Fijn pretentieloos - Theater

AGENDA/ZOEK KORTING

trefwoord

plaats

genre

wanneer

van

tot en met

Theater: Recensie: Paulien Cornelisse - Hallo Aarde

07-02-2011

Je kent het wel. Je hebt net koffie gedronken met een vriendin in de stad. Je hebt al afscheid genomen en elkaar doei gezegd wanneer blijkt dat jullie allebei dezelfde kant op moeten fietsen. Herkenbaarheid: dat is de grote troef van cabaretière Paulien Cornelisse.

Het tweede programma van Paulien Cornelisse, vooral bekend van haar geestige boekje Taal is zeg maar echt mijn ding, heet Hallo Aarde. Een toepasselijke titel voor haar hele verschijning. In een mallotige outfit met een glanzende legging, hoge sokken en Allstar-ballerina’s, kijkt ze bij haar opkomst geschrokken de zaal in. Alsof ze niet had verwacht dat er überhaupt mensen zouden zitten. Hallo aarde, hallo mensen – ik weet ook niet hoe het zit, maar ik doe een poging. Dat is haar uitstraling.

Geen boodschap
De voorstelling bestaat uit een aaneenschakeling van leuke en niet leuke verhaaltjes, die niet echt veel samenhang lijken te hebben. Cornelisse haar specialiteit is ‘het observeren en analyseren van het vaak opmerkelijke gedrag en taalgebruik van de mens en van zichzelf’, zo staat op haar website. Die observaties zitten niet in de maatschappijkritische hoek waar cabaretiers zich toch vaak bevinden. Het is pretentieloos. Dat maakt dat de voorstelling weinig diepgang, en al helemaal geen ‘boodschap’ heeft, maar aan de andere kant is het ook een tegengeluid. In tegenstelling tot veel andere cabaretiers doet Cornelisse totaal geen poging om maatschappijkritisch te zijn, ze is gewoon zichzelf en dat is een verademing.

Kinderlijk lijf met volwassen hoofd
Cornelisse is een aparte verschijning. Ze heeft een gek lijf – een beetje kinderlijk, maar met een volwassen hoofd. Dat werkt. Ook al zegt ze niets, dan zou je nog kunnen lachen om haar motoriek. Zo staat er op het toneel een klein pianootje, zo’n rood speelgoedding met tien toetsen. Ze bespeelt het door op haar hurken op een klein houten plateautje op wieltjes te gaan zitten, met opgetrokken knieën, om zo voorovergebogen de toetsen in te drukken.

Machteloos theezakje
De korte sketches zijn droogkomisch en hebben vaak geen aanleiding. Zoals een act waarbij Cornelisse een machteloos theezakje laat verdrinken in heet water. Na wat ontwijkend gedrag van het theezakje, voel je haast de pijn die het moet hebben wanneer het in het hete water verdwijnt. Zulke alledaagse dingen vertalen naar een theatrale act: dan is Cornelisse op haar best.

Hallo Aarde – Paulien Cornelisse
t/m 24 juni 2011 in de Nederlandse theaters
CJP-korting verschilt per theater
www.pauliencornelisse.nl

Tags: Paulien Cornelisse, Hallo Aarde