Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Sterrenregen week 36
07 SEP 2012 • Door Martine Bakker

Sterrenregen week 36

The Angels’ Share
De jonge vader en crimineel Robbie wil dat zijn zoon niet hetzelfde leven gaat leiden als hij. Als Robbie toch weer de fout in gaat krijgt een allerlaatste kans in de vorm van een taakstraf. Zijn reclasseringsambtenaar laat Robbie kennis maken met de wereld van de whisky. Robbie blijkt er een erg goede neus voor te hebben. Dit is zijn kans om zijn leven te veranderen.

Het Parool: ’De film krijgt enig gewicht door de sociale problematiek op de achtergrond. Door alle grappen en grollen heen toont Loach hoe sociaal kansloze levens eruitzien. Tussen Ronnie en de maatschappij ligt een kloof die alleen in een film overbrugd kan worden. The Angels’ Share is een met suiker bepoederd sociaal sprookje.’
***
Spits: ‘Het is bewonderenswaardig hoe Loach en zijn vaste scenarist Paul Liverty tegen de schrijnende achtergrond toch een bij vlagen hilarische komedie hebben weten te maken. De meeste, soms wel erg boertige grappen komen overigens voort uit de interactie tussen de (net zo ongeschoolde) Gary Maitland als de even simpele als prettig gestoorde Albert vanaf de geniale openingsscène de show stelen. En hoewel ze natuurlijk plannen maken om de wet weer te overtreden, gunt iedereen in het publiek deze vrolijke outcasts eindelijk een klein beetje voorspoed zodat ze wellicht hun leven eindelijk weer op de rails krijgen.’
****

The Bourne Legacy
Jason Bourne was nooit de enige menselijke moordmachine van de CIA. In The Bourne Legacy wordt een nieuw personage geïntroduceerd: Aaron Cross. Nadat Jason Bourne de media heeft ingelicht over Treadstone, probeert de CIA al zijn sporen uit te wissen. Tijdens een trainingsmissie in Alaska weet Cross een aanslag op zijn leven te omzeilen. Om te kunnen overleven, zal hij echter de hulp van CIA-wetenschapster Marta Shearing moeten inschakelen. Vanaf dat moment zijn ze hun leven niet meer zeker.

Nu.nl: ‘Jeremy Renner is wél een uitstekende opvolger. De roekeloze bommenexpert in The Hurt Locker; Hawkeye in Thor en The Avengers; William Brandt in Mission: Impossible – Renner is, met zijn ruw geboetseerde kop, één van de betere actiehelden van het moment. De wereld van hightech spionage is ontzettend verslavend, maar voor de niet-ingewijde vooronderstelt The Bourne Legacy wel erg veel voorkennis. ‘We are morally indefensible, absolutely necessary’ – en soms totaal niet te volgen. Voorafgaand aan de film mogen ze het publiek wel wat blauwe pillen uitreiken.’
****
FilmTotaal: ‘Toch moet gezegd worden dat The Bourne Legacy, ondanks een lange aanloop met veel uitleg, van begin tot eind onderhoudend is. Tony Gilroy, eerder verantwoordelijk voor de scenario’s van de vorige delen, laat op een soepele manier alle intriges en doofpotaffaires voorbij komen. We zien veel pratende gezichten, maar geen scène voelt onnodig ingewikkeld of langgerekt aan. Gilroy maakte zijn regiedebuut met de spannende, intelligente complotfilm Michael Clayton. Een genre dat hij duidelijk onder de knie heeft.’
***

Kuma
In een dorpje op het Turkse platteland treedt Ayse in het huwelijk met Hasan, zoon uit een Turks immigrantengezin dat woont in Wenen. Eenmaal in Oostenrijk wordt duidelijk dat het negentienjarige meisje niet is uitgehuwelijkt aan Hasan, maar aan zijn vader Mustafa. Fatma, de moeder van Hasan en vier andere kinderen, is ernstig ziek dus is het aan Ayse om haar plek in te nemen wanneer zij er niet meer zal zijn. Dit leidt tot grote aanvaringen.

Het Parool:’Zoals in veel Oostenrijkse films is het gezin in Kuma geen veilige schuilplek, maar een benauwend oord vol geheimen, waarin alles draait om het ophouden van de schone schijn voor de buitenwereld. Als de façade instort, breekt de hel los. Kuma is een knappe, fraai geacteerde studie van een extreme familiecultuur. Jammer dat hij te veel dramatische onderwerpen opvoert. Het bizarre uitgangspunt levert genoeg drama op.
***
Volkskrant:’Verder is de stijl van Kuma onopvallend, nuchter en gewoontjes. Alsof Dag, een student van Michael Hanneke, zichzelf en de toeschouwer wil beschermen tegen alle verhitte emoties. Maar ook dan blijft dit uitstekend geacteerde integratiedrama wat zwaar op de maag liggen, en glippen de gebeurtenissen net over de grens van het geloofwaardige.’
***

Comments