Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
CJP @ IDFA - dag 5
22 NOV 2011 • Door Jacques Bravoure • Meer blogs over Film

CJP @ IDFA - dag 5

Silvio, One of Us
Regie: Diverse regisseurs, 52 minuten

Waar gaat het over?
In Italië was tot vorige week al jarenlang een megalomane, conservatieve, volgevreten maffia-baas de premier. Iedere week kwamen er nieuwsberichten over heftige seksfeesten met minderjarige hoeren en ander onbeduidend volk, waar hij met zijn schijnheilige bek netjes mee weg kwam. Of beter: zorgde dat hij ermee weg kwam, omdat hij alle media beheerst. Of hij maakte zichzelf even onschendbaar in de wet. Ondertussen bracht hij zijn land op de rand van de afgrond en vroeg heel de wereld zich af: Hoe. Kan. Dit?! Hoe kan het dat de Italianen steeds maar achter deze man blijven staan? Silvio, One of Us pretendeert dit te laten zien.

Wat vonden we er van?
De film is eigenlijk een experiment. Zes filmmakers hebben ‘de gewone Italiaan’ gevolgd in hun dagelijks leven, bij gesprekken over politiek en acties voor/tegen de premier. De kijker met gezond verstand denkt weer: hoe kan het dat jullie zo denken? Maar dat deden we al. Het grote waarom, dat wordt niet duidelijk. Het blijven vooral losse flodders van mensen die, zoals velen, alleen naar hun eigen voortuin kijken en op de korte termijn. De teksten zijn hetzelfde als hier van de PVV-stemmers of in België van het Vlaams Belang. Het is allemaal de schuld van de buitenlanders en de partij komt tenminste op voor de gewone mens. Uiteindelijk is het allemaal nogal vermoeiend en weinig inzichtelijk.

Cijfer: 5

Hitler’s children
Regie: Chanoch Ze’evi (IS), 105 min

Waar gaat het over?
In Hitler’s children laat de Israëlische filmmaker Ze’evi de verhalen zien van het nageslacht van Nazikopstukken. Zo zien we de kleindochter van Göering, de zoon van kampbeul Frank en de kleinzoon van Auschwitzcommandant Hoess. Zij vertellen over gevoelens van schuld, verdriet uit het verleden, maar proberen ook duidelijk te maken dat zij niets te maken hebben met de verschrikkingen van toen. Dat gebeurt op verschillende wijze: sommigen negeren, anderen wijden er hun leven aan. Heftig is het verhaal van de Göerings kleindochter: zij en haar broer hebben zich laten steriliseren om de familienaam te doen eindigen. Ze’evi vond dat de tijd rijp was om deze kant van de kwestie te belichten en dat leverde deze docu op.

Wat vonden we er van?
Als het gaat om documentaires over de Tweede Wereldoorlog zijn we natuurlijk al behoorlijk verzadigd. Daarom is het verhaal dat Ze’evi vertelt een fijne en interessante afwisseling. Maar het is en blijft een moeilijk onderwerp en misschien hadden we meer verwacht van deze film. De setting waarin Ze’evi zijn hoofdpersonen interviewt is kleurloos en de echte spannende verhalen blijven uit. De film wordt gered door de beelden van Rainer Hoess die Auschwitz bezoekt. Hij woonde in een grote villa direct naast het kamp, waar zijn vader en grootvader gewoon happy family speelden. De scene dat Rainer in Auschwitz terecht komt in een klas Israëlische studenten en ook nog eens een overlevende van het kamp tegenkomt zorgt voor kippenvel en zullen we niet snel vergeten.

Cijfer: 7

Lone Twin
Regie: Anna van der Wee (BE), 70 min

Waar gaat het over?
De Vlaamse regisseuse Anna van der Wee verloor op 20-jarige leeftijd haar tweelingbroer Dirk. Sindsdien voelt ze een leegte in haar leven die niet te benoemen valt. Behalve door andere mensen die een tweelingzus of –broer hebben verloren. Die zien we in Lone Twin. Van der Wee gaat in gesprek met tweelingen over de hele wereld om er achter te komen wat die band nu zo bijzonder maakt. De vraag die ze zich zelf stelt: ‘Can you ever not be a twin?’

Wat vonden we er van?
Heftig. Zeker als je zelf deel van een tweeling bent (zoals de schrijver van dit stukje). De documentaire komt langzaam op gang met wat cliché uitspraken over de bijzondere band van tweelingen, maar duikt later de diepte in. ‘Ik voel me een dubbel persoon, ik ben niet alleen mezelf’, vertelt een Franse vrouw die haar tweelingbroer al jaren niet meer gezien heeft. De ex-geliefde van Van der Wee verwoordt haar tweeling-zijn als volgt: ‘Ik was op zoek naar een wederhelft en vond die in jou. Maar jij had al een wederhelft.’ De documentaire gaat over de onvoorwaardelijke liefde tussen tweelingen en wat een impact die heeft op hun levens, vooral als die liefde wegvalt. Alleen de suggestie van het overlijden van een tweelingbroer of –zus, doet veel duo’s in de docu in tranen uitbarsten. Aan het einde vraagt een van de ‘lone twins’ zich af: ‘Can you ever be one and be enough?’ Die vraag kunnen we niet beantwoorden. Maar je moet de docu gaan zien, dat zeker.

Cijfer: 8

POM Wonderful Presents: The Greatest Movie Ever Sold
Regie: Morgan Spurlock (USA), 70 min

Waar gaat het over?
Morgan Spurlock kennen we natuurlijk allemaal van de briljante Mc-Documentaire Supersize Me. Dit jaar is de brutale Amerikaan terug met wederom een prestigieus project: een film maken over merken, sluikreclame en adverteerders en die in zijn geheel te laten sponsoren door diezelfde merken. Reclame in een film over reclame, zeg maar. Spurlock is een slimme man. Zo strikt hij onder andere het ‘gezonde’ drankje POM, shampoomerk Maines & Tales en vliegtuigmaatschappij JetBlue.

Wat vonden we er van?
Na Supersize Me was er een nieuwe Michael Moore geboren in de persoon van Spurlock. Wij Europeanen vinden het heerlijk om anderhalf uur lang te kijken naar domme Amerikanen die overal in trappen. Bij deze film kunnen we helaas niet ontkennen dat ook wij vallen voor sluikreclame. The Greatest Movie Ever Sold is een vermakelijke film met leuke marketingtrucjes (zoals korte commercials tussendoor en het flesje POM-juice dat Spurlock steevast met zich meedraagt). Een echte diepgaande aanklacht tegen het effect van sluikreclame is het echter niet, en dat hadden we toch graag gezien. We vermoeden echter wel dat de verkoop van flesjes POM explosief stijgt tijdens het IDFA. Dat dan weer wel.

Cijfer: 7

Comments