AGENDA/ZOEK KORTING
Theater: Recensie Het rashomon-effect – Toneelgroep Amsterdam
26-01-2010

Dank zij de wetenschap weten we alles: van de precieze grootte van het kleinste molecuul tot de afstand in lichtjaren. Maar we kunnen nog steeds niet met zekerheid zeggen of iemand de waarheid spreekt. En dat is maar goed ook, bewijst Het rashomon-effect.
De Japanse film Rashômon (1950), waarop het stuk is gebaseerd, vertelt het verhaal van een verkrachting van een vrouw en de daaropvolgende moord op haar man. Dit verhaal wordt verteld vanuit verschillende oogpunten: een boer, een maniakale bandiet, de verkrachte vrouw en de door een medium opgeroepen geest van de dode man. Maar iedereen heeft een eigen beeld van ‘de waarheid’ en zo wordt het nooit duidelijk wat er echt gebeurd is.

Zelfde verhaal, met Knappe Blondine
Zo ook op het toneel. Het rashomon-effect werkt volgens hetzelfde principe, al zijn de rollen een beetje veranderd. De boer is een hoteleigenaar geworden, de bandiet is een eenzame boswachter en de vrouw is een zogezegd “K.B.’tje”: een Knappe Blondine. Zowel de daadkrachtige rechercheur Brouwer als de op kijkcijfers beluste misdaadverslaggever De Jong zijn op zoek naar de dader en halen, beiden op eigenzinnige wijze, hun gram bij de verdachten van de onlangs gepleegde moord.
Whodunnit
Met een stel verdachten én rechercheurs die rijp voor de psychiater zijn, is het maar goed dat het podium simpel is gehouden. Het bestaat volledig uit dunne witte wanden (whiteboards) en met een rij stoelen erin is het duidelijk dat dit de ondervraagruimte is. Het is een perfecte omgeving voor de whodunnit vol intrige, wraak en schuld.
Geen illusies
Wat minder past bij een traditionele crimi, is de speelstijl. Leon Voorberg richt zich als rechercheur Brouwer tussen alle verklaringen door op het publiek om een korte samenvatting te geven van het zojuist verklaarde. Hierdoor is er nauwelijks een ‘vierde wand’. Terwijl hij de whiteboards vol kalkt met zijn eigen ‘verzonnen’ conclusies – want wat is immers ‘de waarheid’? – zie je hem langzaam grip op de zaak en zichzelf verliezen. 
De Jong, misdaadverslaggever
Tegenover de rechercheur staat De Jong (gespeeld door Alwin Pulinckx), die op slinkse wijze een verklaring bij de verdachte probeert los te peuteren. Met de muziek en felblauwe lampen die aan gaan als hij het podium op komt, is hij een gelukte persiflage van Peter R. de Vries. Maar de beste toevoeging aan dit personage is nog wel zijn obsessie voor zijn tv-programma: steeds als een verdachte zijn hoofd afwendt van het publiek, springt De Jong met zijn camera bij om hem toch even in beeld te krijgen.
Hoog niveau
Onder de regie van Joachim Robbrecht (1979) – bekend van o.a. Adam in ballingschap, waarvoor hij de Ton Lutzprijs kreeg – is Het rashomon-effect een geslaagde eerste samenwerking tussen Toneelgroep Amsterdam en Frascati Producties. Een moderne voorstelling van hoog niveau. Ingewikkeld? Misschien. De moeite waard om zelf te gaan kijken? Zeker.
Het rashomon-effect
Nu t/m 30/1/2010 te zien
Frascati Theater, Amsterdam
Entree: normaal €14,- / Met CJP: €10,50
www.toneelgroepamsterdam.nl
www.theaterfrascati.nl
Trailer:








































.gif)
















