Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Onze man in Cannes: deel 10
23 MEI 2013 • Door Robbert Blokland • Meer blogs over Film

Onze man in Cannes: deel 10

Het volle programma, de adrenaline en de koffie hebben het moment lang uit weten te stellen. Maar na negen dagen Cannes begint de chaos hier aan de Zuid-Franse kust toch zijn tol te eisen. Het is dit jaar geen echte festivaldip te noemen. Maar de concentratie begint af en toe te verslappen en de tolerantiegrens van de meeste aanwezigen ligt aanzienlijk lager dan op de openingsavond. Het feit dat de gratis M&M’s altijd nét op zijn als ik de persruimte binnenstap en rochelende, snurkende, wiebelende en bellende collega’s, bij voorkeur tijdens intieme sleutelscenes waar de hoofdrolspelers hun hele ziel en zaligheid in hebben gelegd, zijn opeens een stuk irritanter.
 
De enige adequate remedie de dip is het zien van prachtige films. En laten deze laatste dagen daar nou in grossieren! Op driekwart van Cannes vandaag eindelijk twee titels gezien die iets deden dat tot nu toe nog geen enkele film was gelukt, namelijk mijn hart raken. Dat geldt vermoedelijk voor meer collega’s, want beide films prijken op dit moment zeer hoog in alle favorietenlijstjes.

Omdat ik van neuken houd
Van Nebraska, de nieuwe film van Alexander Payne, was dat geen grote verrassing. De regisseur van onder anderen Sideways en The Descendants staat immers synoniem voor lieve, menselijke tragikomedies waarin hoofdrolspelers tot inzichten komen die hun leven voor altijd veranderen. In dit geval het leven van de bejaarde Woody Grant (Bruce Dern), die koste wat het kost naar Nebraska wil reizen om een hoofdprijs op te halen waar hij volgens een advertentiefolder recht op heeft. Zijn vrouw en zoon proberen hem eerst tegen te houden, maar als de koppige alcoholist volhardt, besluiten ze hem maar op zijn reis te vergezellen. In stemmig zwart-wit volgt een reeks vreemde ontmoetingen, melancholieke gesprekken, bizarre onthullingen (‘jij bent alleen maar geboren omdat ik van neuken houd en je moeder katholiek is) en pijnlijk-grappige confrontaties. Hoewel het bijna een trucje lijkt te worden, weet Payne uiteindelijk toch weer via een aantal onverwachte wendingen te verrassen en te ontroeren.

Beste actrice?
Een grotere verrassing was echter het zinderende La Vie d’Adele, een film die ik dankzij de tip van een aantal alerte collega’s gelukkig vandaag in kon halen. Op papier klinkt het verhaal wellicht weinig aantrekkelijk: drie uur lang (!) volgen we de 17-jarige Adele die met haar ontluikende seksualiteit worstelt. Een eerste onhandige wip met sexy klasgenoot Thomas brengt haar geen voldoening. Maar wel droomt ze elke nacht van de blauwharige Emma, die ze in het voorbijgaan op een zebrapad tegenkwam. De camera zit Adele, die letterlijk in elke scène zit, op de huid. Maar hoofdrolspeelster Adele Exarchopoulos weet de aandacht elke seconde vast te houden. Met haar lichaam en haar gezichtsuitdrukkingen weet ze voor elke kijker haar ontdekkingstocht invoelbaar te maken, inclusief alle hoogtepunten (het erkennen van haar homoseksualiteit, de eerste seks met Emma) en dieptepunten (het onbegrip van klasgenoten, de eerste grote relatiecrisis). Sommige episodes die je zou verwachten, zoals het coming-outgesprek met haar ouders, laat regisseur Abdellatif Kechiche heel bewust achterwege, wat het verhaal alleen maar sterker maakt.
Met nog vijf competitiefilms te gaan, moet de concurrentie die nog niet door ons is gezien wel van verdomd goede huize komen, wil Exarchopoulos de prijs voor beste actrice niet winnen.

Royale with cheese
N.B. Wijlen Jan Blokker vertelde mij een jaar of vijf geleden zijn meest bizarre Cannes-ervaring ooit. Na de vertoning van de remake die Hitchcock in 1956 maakte van zijn eigen The man who knew too much liep Blokker door de doodstille gangen van het uitgestorven Palais en botste opeens tegen Reggie Nalder op: de onguur ogende acteur die in deze film een moordenaar speelt. Ik had gisteravond een soortgelijke bizarre ervaring, toen ik rond elf uur ‘s avonds besloot nog een snelle hap te halen bij de Mac (iets waarvan ik overigens, zoals gebruikelijk, bij de eerste hap al spijt had). Toen ik mij met mijn Royale with Cheese omdraaide en weg wilde lopen, keek ik recht in de priemende ogen van Christophe Paou, de besnorde Franse acteur die in de Certain Regard-seksthriller L’ inconnu du lac de psychopathische homomoordenaar Michel speelt. Hij lachte beleefd, plaatste zijn bestelling en het moment was voorbij. Maar toch wist ik niet hoe snel ik mij uit de voeten moest maken…
 

Comments

Gerelateerde kortingen

Vue Cinemas
tot € 2,- CJP-korting

Vue Cinemas

Zie de beste films van het moment voor heel weinig knaken

Pathé

Of je nou in Zwolle of Delft woont; deze bioscoopketen is overal

€ 2,-