het rijke gezin Van Schendel. Vader Richard (Jeroen Perceval) zet deze Borgman de deur uit. Maar moeder Marina (Hadewych Minis) is toch ernstig door hem geïntrigeerd en biedt hem - mede uit schuldgevoel - toch onderdak aan.

Lynch, Haneke, Van Warmerdam
Er werd, zeker het eerste uur, hard gelachen op de juiste momenten (al bleken vooral veel Duitse collega’s de zwarte humor niet goed te begrijpen). En in eerste reacties werd Borgman zelfs vergeleken met werk van David Lynch en Michael Haneke. Een Braziliaanse collega stelde na afloop van de eerste screening dat hij ‘jaloers is dat Nederlanders zo’n heerlijk perverse film kunnen maken.’ Op de persconferentie legde Van Warmerdam de driekwart volle zaal uit dat zijn films vooral gemener worden naarmate hij ouder wordt. ‘Ik ben tegendraads: ik weet dat de meeste mensen juist milder worden naarmate de jaren klimmen. Eigenlijk ben ik zelfs wat teleurgesteld in hoe gemeen deze film uiteindelijk is geworden.’

Master of monster
De regisseur stelde voor Borgman geïnspireerd te zijn door onder anderen de Markies de Sade en Luis Bunuel. ‘Er zijn heel veel kamertjes in het hoofd van een mens waar hij of zij nog niet eerder is geweest. Waar heel veel nare en gemene dingen huizen. Dat was voor mij het beginpunt van het verhaal.’ Actrice Hadewych Minis oogde nog wat onwennig achter de conferentietafel, maar kreeg de lachers op haar hand toen een journalist dacht dat zij zei dat Van Warmerdam op de set een monster was in plaats van master.

Festivalbaas
Op de galapremière was de positieve vibe rond de film voelbaar: de broers Van Warmerdam en de cast oogden opvallend ontspannen op de rode loper, waar zij door festivalbaas Thierry Fremaux hartelijk werden ontvangen. Voor mijzelf was het ook een bijzondere ervaring om voor het eerst in acht jaar weer eens een avondscreening bij te wonen: samen met NFF-directeur Willemien van Aalst schaterlachend een hele fotoshoot gedaan op de rode loper - net als trouwens alle andere Nederlanders die voor het eerst van hun leven de heilige festivalgrond betraden.

Doodstil
De stralende binnenkomst van Van Warmerdam cs. en het minutenlange slotapplaus - dat de belangrijkste betrokkenen zichtbaar ontroerde - waren de hoogtepunten van de screening zelf. Het is grappig om een film die steunt op zo’n specifiek gevoel voor humor in twee totaal verschillende zalen te zien. Om half negen ’s ochtends oogstte priester Pierre Bokma die een geweer pakt nog een lachsalvo, ’s avonds bleef het doodstil. Het kindje met de steen (een scene die ik verder niet zal verklappen) wekte in de perszaal vooral een schok op, terwijl dat bizarre moment in de premièrezaal een hilarisch applaus opleverde.

De grote Borgman-fuif naderhand was precies zoals Alex het wenste: simpel, gezellig, zonder al te veel herrie. Maar meer hebben Nederlanders ook niet nodig om het gezellig te maken: het bleef nog tot diep in de nacht onrustig in het Torch Beach Pavillion.

Comments

Gerelateerde kortingen

Vue Cinemas
tot € 2,- CJP-korting

Vue Cinemas

Zie de beste films van het moment voor heel weinig knaken

Pathé

Of je nou in Zwolle of Delft woont; deze bioscoopketen is overal

€ 2,-