Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
CJP doet Go Short 2013
18 MRT 2013 • Door Steven Stoffers • Meer blogs over Film

CJP doet Go Short 2013

Nijmegen hangt vol met Go Short-posters. Tijdens de vijftien minuten wandelen die het station van filmhuis Lux scheidt, kijkt een gems in een motorpak ons vanuit elke abri aan. Het voert de spanning op: we gaan straks onze nieuwe liefde voor het eerst zien en vooralsnog is haar uitstraling intimiderend.

Hoe dichter we Lux naderen, hoe groter de zenuwen worden. Totdat we achter de Mariënburgkapel het witte dak van een typisch festivalpaviljoen ontdekken. Dit, voor ons, nieuwe festival voor korte films ziet er eigenlijk precies zo uit als elk ander filmfestival. Het publiek dat er rondloopt is voor het grootste deel onder de dertig en hé, daar staat een CJP Serveert-bannier. We zijn weer thuis.

'Dit is ook mijn eerste Go Short'
Als we voor zaal vijf staan, maken we onszelf wijs dat de kleine kriebel in de buik nog slechts opwinding is. Sterker, we durven in de rij te vragen wat andere mensen van de dag verwachten. ‘Ik werk bij Het Nederlands Film Festival en ben dus wel al een keer naar CJP Serveert: NFF geweest’, vertelt Annique (26, Amsterdam), ‘maar dit is ook mijn eerste Go Short. Dat is meteen de reden dat we voor CJP Serveert hebben gekozen: ik heb niet echt een idee wat de goede korte films  zijn en nu heeft iemand anders de selectie al gemaakt. Het lijkt me een goede introductie.’ ‘Ik denk dat het een heel diverse dag wordt’, vult Linda (27, Utrecht) aan. ‘Je kunt korte films ook wel op YouTube vinden, maar hier weet je dat mensen hebben nagedacht over de filmkeuze en volgorde. Bovendien voelt het heel anders. Films hoor je eigenlijk toch in de bioscoop te zien en ik vind de festivalsfeer mooi.’

Zweden
Zaal vijf zit vol met twintigers. De meesten hangen comfortabel onderuit in hun stoel. Dat mag: op zaterdag is 11 uur ’s ochtends best vroeg en we gaan in de komende vijfeneenhalf uur veertien films en twee Q+A’s zien met zijn allen. Actrice en presentatrice Vivienne van den Assem (Mees Kees, Flikken Maastricht, Nationaal Songfestival) is de host van dienst en heeft duidelijk langer geslapen dan de bezoekers. Enthousiast heet ze iedereen welkom en vertelt wat we vandaag gaan zien: een blok speciaal geselecteerde Nederlandse films en een blok met Europese films die kans maken op de Go Short Award. Maar we beginnen met een aantal films uit Zweden, het focusland op deze vijfde editie van Go Short.

Nog een keer
De organisatoren die Vivienne na het blok kort interviewt, vertellen dat ze hebben gekozen voor Zweden ‘omdat het vorig jaar opviel dat er zo veel Zweedse films genomineerd waren voor de Go Short Awards.’ We snappen de keuze helemaal, want ze zijn stuk voor stuk heel mooi. The route 43 miracle en Instead of Abrakadabra mochten wat ons betreft nog een keer terugkomen in het blok met Europese films die kans maken op een award en de bizarre mockumentary Puppetboy had die dan eigenlijk moeten winnen. ‘Had’, want dat is dus niet gebeurd. Die eer was een dag later voorbehouden aan The centrifuge brainproject (zie rechts), waar iedereen tijdens CJP Serveert hardop om moest lachen.

Ik stond erbij
Het laatste blok voordat we aan het bier en de bitterballen mogen, is gereserveerd voor Nederlandse films. Of eigenlijk: voor één Nederlandse film, want weinig mensen zullen na Ik stond erbij, van documentairemaker Niels van Koevorden, de andere films nog met volle aandacht hebben gezien. Deze documentaire volgt drie aanstaande vaders tijdens de zwangerschap en daarbij vloeien, ook bij de mannen in de zaal, de tranen rijkelijk. Hoewel het voor alledrie de vaders hun eerste kind is, hebben twee van hen namelijk wel al eerder een zwangerschap meegemaakt, maar toen ging het mis. Zelfs Vivienne, die de film al ter voorbereiding had bekeken, moest na afloop haar ogen droogwrijven. ‘Ik kan voor alle blokken wel een favoriet aanwijzen', vertelt ze, 'maar Ik stond erbij staat boven alles. Daar gebeurde echt iets. Ik dacht eerst dat het mij de tweede keer nog zo raakte, omdat het in mijn omgeving best vaak over kinderen gaat. Maar de wat jongere bezoekers die ik net sprak, begonnen ook als eerst over deze film. Volgens mij is het zo sterk doordat Niels echt alleen de mannen heeft gefilmd. Zelfs tijdens de bevalling heeft zich niet laten verleiden om de vrouwen ook te filmen. Daardoor voel je heel erg met de mannen mee.’

Bier en bitterballen
Na de toch wel heftige dag, we hebben gelachen en gehuild, is het tijd voor ontspanning. In het festivalpaviljoen vinden de complementaire biertjes en bitterballen gretig aftrek en ook Linda en Annique zijn weer van de partij. ‘Ik vond de mix van de films fantastisch, zegt Linda, 'volgens mij hebben we echt een idee gekregen van wat er allemaal op het festival te zien is en het was zeker zo divers als ik vanochtend verwachtte. Al dacht ik wel dat er iets meer animatie in zou zitten.’
Zowel Linda als Annique geven Ik stond erbij op als favoriet. ‘Misschien komt het door het nagesprek met de regisseur dat Ik stond erbij zo veel indruk maakte, maar dat was wat mij betreft echt het hoogtepunt’, aldus Annique. ‘Het zat zó goed in elkaar. Ik bedoel, we hebben natuurlijk allebei moeten huilen, maar zaten ook vaak te lachen. Echt mooi.’

Het moge duidelijk zijn, onze date met Go Short was één grote glorieuze middag. We hebben het leren kennen als een jong, spontaan, gevarieerd, grappig en intelligent festival. Als het aan ons ligt en, voor zover we dat kunnen inschatten, aan de aanwezige CJP’ers, is hier de basis voor een langdurige relatie gelegd. We zijn er volgend jaar zeker weer bij.

Comments