Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Geanimeerde avond op HAFF Lights
22 MRT 2013 • Door Elize Kerseboom • Meer blogs over Film

Geanimeerde avond op HAFF Lights

Half acht. Aan het einde van de gang, op de begane grond van het Louis Hartlooper Complex waar tot en met zaterdag HAFF plaatsvindt, begint over een kwartiertje een ware wervelwind aan animatiefilms. Uit de gezellige drukte in de foyer spreekt enthousiasme; bezoekers zitten aan een drankje en zijn druk met elkaar in gesprek. Zaal 2, waar het CJP-feestje zo is, loopt langzaam leeg na de vorige voorstelling. De rij wachtende HAFF Lights-bezoekers voor de deur wordt steeds korter en de zaal druppelt vol. Veel Utrechtse aanwezigen, waaronder de 25-jarige CJP’ers Taliet en Annemarieke. Die-hard animatiekenners? Nee. ‘Ik ken redelijk wat animaties, maar ben geen expert. Daarom laat ik me leiden door CJP en heb ik wel het idee dat het goed zit, vooral als ik kijk naar wat CJP eerder selecteerde tijdens het Nederlands Film Festival’. Haar vriendin Taliet heeft sinds een maand een CJP-pas en dit is haar eerste speciale gelegenheid waarvoor ze hem gebruikt. ‘Ik heb me totaal niet ingelezen en verwacht gewoon leuke animatiefilms. We laten ons verrassen.’

Verrassend wordt het zeker. Host en schrijver Jack Nouw leidt de avond in en vertelt ons wat we het komende uur te zien krijgen. ‘Een overzicht van alle stijlen en technieken binnen animatie. Niet oppervlakkig, maar luchtig en toch snel.’ Jack wijst ons erop dat er tijdens de voorstelling een aantal makers van de films in de zaal zitten, ook al was we daar een nog niet van aanwezig. ‘China is lost at the bar’, legt hij in zijn geestige Nederlandse Engels uit. Net wanneer hij dat gezegd heeft, wandelt de Chinese filmmaker Lei Lei de zaal binnen. We kunnen beginnen.

Choir Tour, de film van de Letse Edmunds Jansons, gaat over een jongenskoor dat met hun dirigent op tour is. De jongens, een grote wolk aan hoofdjes en zangklanken, nemen hun dirigent in de maling als zij de lift wilt nemen. Een prima opener die makkelijk wegkijkt. Zonder al te diepe betekenis, toch een sterk verhaal. Ook de eenvoudige tekenstijl met felle kleuren maakt de boel overzichtelijk. 

Tijdens de rest van de avond worden werkelijk al onze emoties geprikkeld. Een van de hoogtepunten was Lonely Bones, van de Nederlandse artiest Rosto. Prachtig intrigerend en lichtelijk hallucinerend laat de film in 2D én 3D zien hoe het is om te dromen en wat de prijs is die je soms betaalt om iets te behalen. Het verhaal is vaag, maar dat is juist de bedoeling volgens Rosto, die ook aanwezig is in de bioscoop. Lonely Bones doet huiveren en tijdens de aftiteling volgen er hier en daar diepe zuchten om even mee bij te komen.

Er werd ook gelachen, met name tijdens het ritmische, muzikale Tram. Een erotisch en komisch verhaal over een trambestuurster die elke dag weer dezelfde lading kantoormannen in precies dezelfde soort pakken in haar tram krijgt. Maar opeens verandert haar eentonige wereld in een waar seksueel spektakel, waardoor de speelse animatiestijl nog beter uit de verf komt.

Op taalvlak was de voorstelling evenzeer veelzijdig. Zo passeerde er een Engelse film, films zonder gesproken taal, maar ook een Franse variant met Nederlandse én Duitse ondertiteling. In het ritje van talen, kleuren, klanken en emoties, worden we ook even op ons geduld getest, want tussen de films door is er een technisch mankementje dat er voor zorgt dat het een minuut of vijf donker en stil in de zaal is. Niet erg, zo’n onderbreking geeft het gevoel van een filmhuis back in the days, waar de filmbanden soms pas na geplande aanvang van de voorstelling het gebouw binnenkwamen.

Na de tien films, die in tijd variëren van iets langer dan zestig seconden tot dik negen minuten, krijgen de aanwezige filmmakers nog wat vragen voor hun kiezen. Vooral het verhaal van Lei Lei is interessant. Hij werkte anderhalf jaar aan de film Recycle, die bestond uit fotonegatieven van een vuilnisbelt in Peking. Een zes minuten tellende reeks aan foto’s van vreemden die ooit hun negatieven in de prullenbak deponeerden.

Na het vragenvuur is de foyer nog even gezellig als voor de voorstelling. Wat vonden bezoekers Paula (24) en haar 23-jarige vriendin Carlijn ervan? Er waren films bij die hun raakten, vertellen ze met een biertje in de hand. Zoals Lonely Bones. ‘Oh! En natuurlijk de laatste. Tram’, zegt Carlijn. Ondanks dat ze Tram erg grappig vond, was het volgens haar ook een beetje zielig. ‘Ik was blij dat het uiteindelijk toch nog goed afliep.’

Ook Taliet en Annemarieke, die we aan het begin van de avond al uithoorden, waren te spreken over de filmselectie. ‘Alleen Recycle vond ik wat minder, die was wat onrustig en lawaaierig’, geeft Taliet toe. Naast Palmipedarium, een verhaal over een boeren jongen en een letterlijk lelijk eendje, vonden zij Tram eveneens een positieve uitschieter. 

Ondanks de verschillende meningen die animatie op kan roepen, was iedereen het erover eens: zoiets moeten we vaker doen.

Comments

Gerelateerde kortingen

Holland Animation Film festival
CJP-korting

Holland Animation Film festival

€ 2,- korting op het Holland Animation Festival (HAFF)