Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Ari Deelder over haar filmdebuut
30 JAN 2013 • Door René van der Meer • Meer blogs over Film

Ari Deelder over haar filmdebuut

In Toegetakeld door de liefde denkt Arie, een schrijver met een writer’s block, zijn muze te vinden in Sonja, een roodharige trambestuurster. Tot zover het goede nieuws. Tijdens zijn pogingen Sonja voor zich te winnen, verliest Arie de grip over zijn leven. Aad Ceelen schreef het oorspronkelijke verhaal. Ari Deelder herschreef het tot een filmscript, won daarmee de Lang Rotterdams competitie van het Rotterdam Media Fonds en zag haar film afgelopen zaterdag in première gaan.

Boodschap van de film: Wees Daadkrachtig?
‘Niet helemaal. Het klopt dat Arie worstelt met dat wat hij wil en dat wat hij doet. Maar het gaat er in de film vooral om dat je je geluk niet in handen van de ander moet leggen. Alleen jij bent verantwoordelijk voor je geluk en om dat te bereiken heb je inderdaad daadkracht nodig.’

Hoe ben je het verhaal op het spoor gekomen?
‘Ik ken Aad via mijn ouders en tijdens de Parade hebben we samengewerkt. Ik wilde toen interessant overkomen en ben zijn werk gaan lezen. Door de liefde toegetakeld (zoals de novelle heet, -red) sprak me meteen aan. Sommige passages zag ik helemaal voor me en ook de gelaagdheid vond ik mooi. Het is een triest verhaal, maar heeft ook humor.’

Arie tikt op een typemachine, heeft geen mobiele telefoon en draait platen. Een bewuste keuze?
‘Ja. Ik heb niets tegen computers, maar ze hebben het leven minder romantisch gemaakt. Mijn ouders hebben elkaar in de kroeg ontmoet. Na hun eerste kennismaking gingen ze maanden naar hetzelfde café in de hoop elkaar weer te zien. Nu hoeft dat niet meer. Door Facebook kun je iemand zo traceren. Die manier van communiceren had de romantiek en het plot ondermijnd. Vandaar de keuze om de moderne technologie uit het leven van de hoofdpersoon te houden. Het geeft ook aan dat Arie een beetje stil is blijven staan.’

Na afloop van de film liet je weten bang te zijn voor een zwart gat dat nu misschien op je wacht. Waar ben je precies bang voor?
‘Dat het hierbij blijft. Ik wil films blijven maken, maar weet nog niet of en hoe ik dat kan doen. Ik heb drie jaar aan Toegetakeld door de liefde gewerkt en al die tijd toegeleefd naar de vertoning op het IFFR. Straks is dat voorbij en kan ik alleen maar hopen dat ik weer een film mag maken. Die onzekerheid vind ik spannend. Maar bang is misschien een te groot woord en ik ben alweer met een nieuw idee bezig.’

Je liet ook weten onzeker te zijn over de reactie van het publiek. Niet echt des Deelders, om te leven naar de goedkeuring van anderen. Of wel?
‘Ja en nee. Mijn vader is ook jong geweest en was toen ontvankelijker voor de mening van anderen. Nu heeft hij dat amper en daar kan ik een voorbeeld aan nemen. Aan de ene kant streng zijn voor jezelf, maar ook vertrouwen dat het goed is wat je doet. Ach, ik heb nog even. Nu zou ik het in elk geval nog behoorlijk pijnlijk vinden als ik merk dat mensen mijn film een verspilling van hun tijd vinden.’

Comments