Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Arjen Lubach: 'Ik moest winnen, vond ik'
27 MRT 2013 • Door Steven Stoffers • Meer blogs over Lezen

Arjen Lubach: 'Ik moest winnen, vond ik'

Volgens (een heleboel) mensen tussen de vijftien en dertig jaar schreef jij het beste boek van 2011. Wat doet dat met je?
‘Het voelt echt fijn, om maar weer eens met Reve te spreken, dat het boek niet onopgemerkt is gebleven. Je schrijft een boek misschien niet met die reden, maar het is uiteindelijk wel waarom je het uitbrengt. De prijs werkt bemoedigend: wat ik doe slaat blijkbaar ergens op, dus ik ga er mee door. Het leukste vond ik de filmpjes van mensen die uitlegden waarom ze op mij hadden gestemd. Nu zág ik eindelijk eens dat ik ook echt jonge lezers heb. Ik kom maar af en toe lezers tegen, als ik moet voorlezen in een bibliotheek bijvoorbeeld, maar dan zijn ze allemaal grijs.’
 
Hoe zat jij vorig jaar in de zaal te wachten op het verlossende woord?
‘Optimistisch. Ik dacht dat ik een van de twee prijzen toch wel moest winnen. Op de juryprijs kun je alleen maar hopen, daar heb je geen invloed op. Wat betreft de publieksprijs wist ik natuurlijk dat ik een vrij grote achterban had, die ik kon oproepen om te stemmen. In theorie kon ik van de genomineerden de meeste mensen bereiken en dat vond ik een moeilijk idee. Allereerst omdat het gevaarlijk is om daar van uit te gaan; je kunt nog steeds verliezen. En ten tweede: wat betekent het dan als je wint? Dat je boek goed is of dat je de meeste mensen kunt bereiken? Ik zou gek zijn geweest als ik niet op Twitter om stemmen had gevraagd, maar besloot dat ik er niet van moest uitgaan dat mijn bereik de reden was dat ik won. Ik mag van mezelf best zeggen dat ik die prijs heb gewonnen, omdat mensen mijn boek mooi vonden. Uiteindelijk bleek ook dat er gewoon heel veel stemmen van Magnusliefhebbers kwamen.’  
 
Had je dan niet liever de juryprijs gewonnen? Erkenning van experts op literair gebied, dan weet je zeker dat je boek goed is.
‘Dat ik voor de juryprijs genomineerd was, vond ik al erkenning genoeg. Ronald Giphart, de juryvoorzitter, sloot het juryrapport af met ‘een roman van internationale allure’, als ik het me goed herinner. Nou, dan kan ik er niet mee zitten dat Glijvlucht uiteindelijk wint. Het is niet zo dat ik een door de critici totaal verguisde publiekslieveling was, die via een stemprocedure toch nog zijn gram haalde.'

Arjen denkt even na. 'Uiteindelijk kun je ook niet afgaan op een juryprijs, er is geen peil op te trekken. Ik heb een paar keer uit interesse een prijswinnaar van de AKO-literatuurprijs gelezen. Dat waren altijd wel aardige boeken, maar van geen enkele begreep ik waarom het zo speciaal was. De literatuurkenners in de jury hebben allemaal hun eigen voorkeuren en redenen om een boek te laten winnen. Misschien wint een boek wel omdat het maatschappelijk relevant is of nog nooit op deze manier gedaan of omdat de rest van het jaar heel slecht was.’
 
Naast de lieteratuurprijs kreeg je in 2012 ook de prestigieuze titel ‘De Slimste Mens’ en werd je gekroond tot ‘Televisietalent van het jaar’. Waar heb je het meest aan gehad?
‘Ik weet niet waar ik het meest aan heb gehád, maar de literatuurprijs vond ik zelf het prettigst om te winnen. Ik ben namelijk sterk van mening dat je jezelf niet serieus moet nemen, maar je werk wel. Mensen die zichzelf serieus nemen zijn heel lelijk, heel naar. Volgens mij word je niet volwassen op het moment dat je een kind krijgt, maar zodra je jezelf serieus gaat nemen. Dat moet je te allen tijde zien te vermijden. Maar Magnus is mijn werk, als je daar aan komt zal ik het met hand en tand verdedigen. Dat vind ik zó belangrijk, ik ben daar zó trots op, dat ik er nooit minachtend over zal doen.

De Slimste Mens
was leuk en het leidde zeker tot meer bekendheid en tv-optredens. Dat ik tv-talent van het jaar ben, vind ik grappig. Maar ik maak geen tv-programma’s. Die prijs voor Magnus, dáár gaat het om. Daar heb ik anderhalf jaar lang álles ingestopt en wat ik wilde, is gelukt: Magnus zou ook als ik het niet zelf had geschreven mijn lievelingsboek zijn. Daarom vond ik die filmpjes bij de publieksprijs ook zo mooi, blijkbaar is het bij meer mensen overgekomen. Dat een meisje op een scholengemeenschap in Brabant een boek moet lezen voor haar lijst en van het mijne zo enthousiast wordt dat ze een zin die ze heel mooi vindt op een weblog post, daar doe je het voor.’

Comments

Win
Alle boeken van de DJP Shortlist