Helaasheid: beklemmend goed - Theater

AGENDA/ZOEK KORTING

trefwoord

plaats

genre

wanneer

van

tot en met

Theater: Recensie De helaasheid der dingen – Afslag Eindhoven

17-06-2010

Na het succes van de Vlaamse speelfilm is De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst nu ook op het toneel te zien – van Oerol. Een kwetsbare, meeslepende voorstelling op een uitzonderlijke locatie.

Lees ook:
- Oerol met CJP-korting
- Hoe is het op Oerol?

Het gezin Verhulst leeft volgens het motto 'God schiep de dag en wij slepen ons er doorheen'. En daar heeft de dertienjarige Dimitri dagelijks keihard mee te maken. Als jongste zoon van de familie woont hij samen met zijn vader en diens broer in het huis van zijn grootmoeder. De mannen zoeken dagelijks hun heil in de alcohol om te ontsnappen aan de beklemmingen van de kleine dorpsgemeenschap waarin zij wonen. Natuurlijk draait dit keer op keer uit op mislukking. Dimitri komt langzaam tot besef dat zijn leven net zo zal mislukken als dat van zijn vader, als hij niet in beweging komt. Dit gevecht tegen verslaving, met veel humor wordt gespeeld, vormt de rode draad van het stuk.

Symboliek en modder

In voorstellingen op Oerol is het decor minstens zo belangrijk als het verhaal. Bij De helaasheid der dingen bestaat dat uit grote bergen modder, wat een mooie illustratie geeft van het beklemmende bestaan in de achterbuurten van het Vlaamse proletariaat. De acteurs worden naarmate de voorsteling vordert steeds viezer. De modder heeft hierdoor ook een figuurlijke rol: de familie wordt letterlijk meegetrokken in de 'shit' van hun troosteloze bestaan. Ook maken de acteurs goed gebruik van andere attributen. Op een gegeven moment komt een nichtje van de familie, Sofie, langs. Zij staat in een maagdelijk wit jurkje ietwat ongemakkelijk op een emmer tussen de mannen in. Dit geeft een mooi contrast, want het lijkt hierdoor haast alsof zij boven het gezin staat. Daarnaast speelt ook muziek een belangrijke rol in het toneelstuk: De familie is fan van Roy Orbison en nummers als Only the lonely geven op een passende manier het gevoel van de scènes weer.

Roy Orbison – Only the lonely:

Doordat het stuk plaatsvindt in een oude, donkere loods, wordt de beklemmende sfeer van het dorp extra goed weergegeven. Het publiek zit op klapbankjes vlakbij het decor, waardoor het lijkt alsof je zelf in het stuk zit. Dit gevoel wordt versterkt doordat de acteurs zich af en toe richten tot het publiek. De prestaties van de acteurs zijn daarnaast buitengewoon goed: ze stellen zich erg kwetsbaar op en laten alles van zichzelf zien. Soms zelfs letterlijk. Ook zie je dat ze ontzetend veel plezier hebben in hun spel: het decor lijkt voor hen één grote speeltuin om hun kunnen te tonen. Mis dit niet!

De helaasheid der dingen – Afslag Eindhoven
Regie: Pietjan Dusee
Te zien: t/m 20 juni op Oerol, www.oerol.nl
Ook te zien tussen 1 en 11 juli op Festival Over het IJ in Amsterdam, www.overhetij.nl

Trailer: