Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
'De liedjes waren in 5 minuten af'
03 MEI 2013 • Door Steven Stoffers • Meer blogs over Muziek

'De liedjes waren in 5 minuten af'

Voordat we Vampire Weekend interviewen, mogen we heel geheimzinnig op het hoofdkantoor van de platenmaatschappij één keer luisteren naar Modern Vampires Of The City. Na 43 minuten zijn we er doorheen en blijven we enigszins verbaasd achter. Het is onmiskenbaar Vampire Weekend, maar de vrolijkheid is verdwenen: vuur, religie en het onverbiddelijke verstrijken van de tijd zijn terugkerende thema's. De apocalyps staat voor de deur, lijkt Vampire Weekend te willen zeggen. En wat te denken van de titel, Modern Vampires Of The City? We zijn een beetje in de war. Gelukkig kan Rostam Batmanglij (1983), één van de twee songwriters van Vampire Weekend, ons even vertellen wat je moet weten voordat je Modern Vampires of The City beluistert.

1. Waarom het album zo donker is:
‘Als je eind twintig bent, ga je nadenken over het leven, de dood, geloof. Dat is heel natuurlijk, volgens mij; je begint langzaam de zomer van je leven achter je te laten.' Uw vijfentwintigjarige reporter fronst even bij die uitspraak. 'Ja. De zomer duurt maar drie maanden joh', lacht Rostam kort. 'Het idee van aftakeling, dat alles erger wordt naarmate de tijd verstrijkt, is zeker iets waar wij over nadenken. We proberen niemand te waarschuwen voor het einde van de wereld, er zit ook hoop en vreugde in, maar dat de wereld op weg is naar haar ondergang hangt wel een beetje in de lucht. We hebben die vragen eerder ook wel gehad, luister maar naar The Kids Don’t Stand A Chance (2008, red.), maar we durven er nu pas echt openlijk over te praten. Op de hoes van MVOTC staat een foto van New York in de smog. Die foto is gemaakt in 1966, toen de luchtvervuiling in de stad enorm was. Dat is nu opgelost, maar de wereld in zijn geheel is nog nooit zo vervuild geweest. Volgens ons is het heel goed mogelijk dat ook New York er binnenkort weer zo uitziet.’

2. Wie de Moderne Vampieren uit de titel zijn:
Volgens de persinfo slaat de albumtitel op de eerste zin van een nummer van Junior Reid; One Blood. Dat nummer gaat over gewelddadige mannen, maar wij krijgen het idee dat Moderne Vampieren zich eerder in pak en das kleden en op chique bankkantoren rondom Wall Street werken. ‘We zullen nooit zeggen wie de Moderne Vampieren letterlijk zijn, er is ook niet maar één definitie of verklaring', knipoogt Rostam. 'Maar de interpretatie dat het bankiers zijn, is zeker niet fout. Wij vinden het belangrijk om een albums te maken die, zowel qua muziek als qua teksten, alleen in deze tijd gemaakt kunnen zijn. MVOTC gaat dus zeker voor een deel over de economische crisis.’
 
3. Waarom MVOTC zo ‘Amerikaans’ klinkt, in plaats van ‘Afrikaans’ (Vampire Weekend) of ‘Brits’ (Contra):
‘Muzikaal gezien is dit album een product van de muziek waar ik mee opgegroeid ben en de manier waarop ik piano en gitaar leerde spelen. Dat zit zo. We hadden een aantal nummers af, maar het was niet genoeg. We wilden meer nummers om uit te kiezen. Dus we zijn gaan zitten om in een korte periode een heleboel nummers te schrijven. Als je jezelf tijdsdruk oplegt, houd je de liedjes simpel. Je denkt niet al te veel na, maar de muziek komt er instinctief uit.' Rostam knikt instemmend bij zijn eigen woorden. 'Ja, dat is het. De meeste nummers zijn instinctief geschreven. In vijf a tien minuten hadden we vaak de basis van het liedje af. Daardoor zit er automatisch veel van wat we als kinderen op school zongen en speelden in de muziek. Als je in Amerika opgroeit, zijn dat dus Amerikaanse, Engelse en Ierse folksongs. Die zitten nu eenmaal het diepst in je brein geworteld. In Step hoor je bijvoorbeeld Pachelbels Canon in D terug. Dat is dan juist weer een klassiek Europees stuk, maar je hoort het vaak op Amerikaanse bruiloften.’

4. Waar Vampire Weekend in godsnaam naar heeft geluisterd tijdens het maken van MVOTC:
Dollar Brand (heette later Abdullah Ibrahim, -red.) – Good News From Africa (1973)
‘Dit album staat vol met Afrikaanse gospel uit de jaren zeventig. Ik zal niet zeggen dat het ons muzikaal heeft geïnspireerd, we raakten vooral opgewonden van het idee dat je religieuze muziek gebruikt in een niet-religeuze of zelfs a-religieuze context. Je zult horen dat het geloof een prominente plek inneemt op het album, maar de liedjes gaan meer óver religie dan dat ze religieus zijn. Unbelievers draait bijvoorbeeld om de vraag of je met een heleboel religies tegelijk danwel helemaal zonder kunt leven.’

John Lennon – John Lennon/Plastic Ono Band (1970)
‘Als je dit album nog nooit gehoord hebt, koop het dan nu: het zal je leven veranderen. John Lennon heeft deze liedjes geschreven vlak nadat hij piano leerde spelen. De liedjes zijn simpel, heel eerlijk en oprecht. Dat gevoel hebben we geprobeerd te vangen op dit album.’

5. Naar welke liedjes van Vampire Weekends grootste idolen je moet luisteren om MVOTC te begrijpen:
The Clash – Straight to Hell
‘Vanwege de sfeer die dit nummer oproept. Dat wilden we op dit album ook doen. Op onze eerste twee albums stonden bijna geen nummers die een sfeer neerzetten, nu is dat wel gelukt.’

Bob Dylan – Queen Jane Approximately
‘De manier waarop het orgel en de piano in dit nummer met elkaar spelen, hoor je hopelijk ook terug in Finger Back en Hannah Hunt.’

Pixies - Where Is My Mind
‘In Don’t Lie zit een akkoordenschema dat van de Pixies had kunnen zijn. Je moet heel goed luisteren, maar in dat nummer hoor je zelfs dat die worden gespeeld op een akoestische gitaar. Zoals de Pixies bijvoorbeeld doen bij Where Is My Mind. Dat was iets totaal nieuws voor ons. Ga ons oeuvre maar terugluisteren: we hebben een akoestische gitaar nog nooit op die manier gebruikt. Misschien hebben we hem daarom ook wel zo verstopt.’

We hebben de muziek die Rostam noemde hier rechts in de balk opgenomen. Maar beter loop je 13 mei even naar de platenzaak om Vampire Weekends album en al hun invloeden in één keer in huis te halen. Het is in alle gevallen de wandeling waard.

Comments