Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Goede Deal, zo’n budgetfilm
11 SEP 2012 • Door Martine Verbeek • Meer blogs over Film

Goede Deal, zo’n budgetfilm

Stel je eens voor. Je zit tegenover een mooie heer/dame. Je vraagt aan hem/haar wat hij/zij er voor over zou hebben om met jou naar bed te gaan. De persoon aan de andere kant van de tafel zegt: € 2000,-. Jij zegt ja. Dikke deal. Hand erop en gáán! In Deal, de nieuwe film van Eddy Terstall, maken Sara en Midas zo’n afspraak. Dit brengt ze naar de kust van Barcelona, waar ze al snel begrijpen dat zomaar seksen voor geld toch nog best lastig blijkt te zijn. De film draait vanaf maandag in EYE Amsterdam.

Om half elf ’s ochtends is het dan zover. Voor de eerste keer draait Deal in EYE. Opkomst? Dertig man. Is dit erg? Nee, voor Eddy Terstall niet. Hij lijkt zelfs een beetje verbaasd. ‘Dat zijn toch al best veel mensen. Jullie zijn de eersten die de film gaan zien en ik hoop dat jullie hem leuk vinden.’ Lichten uit, tijd voor 90 minuten vermaak.

Bedankt Eddy
De film slaat behoorlijk aan. Vanwege de luchtige en komische insteek, liggen er een hoop droge grapjes op de loer. Gelukkig nooit echt flauw en soms lijken de teksten, ondanks een stroef begin, zelfs geïmproviseerd. De film gaat nergens mijlenver de diepte in en ook de hoofdpersonen Midas en Sara hebben eigenlijk weinig bagage. Dit lijkt niet uit te maken, want het publiek lacht precies op de juiste momenten en spreekt na de aftiteling nog lang na over hoe heerlijk de film wel niet was. Als de lichten aan gaan en Terstall samen met Roberta Petzoldt (Sara) open staat voor vragen en suggesties, blijft het heel even stil. ‘Ik wil alleen maar zeggen dat ik er nog helemaal in zit’, zegt iemand vanuit de zaal. ‘Bedankt Eddy.’

Overdosis naakt
Ondanks dat Petzoldt voor het eerst op het witte doek te bewonderen is, merk je aan niets dat zij een debutante is. Aan voorbereiding heeft ze naar eigen zeggen niet echt veel gedaan. ‘Ik had Power of The Actor van een vriendin geleend. Maar toen ik dat boek las, ging ik helemaal op slot. Die heb ik dus halverwege maar weer weggelegd’,  geeft Petzoldt toe. Het enige waar de jonge actrice onzekerheid over toont, is de hoeveelheid bloot in de film. ‘Vinden jullie niet dat er te veel naakt in zit?’ Dit is ook voor haar de eerste keer dat ze de film (en zichzelf dus) op groot scherm ziet. De zaal lacht. ‘Dat zijn we wel gewend hoor!’, roept iemand vanuit het publiek. Dit is meteen een aanleiding voor Terstall om het over naakt in films te hebben. ‘De Nederlandse film is nu best preuts. Dat heeft met de veramerikanisering van de filmindustrie te maken. Daar zijn ze al bang voor een nipslip (tepelshot, red.).’

Crowdfunding
De vrijheid om te kunnen doen en laten wat hij wil, is voor Terstall erg belangrijk. Dit is misschien ook wel de reden dat hij via andere wegen zijn laatste film heeft laten financieren. ‘Ik heb lang geen film gemaakt. Zo’n script ligt een paar jaar bij de omroepen en bij Deal vonden ze het een te laag commercieel gehalte hebben: het is geen boek- of tv-serieverfilming. Het duurde mij allemaal te lang. Zo kwam ik bij CineCrowd terecht.’ CineCrowd is een non-profit website waarop filmmakers hun filmidee kunnen pitchen. Filmliefhebbers die er brood in zien kunnen een financiële bijdrage leveren en krijgen daar iets kleins voor terug. Een kaartje voor de première bijvoorbeeld.

De film is niet geheel aan crowdfunding te danken, maar Terstall noemt het wel ‘een aanzwengelaar’om grote bedrijven geïnteresseerd te krijgen. Zo heeft hij uiteindelijk een deal gesloten met Jägermeister en televisieaanbieders UPC en Ziggo, die over twee weken Deal uitzenden via hun eigen filmkanalen. De afspraak die hij maakte met UPC en Ziggo is natuurlijk dubbel. Op deze manier hoeven mensen niet meer naar de bioscoop om de film te kunnen zien. Terstall fronst. ‘Ja, op die manier komen we natuurlijk niet aan de 100.000 bioscoopbezoekers. Dat klopt. Het is dus nog maar afwachten hoe en of dit werkt.’

Klein budget
Met een luttele € 100.000,- ging de regisseur uiteindelijk aan de slag. Even voor de duidelijkheid: Simon uit 2004 was acht keer zo duur. Toch geeft deze manier van film maken een enorme vrijheid. Terstall: ‘Ik heb me deze keer echt compleet kunnen uitleven. Het script leende zich voor een lange film en ik wilde er een soort Spaanse of Franse zwoele film van maken. Kijk, we filmen maar op twee locaties en die tickets naar Barcelona zijn ook de kosten niet. Met dit budget ging het goed.’ Voor herhaling vatbaar dus, zou je zeggen. Toch weet Terstall zeker dat zijn volgende project niet op deze manier gefinancierd gaat worden. ‘Het script gaat over babyboomers en het moet zich afspelen in de jaren zestig. Dat is niet te doen met een klein budget.’

Dan is het tijd om de zaal te verlaten. Gedurende de hele dag wordt de film vertoond. Terstall en Petzoldt zullen daar ook weer bij zijn. Misschien dat er dan meer mensen in de zaal zullen zitten en misschien raakt Petzoldt dan ook een klein beetje gewend aan dat ze zo vaak naakt dartelend in beeld komt.

Comments