De vindingrijkheid van Tim Murck - Theater

AGENDA/ZOEK KORTING

trefwoord

plaats

genre

wanneer

van

tot en met

Theater: Interview met acteur Tim Murck (Dat smoel)

19-01-2010

In Dat smoel speelt acteur Tim Murck (27) een lieve jongen, die probeert te verdoezelen dat zijn thuissituatie bestaat uit ruzie, geweld en alcohol. ‘Alsof ik met veertien kegels tegelijk aan het jongleren ben’. En dat gaat hem goed af.

Lees ook:
- Isa Hoes houdt Huisvrouw licht
- Jennifer Hoffman over zenuwen

Foto: Paul van der Linden

In Dat smoel speel je de achttienjarige Henry, moeders lievelingetje. Ben je dat in het echt ook?
‘Ja, best wel. Mijn moeder is in ieder geval gek op me. Maar zij claimt mij gelukkig niet zo erg als de moeder in Dat smoel dat doet. Mijn eigen moeder heeft mij helemaal vrij gelaten. Ze zei altijd: “Doe waar je zin in hebt”. Ze wist toch dat het altijd wel goed kwam.’

Ging dat ook altijd goed?
‘Bijna altijd. Ik wist altijd waar ik mee bezig was en wat de grenzen waren. Maar toen ik een jaar of achttien was, hield ik er wel van om de grenzen op te zoeken. Altijd met één voetje in het water, weet je wel. Maar er zijn toch dingen waarvan ik achteraf denk: gelukkig is dat goed afgelopen. Bijvoorbeeld met onbekenden mee naar huis gaan of mezelf door een straalbezopen iemand met de auto naar huis laten rijden.’

In Dat smoel speel je een zoon in een gezin vol ruzie, geweld en alcohol. Is die Henry nog een beetje stabiel?
‘Henry draagt een enorme verantwoordelijkheid, zijn moeder is van hem afhankelijk. Bepaald niet zoals het hoort in een gezin. Henry wil de buitenwereld laten geloven dat hij een heel normale jongen uit een heel normaal gezin is. Regisseur Jaap Spijker zei tijdens de repetities tegen mij: “Je moet Henry zien als iemand die met veertien kegels tegelijk aan het jongleren is”. En dat is ook zo. Zolang het goed gaat, gaat het goed. Maar zodra er één kegel valt, raak je de controle kwijt en is het gebeurd.’

Dat klinkt als een zwaar stuk. Valt er ook nog wat te lachen tijdens de voorstelling?
‘Dat smoel heeft inderdaad een zwaar onderwerp, maar we spelen op een heel toegankelijke manier. Zo gebruiken we geen onbegrijpelijke woorden en bevat het stuk geen ver te zoeken symboliek. Toen in Engeland twee jaar geleden de originele uitvoering That face werd gespeeld, had de cast niet verwacht dat de zaal zou lachen. Maar tijdens de voorstelling had iedereen toch aardig wat plezier. Dat zal bij de Nederlandse uitvoering ook wel het geval zijn.’

Bestaat de kans dat jij, net als de vader in Dat smoel, ook ineens verdwijnt en een nieuw leven in Hong Kong begint?
‘Goede vraag, ik weet eigenlijk niet of ik dat zou kunnen. Maar het besef dat de vrijheid bestaat om mijn koffers te pakken en te vertrekken vind ik al genoeg. Veel meer dan wat dagdromen zal het niet worden, maar een weekje op vakantie naar Hong Kong zie ik nog wel een keer gebeuren, haha!’

Heb je jezelf op het toneel als eens uit grote blunders moeten redden?
‘Zeker weten, er kan zoveel misgaan op het toneel. Dat de rekwisieten er niet zijn, bijvoorbeeld. Ik heb in een stuk wel eens gespeeld dat ik iemand zou aanvallen met een mes, maar dat mes lag er niet. Toen ben ik dat ding maar gaan zoeken, en gelukkig vond ik hem ook. Hij bleek ergens anders te liggen. Het publiek had gelukkig niks door.’

En andere problemen?
‘Heel soms zitten er mensen in het publiek die irritant zijn. Bij de theatervoorstelling Romeo over Julia (2008) hadden we een keer wat mensen in de zaal zitten die niet weten hoe ze zich in het theater moeten gedragen. Ze maakten veel lawaai en de hele zaal ergerde zich aan ze. Ik wond me echt op; ze waren de hele voorstelling aan het verneuken.

En toen?
‘Midden een gevoelige scène was ik die gasten zat en ben ik uit mijn rol gestapt. Ik ben op het toneel naar ze toe gelopen en heb gezegd dat ze stil moesten zijn. Die jongens schaamden zich kapot en zijn de rest van de voorstelling doodstil geweest. Ze durfden bij de grappen in het stuk zelfs niet meer te lachen, haha. Wél kregen we na afloop van de voorstelling een staande ovatie van ze.’

Vind je het spannend om op te treden als er bekenden in de zaal zitten?
‘Je weet het natuurlijk wel wanneer er vrienden, familie of mensen uit het vak in de zaal zitten, maar ik ben er nooit zo mee bezig. Ik weet niet of ze het van plan is, maar ik zal wél zenuwachtig zijn als Polly Stenham (de schrijfster van het stuk, red.) in de zaal zit. Het is haar stuk en je wil dat toch zo goed mogelijk opvoeren. Maar als er iets misgaat is het nog geen ramp, ze verstaat toch geen Nederlands.’

Wat heb je verder nog voor plannen?
‘Aankomend voorjaar zal ik samen met Tygo Gernandt het theaterstuk De club spelen. Het verhaal is gebaseerd op een bestaande club, waar mensen zich voor aanmelden om met elkaar te vechten. Ik mag er verder niets over zeggen, maar ik kan je beloven dat het er heftig aan toe zal gaan!’

Dat smoel - Het Nationale Toneel
21/01/2010 t/m 27/02/2010
NT Gebouw Den Haag, Theater Bellevue Amsterdam, Toneelschuur Haarlem
CJP-korting verschilt per locatie
Klik hier voor de speellijst.

Bekijk hier een ontgroeningsscène uit de voorstelling: