Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Met Winne naar de film
31 JAN 2013 • Door Steven Stoffers • Meer blogs over Film

Met Winne naar de film

Twee of drie weken nadat Winne (echte naam: Winston Bergwijn) Top 3 MC online zet, heeft hij vanwege het grote succes Kees de Koning, baas van hiphoplabel Topnotch, al aan de lijn. Maar in tegenstelling tot Kidd, lees dat verhaal in onze recensie, staat Winne nog steeds aan de top. Sterker, hij wordt inmiddels als een hiphopveteraan gezien, right up there met Sticks, Jiggy Djé en Extince. Hoezo is Winne niet in dezelfde valkuilen getrapt als Kidd?

Wat vond je van Kidd Life?
‘Vermakelijk vooral, ik heb een paar keer goed gelachen. Maar het einde was jammer. Je krijgt het idee dat ze naar een climax toewerken en uiteindelijk krijg je een heel open einde. Ik had gehoopt dat Kidd nadat hij besluit tóch weer muziek te gaan maken heel erg gefocust zou zijn op de comeback-release. Of dat ze in ieder geval het daaropvolgende succes zouden laten zien. In plaats daarvan staat Kidd aan het eind van de film weer het hitje te rappen waar hij mee doorbrak, terwijl hij had gezegd die oude nummers nóóit meer te willen doen. Het blijft een beetje wazig of ze daar nu mee willen zeggen dat hij weer succesvol is, de zaal staat immers vol, of dat het een beetje zielig is.’

Kidd stopt omdat hij op een gegeven moment last krijgt van zijn bekendheid. Het wordt zo erg dat willekeurige gasten op straat met hem willen vechten, gewoon om wie hij is. Heb jij last gehad van je bekendheid?
‘Dat probleem heb ik nooit gehad. Ik maak inhoudelijk heel andere muziek, snap je? Respect heeft altijd centraal gestaan in mijn muziek. Dat zorgt ervoor dat in de praktijk een bepaald soort mens jou benadert. De mensen die op zoek zijn naar ruzie lopen met een boog om je heen, omdat ze weten dat ze daar niet voor bij jou hoeven te zijn. Kidd is veel controversiëler en veel platter, dat roept andere mensen op je af. Ik heb bijvoorbeeld een tijdje Kempi gecoacht. Dat is, zeg maar, ook een controversiële artiest. Als ik met hem over straat liep, zag ik wat hij in de praktijk te verduren had. Hij werd gewoon op elke straathoek getest.’

Hoe herkenbaar was deze film überhaupt voor jou?
'Helemaal niet. Kidd is nog heel erg jong, 22 pas geloof ik, als hij doorbreekt. Hij is nog aan het uitvinden wie hij is. Ik was 27 toen ik getekend werd en wist daarvoor dus al voor een groot deel wie ik was. Ik verdiende al gewoon geld en had al meisjes vóór die spotlight aan ging. Dát was niet nieuw voor mij. Dan ben je veel evenwichtiger. Ik laat me niet zo gemakkelijk gek maken. Ik heb mijn identiteit nooit ontleend aan ‘Winne’, maar Kidd verandert op een gegeven moment echt van Nicholas Westwood in het personage Kidd.'

'Het enige dat ik herken is dat hij door het internet bekend wordt en dat het ontzettend snel gaat. En Roskilde is onze Lowlands, het praatprogramma waar Kidd zijn afscheid verklaart lijkt precies op DWDD en de zalen waar hij speelt zijn blijkbaar overal ter wereld hetzelfde. Maar als ik kijk naar wat er in Kidds leven en backstage gebeurt, zijn we totaal verschillend. Qua muziek en gedrag lijkt hij heel erg op Polska, denk ik. En qua uiterlijk een beetje op Lange Frans, ha ha.’

Hoe zit jouw backstage er dan uit?
‘Mijn backstage is héél relaxed. Ik neem wel altijd veel mensen mee, maar ben zelf vrij rustig. Ik eis dus ook van de mensen die meegaan naar een show dat ze backstage kalm zijn. Er worden wel grapjes gemaakt, het is gezellig, maar het eindigt nooit in chaos. Bij ons snuift niemand coke. Alcohol is prima, maar er wordt niet dronken geschreeuwd of gescholden. Ik heb met mijn jongens de afspraak gemaakt dat ik overal waar we komen een net visitekaartje kan achterlaten. Zodat ik nog een tweede of een derde keer geboekt kan worden.

'Het duurde even, maar ik heb altijd geëist dat de jongens mijn naam respecteerden. Er staat Winne op de deur en dit is mijn boterham. Bij Kidd moeten zijn vrienden nota bene tegen hèm zeggen dat 'ie even rustig aan moet doen. Ik snapte dat meteen in het begin al. Voordat ik rapper werd, had ik een fulltime baan. Een leidinggevende functie. Plus, ik ben de oudste van vier kinderen en heb mijn moeder, fulltime schoonmaakster, moeten helpen bij de opvoeding van mijn broertjes. Die discipline en het verantwoordelijkheidsgevoel zaten dus al in mij.’

Zou je jonge rappers adviseren om deze film te kijken, om te zien hoe het niet moet?
‘Ik weet niet of ze er echt iets van opsteken. Succes moet je zelf ervaren om te weten hoe je er mee om gaat. Het belangrijkste is dat je jezelf blijft en daar heb je gewoon een spiegel voor nodig. Je moet eerlijk tegen jezelf durven te zijn. Ik was van nature heel kritisch op mezelf en dat heeft geholpen, maar de beste tip is: je dag één-mensen zijn niet voor niets je dag één-mensen. Soms zie je dat artiesten met een bepaald groep vrienden opkomen en dan krijgen ze succes en laten ze die mensen vallen voor een nieuwe groep. Die nieuwe mensen kennen jou eigenlijk helemaal niet. Zij kunnen dus niet de spiegel zijn die je nodig hebt.’

Kidd Life is nog te zien op IFFR:
Donderdag 31 januari, Pathé 5, 21:45
Vrijdag 1 februari, Cinerama 4, 11:30

Comments