Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Nog even over Katy Perry...
29 DEC 2012 • Door Arne van Terphoven • Meer blogs over Muziek

Nog even over Katy Perry...

Op de redactie van CJP heerst bij de onderwerpkeuze eigenlijk maar één criterium: het moet waarachtig zijn. Komt een plaat, een voorstelling, een film  te dicht in de buurt van effectbejag, wordt het allemaal te bedacht en teveel, dan gaan we er hier niet op in. Vandaar dat Katy Perry een totale blinde vlek was. Immers, op haar zoete radiohitjes en bijhorende roze lollipopjurkjes is zonder twijfel de standaard popmuziekmal te plaatsen. Een stel slimme producers bedenkt een hip concept, zoekt daar een lekker wijf bij, laat haar twee jaar de wereld rond playbacken en door naar de volgende.
Katy Perry blijkt niets, maar dan ook niets van dit alles.

De film Part of Me volgt Katy Perry tijdens haar wereldtour van 2011 en vertelt ondertussen hoe zij de grootste popster van het moment werd. Het is een hysterische aaneenschakeling van bizarre outfits, decors en over-the-top-sentiment op het podium. Perry zegt daarover: ‘Het idee achter mijn optredens is heel simpel: mensen moeten een paar uur lachen en een goede tijd hebben. Niet meer en niet minder.’ Nou, dat lukt. De zogenaamde KatyCats staan op iedere plaats met stadions vol op haar te wachten: beugelbekkies met roze brillen, bakvissen, fans verkleed als bananen, poezen of bomen en een prachtige, eindeloze stoet gays. Allemaal stralen ze van oor tot oor of zijn ze van geluk in tranen. Na de optreden neemt Perry uren de tijd om de fans te ontmoeten. En verdomme, het gebeurt gewoon: de bezoekers gaan dolgelukkig en met hernieuwde levenslust de deur uit.

Dit alles heeft Katy Perry zelf bedacht. Ze schrijft al haar nummers zelf, ze zingt altijd live (en kan dat ook, wordt nog een extra bewezen door een prachtige versie van Hey Jude tijdens een benefietconcert) en is volledig in charge van alles wat er om haar heen gebeurt. Haar team van managers, stylisten, visagisten en wat al niet meer heeft ze zelf samengesteld en bestaat voornamelijk uit jeugdvrienden.

Het Katy Perry-sprookje krijgt in Part of Me de gewenste verdieping als er wordt ingegaan op haar jeugd. Haar zeer fanatiek religieuze ouders verkondigden het woord van de Heer door heel Amerika en sleepten Katy en haar broer en zus mee. De Smurfen zagen ze nooit, van Michael Jackson hadden ze nog nooit gehoord. Iedere vorm van cultuur buiten gospel was duivels. Tot Katy Alanis Morissette hoorde en op 16-jarige leeftijd besloot dat het klaar was. Op naar LA, op naar een eigen carrière. Part of Me laat de ups, de downs en vooral het doorzettingsvermogen van Katy Perry prachtig zien.

Dezelfde scene keert meermaals terug in de film: een stadion ergens ter wereld scandeert haar naam en Perry neemt de houding aan waarin ze het podium op zal worden gehezen: grote glimlach, microfoon in de lucht. Een optreden in Sao Paulo gaat bijna niet door omdat haar veelbesproken scheiding van Russel Brand in de lucht hangt. Vijf minuten voor showtime ligt Perry huilend achter het podium. Maar als de stagemanager het seintje geeft, is daar plotsklaps de glimlach weer. The show must go on. Omdat vakvrouw Katy Perry dat nou eenmaal wil. En kan.

Comments

Win
Katy Perry-Pakket