De Club knalt de loods uit - Theater

AGENDA/ZOEK KORTING

trefwoord

plaats

genre

wanneer

van

tot en met

Theater: Recensie De Club – Frascati Producties / Stichting Nieuwe Helden

14-04-2010

In een koude, donkere loods klinken enkele huisregels van de avond: er wordt niet gesproken over de club, je vecht met z’n tweeën en er is geen weg terug. De Club is geen vertaling van Fight Club naar het toneel – het is een ervaring. En wat voor een.

Lees ook:
- Interview met Tygo Gernandt, Tim Murck en Lucas de Man
- Een ode aan Fight Club

Gaan de haren in je nek recht overeind staan bij het horen van het woord ‘ervaringstheater’? Maak je dan maar geen zorgen. De Club is in zijn vorm een bijzondere ervaring, maar er staan geen stoelen voor het publiek in een cirkel op het toneel. Je wordt niet gedwongen iets over je werkweek te vertellen en er worden geen camera’s en spotlights op je gericht. Wat het dan wel inhoudt, daar kunnen we weinig over zeggen zonder de verrassing weg te geven. Doen we dus ook niet.

Geen Fight Club op toneel
Lucas de Man (1982), regisseur van het stuk, legde eerder in een interview met CJP uit dat het in ieder geval ‘geen knuffeltheater’ zou worden. Dat is het zeker niet geworden, maar dat was dan ook te verwachten van een stuk dat op David Finchers Fight Club gebaseerd is – een film waarin elkaar verrot slaan voor vrijheid centraal staat.

De thematiek van de film is duidelijk herkenbaar in de voorstelling en de drie hoofdpersonages zijn in het stuk naamloos, maar zijn makkelijk te vergelijken met hun filmvoorgangers: de rol van Edward Norton als sympathieke vechtersbaas wordt gespeeld door Tim Murck, de roekeloze Brad Pitt is hier Tygo Gernandt en Helena Bonham Carters rol als liefje wordt zonder gêne vertolkt door de Vlaamse Guus Boswijk. Hun dialogen zijn rauw, hard, herhalend en af en toe vertwijfeld. En daarmee geslaagd bij de toon van het stuk.

Stoepkrijt, sweaters en een rat
Ondanks het voor de hand liggende vergelijkingsmateriaal is het De Man gelukt een eigen versie van het verhaal te vertellen. Daar zorgen vooral de vorm en locatie voor. Je koopt je kaartje voor de voorstelling aan de kassa in een oude autofabriek op een Amsterdams industrieterrein, waar A4’tjes je verwelkomen met teksten als ‘Koud? JA! Vechten? JA! Rake klappen? JA!”.

Stoepkrijt, rode sweaters, een man met een rat in zijn coltrui, bloed, kou en keihard geknal doet de rest. Al dat spektakel leidt soms de aandacht wel wat af van de boodschap (‘Alle hoop verliezen, dat is vrijheid’) – en dat terwijl veel dialogen juist hierover gaan. Maar gaat het stuk eigenlijk wel over het overbrengen van een boodschap? Is jezelf een weg slaan naar vrijheid de belangrijkste les die uit het stuk getrokken kan worden? Waarschijnlijk niet: Stichting Nieuwe Helden geeft met De Club vooral een nieuwe betekenis aan ‘ervaringstheater’. Eentje die rauw, koud en vooral verrassend is.

De Club
T/m 24 april 2010 te zien
Cruquiusweg 81, Amsterdam
Entree: normaal €14,- / Met CJP: €8,50
www.declub.nu
www.theaterfrascati.nl