Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Memoires van een programmeur
26 OKT 2012 • Door Steven Stoffers • Meer blogs over Muziek

Memoires van een programmeur

‘Het zal niemand echt verbazen, maar de grootste verandering van de afgelopen twintig jaar is internet. Dat heeft een enorme invloed op het vak gehad. Tegenwoordig gaat bijna al het contact dat ik heb met bands, agenten of boekingskantoren via e-mail. In het begin was het veel meer houtje-touwtje. Achteraf kun je dat romantisch noemen, maar toentertijd betekende het vooral dat ik vaak op de fiets zat om even een fax te versturen vanuit Paradiso. Om vervolgens bij het apparaat te zitten wachten tot er een fax terug kwam. En die telefoonrekeningen! Het kostte geloof ik één gulden veertig om een minuut te bellen met Engeland. Aan de telefoon ben ik best lang van stof, dus er liggen thuis nog wel wat rekeningen van een paar duizend euro per maand. Ik ben meerdere keren bijna failliet gegaan door alleen al de telefoonkosten.’

The God Machine
‘Het voordeel daarvan is wel dat het contact met de bands veel directer en persoonlijker is. Hoe het precies kwam weet ik niet meer, maar The God Machine heeft bijvoorbeeld drie weken bij mij gelogeerd. Amsterdam was een prima uitvalsbasis voor hun tour en het had waarschijnlijk ook met het budget voor hotelkamers te maken. Je probeert toch met zo min mogelijk geld een zo mooi mogelijk festival neer te zetten. Met de gitarist, Robin Propper-Sheppard, heb ik nog steeds contact. Ik zou zo'n logeerpartij nu niet meer doen, maar toen vond ik het wel normaal. Het gebeurde vaker en mijn huis is nooit afgebroken. We plannen niet voor niks al jaren een dansavond na de laatste band in Paradiso. Tegen de tijd dat we naar huis gaan is iedereen al zó dronken, dat ze geen afterparty meer aankunnen en meteen hun nest in willen.’

Vrienden voor het leven
‘Omdat London Calling vaak de eerste plek is waar Engelse bands optraden op het vasteland, zijn de bands altijd super dankbaar. In Engeland spelen bands van deze grootte vaak voor vier pils en een zak chips, maar hier krijgen ze een kleedkamer, geluidsman, lichtman, volle zaal en fatsoenlijk eten. Ze willen meteen vrienden voor het leven zijn met ons. Die dankbaarheid van de bands is voor mij eigenlijk het leukste van het hele festival.’

Poep aan de muur
‘Het gekke is, nu ik er zo over nadenk, dat ik eigenlijk helemaal geen sterke verhalen heb over die twintig jaar London Calling. We zijn blijkbaar een heel net en keurig festival. Bands smeren hier geen poep aan de muur of zo. De enige keer dat het wel eens misgaat, is als iedereen aan het eind van de avond stomdronken is. Nou ja, dat gebeurt bij elke kroeg. We zorgen er ook wel voor dat iedereen stomdronken is aan het eind, vinden we leuk. Je wil de perfecte gastheer zijn, zorgen dat iedereen het naar zijn zin heeft. Ook de bands moeten met een goed gevoel naar huis gaan. Dan komen ze als ze doorbreken graag nog een keer terug.’

Erger dan Liam Gallagher
‘Niet elke band vertrekt met een goed gevoel, maar dat ligt dan meestal aan de band zelf. Of aan hun tourmanager. De grootste eikels in twintig jaar waren absoluut…’, Ben zoekt even in de lange lijst met namen, ‘Mansun (januari 1997, red.) en Embrace (juni 1998, red.). Mansun maakt prachtige muziek, maar het waren van die typische Britten die je het liefst op hun bek wil slaan. Liam Gallagher, maar dan nog een tandje erger. Zo arrogant als de pest en toen ze dronken waren, vonden ze helemaal dat ze alles konden maken. Bij Embrace was de muziek ook wel goed, maar vooral die tourmanager was echt niet te genieten. Hij deed alsof ze de grootste band ter wereld waren. Alles was ‘belachelijk!’, hij wilde dingen weten als ‘hoe is de beveiliging geregeld?’ en riep om de haverklap: This place stinks!. Als ik even naar mijn kantoor wilde, moest hij per se mee en als hij dan het kantoor zag, kwam er weer zo’n zucht: ‘Soooo….’. Als klap op de vuurpijl deden ze expres heel lang over op- en afbouwen, wat nogal asociaal is naar de andere bands. Ik wilde hem echt opsluiten in een kleedkamer. Na het festival heb ik bij de agent die de band tipte gemeld dat ik nooit meer met hem wilde werken en dat is ook gebeurd: die gast ben ik nergens meer tegengekomen.’

Perfecte timing
‘Gelukkig staan er tegenover dit soort ervaringen een hele hoop bands waar ik enorm trots op ben. Blur is mijn persoonlijke hoogtepunt, maar ook Kaiser Chiefs en The Darkness waren de perfecte bands op het perfecte moment. The Darkness was geniaal. Die heb ik toen voor een schamele 1000 euro geboekt, terwijl ze net ten tijde van het festival Paradiso makkelijk op eigen kracht hadden kunnen vullen door de hit I Believe In A Thing Called Love. 1500 man publiek stonden met een enorme smile te kijken naar een band die qua genre niet op het festival past. Het was bizar, want ze maakten eigenlijk alle andere bands tot voorprogramma. Later heb ik me wel afgevraagd of het een goede zet was.’

‘Nog een voorbeeld van perfecte timing was Grimes vorig jaar, al was het jammer dat ze per se in de kleine zaal wilden spelen en het daarom propvol en heet was. In dezelfde categorie baal ik er nog steeds van dat ik Coldplay en Arctic Monkeys niet op London Calling heb gehad. We waren bij beide bands heel ver in de onderhandelingen, maar ze wilden allebei liever een eigen show in de kleine bovenzaal. Coldplay heeft toen honderd kaarten verkocht en Arctic Monkeys, een paar dagen voor het festival, 250. Die show was wel uitverkocht, maar geen enkele bezoeker sprak Nederlands. In Nederland hadden we nog géén idee.’

London Calling 2012
'De band waar ik dit jaar trots op ben dat we ze hebben is Kodaline. Dat is een kanshebber om net als de Editors, Snow Patrol of Kaiser Chiefs héél groot te worden. De pers vreet het misschien niet, want het is nogal groots en stadionachtig, maar het publiek houdt daarvan. Zeker in Nederland. London Calling is de eerste Europese show van de Ierse band, dus dat mag je echt niet missen.’

Dat hoeft ook niet, want er zijn nog wat kaarten te koop via www.londoncalling.nl. Je kunt bij CJP ook nog één van de twee goodiebags winnen, met daarin onder andere twee passe-partouts. Wees er snel bij!

Comments

Win
Goodiebags London Calling (incl. 2 passe-partouts)