Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
CJP @ IDFA - dag 8
25 NOV 2011 • Door Jacques Bravoure • Meer blogs over Film

CJP @ IDFA - dag 8

Ballroom Dancer
Regie: Christian Bonke en Andreas Koefoed (DE), 90 minuten

Waar gaat het over?
Danser Slavik is 33. Tien jaar geleden behoorde hij met zijn partner Joanna tot de absolute top van het ballroomdansen. Nu is Slavik verliefd op een andere vrouw, Anna. Samen willen ze proberen de droom van Slavik uit te laten komen: wederom wereldkampioen worden. De tijden zijn echter veranderd en de jonge en onervaren Anna is nog lang niet op het niveau van Joanna. De perfectionistische Slavik drijft Anna tot waanzin met zijn kritieken, ruzies en het repeteren tot ze er bij neer valt. Uiteindelijk kiest ze voor haar eigen geluk en verlaat Slavik.

Wat vonden we er van?
Een mooiere weergave van wat dans is, hebben wij nog nooit gezien. Toen de tranen eenmaal kwamen, stopten ze niet meer. Werkelijk alles is mooi aan deze film. De regisseurs kregen toegang tot de meest intieme momenten van het duo en dat komt zo verschrikkelijk dichtbij. De beelden zijn prachtig, de dansen nog mooier. Maanden na hun break reist Slavik Anna achterna naar Hong Kong om nog één poging te doen haar terug te winnen. Ze dansen een rumba, die perfect is uitgevoerd. Maar het is over, er is geen lust en liefde meer tussen de twee, alleen nog verdriet en haat. Het allermooiste is de tragiek van dit verhaal. Het gaat niet alleen om een dansduo, maar om een liefdeskoppel. Om verhoudingen tussen man en vrouw. En vooral over de pijn van een gebroken hart. Er is geen dans die dat gevoel weg kan nemen.

Cijfer: We doen het gewoon, omdat het kan: 10.


The Ballad of Lucky Fonz III
Regie:
David Kleijwegt (NL), 46 minuten

Waar gaat het over?
Lucky Fonz III (Otto Wichers) is een aparte jongen. Dat zie je en dat hoor je. Maar het is moeilijk om echt een vinger te leggen op wat het nu precies is. In The Ballad of Lucky Fonz III reist de kijker mee naar zijn optreden afgelopen zomer op Vlieland, tijdens het Into The Great Wide Open-festival. Otto gaat sinds zijn tweede ieder jaar naar Vlieland, waar volgens hem Lucky Fonz is geboren. Otto vertelt over zijn narcisme, sessies bij de therapeut en we zelfs het meisje van ‘Ik heb een meisje’. Ook speelt hij verschrikkelijk mooie liedjes in de duinen, op een vuurtoren en op het podium.

Wat vonden we ervan?
De docu is een heel mooie inkijk in het leven en de gedachten van Lucky. Het is een heel persoonlijke en hij vertelt openhartig over alles wat hem de afgelopen tijd heeft beziggehouden. Na deze docu begrijp je Lucky Fonz III tóch een beetje beter. Alles is prachtiig in beeld gebracht door David Kleijwegt. Je wordt niet alleen een beetje jaloers op het eerder genoemde meisje, maar ook op alle mensen die het afgelopen jaar wel een kaartje hadden bemachtigd voor Into The Great Wide Open.

Cijfer: 8

DeWolff
Regie: Carin Goeijers (NL), 80 minuten.

Waar gaat het over?
In 2010 was DeWolff de jongste band die ooit op Pinkpop is geboekt. In de periode daarna worden Pablo (18), Luka (16) en Robin (19) een jaar lang gevolgd door Carin Goeijers, tot hun internationale doorbraak op het festival Sziget. Van het hangen in de kleedkamer tot het busje terug naar huis: het leven van een rockster is de grote droom van veel jongeren. Alleen komt die droom bij DeWolff uit.

Wat vonden we ervan?
Vertedering en ontzag wisselen elkaar af in deze film rond de jonge, Nederlandse versie van Led Zeppelin. We zien talloze backstage ruimtes en shows, die naarmate de film vordert beiden steeds groter worden. Een van de mooiste stukken uit de film is als de jongens het voorprogramma doen voor The Black Keys, een van hun grote voorbeelden, in de HMH. De Keys hebben een enorm bord met hun naam in gloeilampen boven het podium hangen. ‘Dat wil ik ook’, zucht Pablo. Vijf maanden later staan ze op het hoofdpodium van Lowlands. Boven de drums lichten tientallen gloeilampen op: DeWolff.

Cijfer: 7,5

Semper Fi: Always Faithful
Regie: Rachel Libert, Tony Hardmon (USA), 76 minuten

Waar gaat het over?
Op negenjarige leeftijd overlijdt de dochter van gepensioneerd marinier Jerry Esminger aan leukemie. Na zichzelf jarenlang de vraag gesteld te hebben hoe en waarom zijn kind leukemie heeft opgelopen ontdekt Jerry in 1997 dat het drinkwater van de legerbasis waar hij gestationeerd was zwaar vervuild is. Hij gaat op onderzoek uit en onthult één grote doofpot-affaire van het ministerie van defensie. Zijn onderzoek wordt een kruistocht om de waarheid boventafel te krijgen en het korps mariniers te houden aan hun beroemde credo.

Wat vonden we ervan?
Het doorzettingsvermogen van Jerry is bewonderenswaardig en hij vecht voor een goede zaak. De verhalen van slachtoffers (bijna een miljoen mensen is in contact gekomen met het vervuilde drinkwater) zijn verschrikkelijk en de schaal waarop het leger vervuilt is immens. Eén op de tien Amerikanen blijkt in de buurt te wonen van een door het leger vervuild terrein. Het is, kort gezegd, goed dat deze documentaire gemaakt is. We zouden hem kunnen belonen met een hoog cijfer, ware het niet dat er zo nodig een heldhaftig Amerikaanse saus die over de documentaire gegoten moest worden.

Cijfer: 7

Comments