Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Vier Japanse must-see thrillers
25 JAN 2013 • Door Steven Stoffers • Meer blogs over Film

Vier Japanse must-see thrillers

Koroshiya 1 (Ichi The Killer) -  Takashi Miike, 2001
Anjo, een onderbaas van de Yakuza (de Japanse maffia), verdwijnt met 300 miljoen yen. Dat is ongeveer tweeëneenhalf miljoen euro, dus zijn voormalige baas wil het graag terug. De bloeddorstige sadist Kakihara wordt op pad gestuurd om het geld terug te halen en onderweg de dader even flink wat pijn te doen. Maar dan zullen de Yakuzi (sorry, we konden het niet laten) eerst langs supermoordenaar Ichi moeten. Ichi is lichtelijk ziek in het hoofd: iets met een moeilijke jeugd. Maar helaas voor zijn tegenstanders is de psychotisch, sexueel niet lekker in elkaar stekende killer nogal bedreven in martial arts en kan Kakihara ook qua martelen nog het een en ander leren van Ichi. In rap tempo vallen er dus op de meest smerige manieren doden onder de Yakuzi, todat Kakihara en Ichi elkaar uiteindelijk treffen voor het eindgevecht. Goed. Dat was het verhaal. Maar om te begrijpen wat er zo gestoord is aan deze film, moet je toch echt even de trailer kijken. Behalve als je zwanger bent of hartproblemen hebt.

Kokuhaku (Confessions) - Tetsuya Nakashima, 2010
De enige film van de vier waarbij het bloed je niet om de oren spat, maar Kokuhaku heeft wel net als drie andere films in dit rijtje een schoolklas in de hoofdrol. Wat dat zegt over Japanners, weten we niet. Hoe dan ook, het verhaal: Het vierjarige dochtertje van een lerares in de onderbouw van een middelbare school is vermoord. De lerares denkt dat de daders in haar klas zitten en zo begint de psychologische strijd tussen haar en de dertienjarige leerlingen. We willen niet teveel verklappen, maar het gestoorde aspect moeten we toch even benoemen. Om wraak te nemen op de moordenaars van haar kind, vergiftigt de lerares namelijk haar hele klas met melk. Met HIV besmette melk wel te verstaan. Gezellig.
 
Batoru rowaiaru (Battle Royale) – Kinji Fukasaku, 2000
Battle Royale is waarschijnlijk de bekendste Japanse thriller ooit. Als je de Hollywood-remake van Ringu, The Ring, tenminste niet meetelt. De plot is even simpel als ziek: een groep van 42 niet zo brave scholieren wordt gedeporteerd naar een onbewoond (gemaakt) eiland. Ze krijgen allemaal een tas met wat eten en een wapen, variërend van een pistool tot een steelpan, mee en een halsband om die na drie dagen ontploft. Er is slechts één manier om aan dat lot te ontkomen: vermoordt voordat de tijd op is ál je mede-leerlingen. Ondertussen mogen ze ook even lachen naar de camera, want de slachtpartij wordt live op tv gebracht als realityshow (zie je nou dat ze in Japan aan rare spelprogramma’s doen?). Ja, de Amerikaanse boek- en filmserie The Hunger Games is ook op dat gegeven gebaseerd. Je zou dus kunnen stellen dat de Amerikanen net zo gestoord zijn, maar de Japanners lopen toch mooi acht jaar op ze voor.

Aku no kyôten (Lesson Of The Evil) – Takashi Miike, 2012
Dit is onze nieuwste favoriet. Vers van de pers, want we zagen hem gisteren pas op het Internationaal Filmfestival Rotterdam. Hier draait hij nog drie keer, dus als je hem in volle glorie wilt bekijken kan dat. Net als in Takashi Miikes bekendste film (Ichi The Killer) draait Lesson Of The Evil om een psychotische moordenaar die in zijn jeugd al niet helemaal lekker was. Hasumi vermoordde op dertienjarige leeftijd zijn ouders al met een mes, om maar eens wat te noemen. Dat zou je echter niet zeggen, als je hem aan het werk ziet als leraar Engels van een tweede klas op de middelbare school. Hasumi werkt pas kort op de school, maar is al snel erg populair, onder zowel leerlingen als leraren. Hij is namelijk op een missie is om het pesten, spieken en ander slecht gedrag (zoals affaires die leraren hebben met veertienjarige jongens en meisjes) op de school uit te roeien. Zijn methode is alleen wat eh...onorthodox. Hasumi pakt het in het begin nog subtiel aan door mensen 'zelfmoord te laten plegen'. Maar als een aantal kinderen en een oplettende scheikundeleraar vermoedens krijgen dat hij iets met die sterfgevallen te maken heeft, roeit hij de hele klas, leraren incluis, uit met behulp van een dubbelloops shotgun. In prachtig gestijlde shots, dat dan weer wel.
ps. Ook de Japanse liefde voor gedragen slipjes komt terug in de film. In een fenomenaal grappige moordscène.
 
Van de 521 films (281 korte, 240 lange) op het IFFR, komen er 139 uit Azië. Daarvan zijn er minstens 13 Japans. (Vergeef ons onze onzekerheid, we hebben alle films met de hand geteld.) Als je dus zelf wilt zien hoe gestoord die Japanners nu eigenlijk zijn, ook ten opzichte van hun mede-Aziaten, heb je dus nog genoeg mogelijkheden. Check het hele Aziatische filmprogramma hier.

Comments