Ontdek
Kortingen Win CJP events
Over CJP
Contact
Koop je pas Inloggen
CJP @ IDFA - dag 4
21 NOV 2011 • Door Jacques Bravoure • Meer blogs over Film

CJP @ IDFA - dag 4

The Interrupters
Regie: Steve James (UK/US), 127 minuten

Waar gaat het over?
In de achterbuurten van Chicago is geweld aan de orde van de dag. De Ceasefire-organisatie probeert het geweld terug te dringen door onder andere violence interrupters de wijk in te sturen om tussenbeide te komen bij straatruzies en escalatie te voorkomen. Want op de straten van Chicago geldt dat geweld wordt vergolden met nog meer geweld. The Interrupters volgt veertien maanden uit het indrukwekkende leven van drie interrupters.

Wat vonden we ervan?
De drie interrupters die gevolgd worden hebben zelf een behoorlijk bewogen verleden en spreken de taal van de straat. De manier waarop zij te werk gaan en succes hebben is indrukwekkend. Met name Ameena Matthews (links op de foto) ;is, zoals regisseur Steve James het noemt, een ‘force of nature’. Het is onmogelijk deze film te kijken zonder een paar keelbrokken weg te slikken. Toch is het vooral een film over hoop op een minder gewelddadige toekomst. Er valt gelukkig ook genoeg te lachen, zeker als crimineel Flamo ten tonele verschijnt. Aan het eind voel je met alle personages mee en wil je weten wat er met ze gebeurd is ná de film. In de Q&A achteraf vertellen Steve en een collega dat, zie het filmpje op www.facebook.com/cjpnl.

Cijfer: 7,5

Into the Abyss
Regie: Werner Herzog (DU), 105 min

Waar gaat het over?
De Duitse filmmaker Herzog gaat op zoek naar de betrokkenen bij de vele doodsvonnissen die elk jaar in Texas worden uitgevoerd. Centraal staat de 28-jarige Michael Perry, die al tien jaar vast zit voor moord en over minder dan een week wordt geëxecuteerd. Zelf gelooft hij nog in vrijspraak. Slachtoffer, dader, de priester en zelfs de man die de dodelijke injecties toedient: allemaal komen ze aan het woord. Hoewel al snel duidelijk wordt dat Herzog zelf tegen de doodstraf is, is zijn film geen politiek pamflet.

Wat vonden we er van?
Wij hoeven niet meer overtuigd te worden van de inhumaniteit ;en willekeur van de doodstraf, maar toch hakt elke docu over dit onderwerp er weer flink in. Into the Abyss is geen uitzondering. Wat deze film echter bijzonder maakt is de emotionele rol van de filmmaker. Zijn vragen zijn direct en oprecht, á la Louis Theroux probeert hij zich in zijn hoofdpersonen te verplaatsen. De personen in de film zijn stuk voor stuk diep ongelukkig,onwetend en hebben een rotsvast vertrouwen in God. De man die jarenlang de doodstraf uitvoerde (hij diende zo’n 150 injecties toe) kon het niet meer aan. Hij is nu een fel tegenstander van de doodstraf: ‘No one has the right to take another one’s live. I don’t care if it’s the law, or not.’

Cijfer: 8

The Global Catch
Regie: Mark Hall, 84 minuten

Waar gaat het over?
Sushi is een wereldwijde hype aan het worden. Was het eerst nog voorbehouden aan de Japanners en een paar peperdure grootstedelijke restaurants, tegenwoordig kun je overal sushi eten. Ook in China, Rusland en Brazilië. Dat zorgt voor een enorme toename in de vraag naar verse vis. Regisseur Mark Hall neemt eerst de tijd om de tradities en de schoonheid van sushi te laten zien om vervolgens duidelijk te maken: het gaat niet goed. De wereldwijde populatie blauwvin tonijn is de afgelopen ;dertig jaar tot 10% geslonken. Dat heeft desastreuze gevolgen voor de wereldzeeën. Hall laat betrokkenen die op verschillende manier hun geld verdienen met sushi aan het woord. Van restauranthouders in San Fransisco tot vishandelaren in Tokyo en wetenschappers in Australië.

Wat vonden we ervan?
Op het moment dat we op de stoel gingen zitten, hadden we al spijt. Natúúrlijk gaat deze film duidelijk maken dat we moeten kappen met het eten van sushi en helemaal van tonijn. En ja, het is inderdaad niet best, maar Mark Halls film is geen grote Greenpeace-spot. Hij laat zien dat er goed wordt gewerkt aan alternatieven. In Australië is men al zeer ver in het ontwikkelen van kwekerijen voor blauwvin tonijnen, iets wat tot voor kort nooit mogelijk was. Ook diverse restauranthouders en zelfs oude Japanse vissers zijn er van doordrongen dat het zo niet door kan gaan. Er is dus hoop. Uiteindelijk ligt toch de grootste macht bij de consument. Zoals Hall zegt: ‘Individuen kunnen het snelst beslissingen nemen. Regeringen doen daar veel langer over.’ Fijn, zo’n serieuze, maar genuanceerde boodschap. Maar tussen het IDFA-geweld is het natuurlijk niet het meest spectaculair.

Cijfer: 6.5

Township to the Stage

Waar gaat het over?
De jonge Zuid-Afrikaan Trevor Noah probeert carrière te maken als stand up comedian. Trevor is niet blank en ook niet zwart, maar kind van een blanke Zwitser en een zwarte Afrikaanse. Hij kent de fijne, ruimopgezette buitenwijken, maar heeft ook jarenlang in de heftige townships van Johannesburg gewoond. Dat maakt hem overal een buitenbeentje, wat hem weer onuitputtelijk munitie geeft voor zijn comedy show. We volgen Trevor in zijn weg naar twee zelf geproduceerde one man shows in hét theater van Johannesburg.

Wat vonden we ervan?
Stand up comedians in het hedendaagse Zuid Afrika dragen het verleden nog met zich mee. De zwarten maken veel grappen over de tegenstellingen en het verleden, de blanke grappenmakers vinden dat hun collega’s daar nu maar weer eens mee op moeten houden. Iets wat duidelijk voortkomt uit angst en jaloezie. Ondanks dat hij een beetje popie jopie is, is Trevor een razend intelligente en innemende figuur. Hij legt de worstelingen haarfijn uit. Zijn onwaarschijnlijke lef en doorzettingsvermogen maken Township to the Stage een ontroerende film. Fijn voor de neutrale kijker: het niveau van de grappen ligt enorm hoog, waardoor er in ieder geval het nodige te lachen valt. Ook als stand up comedy niet per se je favoriete genre is, zoals in het geval van uw recensent.

Cijfer: 7,5

Comments