Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
Sterrenregen
27 JUL 2012 • Door Steven Stoffers

Sterrenregen

FILM/ Volcano
De IJslandse Hannes en zijn kinderen zijn uit elkaar gegroeid. Vlak nadat hij met pensioen gaat, wordt zijn vrouw ziek. Hannes probeert zich te verzoenen met alledrie en zijn kille gedrag van vroeger goed te maken.

De Volkskrant: ‘Rúnarsson, die de afgelopen jaren wereldwijd prijzen won met confronterende en opmerkelijk teder geregisseerde korte films, buit de scènes in Volcano niet overmatig uit. Hij filmt zonder een greintje melodrama, legt ingehouden, bijna karig, de minimale verschuivingen in de verstoorde familieverhoudingen vast, met veel precisie. De symboliek ligt er misschien wat dik op - Hannes klust in de tuin aan zijn verwaarloosde vissersschuit, een familie-erfstuk - maar Volcano is een opmerkelijk debuut.’
**** / *****

De Telegraaf: ‘Geholpen door zijn uitstekende acteurs neemt Rúnarsson in dit indringende drama ruim de tijd om de verhoudingen te schetsen, waarbij hij beelden en blikken meer laat zeggen dan woorden. Het ruige IJslandse landschap – met gloeiende lavastromen onder een misleidende korst van kil gesteente – lijkt intussen het karakter van Hannes te weerspiegelen. Het wachten is op een uitbarsting.’
***½ / *****

Filmtotaal.nl: ‘Er gebeurt niet veel in het voortkabbelende verhaal, maar dat geeft tegelijkertijd goed de eentonige en steeds uitzichtlozere situatie waarin Hannes zich bevindt weer. Hierdoor komt het einde als een verrassing en laat een grote indruk achter. Door zijn onderwerpen zal Volcano vooral wat oudere kijkers aanspreken, maar het authentieke familieportret dat hij neerzet is universeel herkenbaar.’
**** / *****

FILM/ Woody Allen: A Documentary
Biografie van Woody Allen, de iconische filmmaker met een succesvolle carrière van meer dan veertig jaar.

nrc.next: ‘Woody Allen: A Documentary is niet op de lach geregisseerd. Respect lijkt het gevoel dat Robert B. Weide vooral wil oproepen, voor een maker wiens eigen werk daar nooit om vraagt. Aan de ene kant komt Allen uit de documentaire tevoorschijn als een genie dat geen ontwikkeling doormaakt: hij kwam volledig gevormd ter wereld. (…) Aan de andere kant blijkt dat Allen meer aan zijn imago heeft gesleuteld dan je op het eerste gezicht denkt.’
**** / *****

NU.nl: ‘De film van Robert Weide biedt vooral een inkijkje in het rijke oeuvre van Allen Stewart Koningsberg, zoals hij echt heet. Na het zien van de documentaire heb je meteen zin je favoriete Allen-film(s) te herzien. De opbouw is grotendeels chronologisch, waarbij het geestig is om te zien hoe Allen als moppenbedenker begon en zo als tiener al snel meer verdiende dan zijn vader.’
**** / *****

Filmtotaal.nl: ‘Voor hen die niet bekend zijn met het omvangrijke oeuvre van Allen maar dat wel willen verkennen is de manier waarop Weide chronologisch de belangrijkste titels behandelt een handige introductie. (…) Voor de fans is vooral het eerste gedeelte leuk, waarin te zien is hoe Allen als komiek begon en langzamerhand in de filmwereld rolde, en vandaag de dag naar de straat terugkeert waar hij opgroeide. Toch zijn zij beter af met de langere televisieversie die meer aandacht besteedt aan de onderbelichte films en fases uit zijn carrière.’
*** ½  / *****

MUZIEK/ DIIV – Oshin
Humo.be: ‘De onderwaterzang en vloeiende gitaarlijnen doen de songs samensmelten tot één warme wolk, als waren het herinneringen aan de zomervakanties uit uw en onze jeugd. Wat we toen precies hebben uitgevreten, is allang verdwenen in de plooien van de tijd, net zoals we ons na tien of zelfs twintig keer luisteren met de beste wil van de wereld niet kunnen herinneren of we die invloeden uit de krautrock en Creation-indiepop en die veegjes grunge nu in ‘(Druun Pt. II)’, ‘Wait’ dan wel ‘Earthboy’ hoorden opduiken. En dus varen we keer op keer uit over ‘Oshin’, in de ijdele hoop dat we – met het superieure zomertrio ‘Past Lives’, ‘How Long Have You Known?’ en ‘Doused’ als lichtbakens – de plaat ooit helemaal in kaart zullen kunnen brengen.’
**** / ****

NME.com: ‘Fuck off the real world. Fuck off illness. Fuck off the train. Fuck off newspapers. Fuck off other people. Fuck off music you have to think about. Fuck off the recession. Fuck off five-a-day. Fuck off Poundland. Fuck off Twitter. Fuck off music that’s in a hurry. Fuck off trying to know everything about everything then forgetting it all anyway. Right now, fuck off anything that isn’t the woozy Washed Out/How To Dress Well/War On Drugs glory that is DIIV – blissed-out bringers of woozy rock’n’roll who aren’t into the everyday, the normal, the mundane. (…) Forget everything else and remember: you don’t need the real world, and the real world doesn’t need you. But DIIV need you, and you sure as hell need DIIV’
********* / **********

Pitchfork.com: ‘The experience of Oshin is aqueous and amorphous in a way that makes using the term "rock" feel uncomfortable. The pliable yet sturdy intertwining of guitar and bass stretches across the songs like a hammock. And at its best, Oshin can feel like an ingenious distillation of the sonorous instrumental passages that took Disintegration's "Fascination Street" and "Pictures of You" toward arena-rock grandeur. Oshin gives you hints and direction, but never tells you exactly how to feel. It reminds me that one of Neil Young's most desolate and gripping records was called On the Beach.’
******** / **********

Comments