Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Imagine Dag 7
16 APR 2013 • Door Sara Madou • Meer blogs over Film

Imagine Dag 7

Titel: Ghost Graduation.
Details: 88 minuten, regie: Javier Ruiz Caldera, Spanje, komedie
Waar gaat het over? Een middelbare school, waar het spookt. En hoe. In 1986 kwamen vijf leerlingen van het Monforte College om bij een brand, sindsdien struinen hun geesten over het terrein. Niemand staat ze daarbij in de weg, totdat de nieuwe leraar Modesto arriveert. Hij ziet zijn hele leven lang al geesten, maar gelooft pas dat dit écht zo is, wanneer hij op Monforte begint. De jonge directrice zoekt zijn hulp, om de geesten te verjagen. Maar hoe krijgt hij dat voor elkaar? De geestscholieren hebben nog zaken om af te ronden, voordat ze ‘verder kunnen’, alleen is het niet helemaal duidelijk wat die zaken precies zijn.    
Wat vonden we ervan? Wat een heerlijke film. We hadden geen specifieke (hoge) verwachtingen, maar dit zijn nou van die producties waarvoor filmfestivals perfect zijn: het ontdekken van mooie pareltjes, die je anders niet snel zou zien. Vol retro eighties-muziek en met mooie verwijzingen naar de beste tienerfilm ooit: The Breakfast Club. Zelfs het feit dat de leerlingen behoorlijk cliché types uitbeelden (de sloerie, de jock, de getroebleerde ziel) is geen moment irritant. Een heerlijk verfrissende, vrolijke en (ondanks het onderwerp) opwekkende film, die je meerdere keren hardop zal laten lachen. En dan niet op de brute in your face manier die vaak gebruikt wordt in dit soort films, er zitten ook fijne subtiele grappen in. Terecht hoog in de publieksfavorietenlijst.
Cijfer: 8,5.
Nog op Imagine: Niet meer helaas, maar we raden je aan om er op andere manieren naar op zoek te gaan.  

Titel: Sawney: Flesh of Man.
Details: 90 minuten, regie: Ricky Wood jr., Groot-Brittannië, horror
Waar gaat het over? Kannibalen in de Schotse bergen. Een rare familie die al eeuwenlang mensen bruut omlegd en ze vervolgens opeet. Interessant: de legende van Sawney Bean was Wes Cravens inspiratie voor The Hills Have Eyes. Vader Rick Wood en zijn zoons Ricky jr. en Ranald (ja, echt) wilden graag hun eigen versie maken.
Wat vonden we ervan? Hadden ze dat maar niet daadwerkelijk gedaan. Dit hoort óók bij een filmfestival: anderhalf uur kijken naar iets waarvan je echt niet begrijpt waarom je ernaar kijkt. Het krukkige acteerwerk is pijnlijker en gruwelijker om naar te kijken, dan de martelscènes. Da’s ook weer knap, ergens. Het is sowieso best pittig om het Schots (zonder ondertiteling) te verstaan en wat we kónden horen sloeg echt nergens op. Een stoeptegel toont nog meer emotie dan hoofdrolspeler Samuel Feeney, die niet eens echt onder de indruk lijkt wanneer hij het hoofd van een bekende ontdekt. Wel echt iets voor fans van gore, want er komen heel veel organen tevoorschijn. Toch is het jammer dat filmmakers van dit soort producties vaak vergeten dat óók horrorliefhebbers waarde hechten aan een logisch verhaal en kundig acteerwerk. Maar vooruit, nog een bonuspunt voor de enge dwerg.  
Cijfer: 5.
Nog op Imagine: Gelukkig niet meer.

Comments