Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
6 films met meer passie dan Passion
06 MEI 2013 • Door Steven Stoffers • Meer blogs over Film

6 films met meer passie dan Passion

Brian de Palma's Passion kreeg in bijna alle recensies slechts twee sterren en dat is naar onze bescheiden mening volledig terecht. Zijn shots zijn stuk voor stuk prachtig gestileerd, maar de Scarface-regisseur weet er geen samenhangende film van te kleien. Het grootste manco: het volstrekt uiblijven van de in de filmtitel gesuggereerde passie. Niet dat we nu per se hoopten op stomende sexscenes tussen hoofdrolspeelsters Rachel McAdams en Noomi Rapace (zoals De Palma wil dat we verwachten na het zien van de trailer), maar een verhaalflard minder en een beetje meer échte woede, liefde, jaloezie of bloeddorst was fijn geweest. Dat kan namelijk best, Brian, kijk maar:

Een lesbische kus doe je zo: Scarlett Johansson en Penelope Cruz in Vicky Cristina Barcelona
Oké, waarschijnlijk vinden tien verschillende mensen net zo veel verschillende lesbische kussen het mooist. En oké, dat heeft waarschijnlijk veel te maken met de actrices in kwestie. Maar het feit is dat werkelijk élke zoenscène met twee vrouwen in de geschiedenis van de cinema spannender en gepassioneerder is dan het geklungel van ijskoningin Christine (Rachel McAdams) en passieve muurbloem Isabelle James (Noomi Rapace).

Een goede erotische thriller heeft minstens één memorabel oeh-la-la-moment: de ondervraging in Basic Instinct
Het is best lastig je te onderscheiden op het film noir-front. Wat in ieder geval niet mag ontbreken is een scène waar iedereen over begint zodra in een gesprek de titel van je film valt. Dat geldt al helemaal als je extra nadruk wil leggen op de erotische kant van je film. In deze categorie is er eigenlijk maar één film die dient als grote voorbeeld: Basic Instinct. De ondervraagscène met Sharon Stone is zo legendarisch dat we hem hier niet eens meer hoeven uit te leggen; je ziet hem ongetwijfeld al voor je. Niet voor niks parodieëren reclamemakers over de hele wereld deze scène om hun producten aan te prijzen.

Eerlijk is eerlijk Brian, je hebt het geprobeerd. Christine is nagenoeg een kopie van Paul Verhoevens Catherine: beiden zijn blond, in het wit gekleed en hebben 'afwijkende seksuele voorkeuren'. Check. Maar waar kom je vervolgens mee aanzetten? Een scène waaein Christine oraal bevredigd wordt dóór de minuscule opening van een porseleinen masker, gemodelleerd naar haar eigen voorkomen. En ze vindt het niet eens leuk! Tsjonge jonge, wat een spanning. Als je iets verder in de film een tweede poging doet met een voorbinddildo, schieten zelfs je personages in de lach. Leer van de Hollandse meester!

Een jaloerse vrouw speel je op deze manier:
Glen Close in Fatal Attraction
Als er één man is in Hollywood aan wie je nooit relatieadvies moet vragen, dan is het Michael Douglas. Op de een of andere manier strikt hij altijd maniakele minnaressen. Sharon Stone was met de ijspriem (in Basic Instinct) origineler in de keuze voor haar moordwapen, maar niemand zwaaide ooit enger en overtuigender met een keukenmes in de badkamer dan de van jaloezie totaal doordraaiende Glen Close. Bovendien stopt ze, als de familie even niet thuis is, het konijn van Michaels dochtertje in een pan met kokend water. Ze kreeg er een Oscar voor beste actrice voor. Glen Close is not going to be ignored.

Ballet in een thriller, dat kan echt beter:
Black Swan
Het splitscreen is één van Brian De Palma's handelsmerken. In Passion  zet hij een klassiek ballet van Debussy tegenover de moordscène. De Palma bedoelt er vast vanalles mee, niet voor niks hint hij drie keer eerder in de film opzichtig naar de voorstelling, maar de toegevoegde waarde ontgaat ons vol-le-dig. De perfecte moord is net zo'n prachtig kunstwerk als ballet op het hoogste niveau? Het zal wel. Je kunt het ook doen zoals in de finale van Black Swan. Dan heb je geen splitscreen nodig, valt er toch een dode en heb je minstens twee minuten met volle aandacht naar een mooi ballet gekeken: iedereen wint.

[SPOILER ALERT]
[Mocht je na dit stuk nog heel graag naar Passion willen]

Als je dan echt zo nodig iemand wil laten dromen, houd het einde dan vaag:
Inception
Waar je anno 2012 (Passion is al een half jaar uit in de Verenigde Staten) écht niet meer mee aan kunt komen: dat iemand aan het eind van de film wakker wordt EN HET ALLEMAAL EEN DROOM BLIJKT TE ZIJN GEWEEST! Het zou een regel moeten zijn in Hollywood. Och man, de teleurstelling toen we na een uur 1408 voorspelden dat John Cusack wakker zou worden op het strand en regisseur Mikael Håfström vol voor die open deur ging...

Goed. Als je dat tóch per se wil doen, ga dan net zo over the top als Inception: Dromen in dromen in dromen in dromen in dromen. In dromen. Ook nu geven we toe: Brian, je hebt het geprobeerd. Isabelle wordt maar liefst twee keer wakker uit haar door (slaap)pillen vervormde nachtmerrie. Maar het geheim van Inception is het open einde. Dat is de reden dat mensen testen of de totem wel of niet zou vallen, waarom er complete websites zijn met theorieën over het einde (of dit prachtige conspiracy theory-filmpje over hoe we allemaal zijn gehypnotiseerd door de film) en dit soort verklarende filmpjes zijn gemaakt.

En tot slot is er maar één echte zakenbitch: Meryl Streep in The Devil Wears Prada
We sluiten deze tipreeks af met een vreemde eend in de bijt. Het is heel goed voor te stellen dat Brian De Palma nooit tegen Rachel McAdams heeft gezegd: 'Ik wil graag dat je als voorbereiding op je rol even The Devil Wears Prada huurt bij de videotheek.' Hoewel vermakelijk, is The Devil  niet echt een cinematografisch hoogstandje te noemen. Maar had Christine ook maar een greintje Miranda Priestly gehad, dan hadden we tenminste nog om Passion kunnen lachen. Dat kon nu op zich ook wel, maar niet op de goede manier.

Comments