Tim Akkerman over de 5 belangrijkste nummers van zijn solodebuut - Muziek

AGENDA/ZOEK KORTING

trefwoord

plaats

genre

wanneer

van

tot en met

Muziek: Win 5x2 kaarten voor de uitverkochte releaseshow in Paradiso

01-12-2011

Zanger Tim Akkerman verliet Di-rect vanwege onvrede over de muzikale koers. Hij wilde zijn eigen muziek maken, maar het duurde twee jaar voordat deze week zijn solodebuut Anno uitkwam. We vragen Tim naar de vijf belangrijkste nummers van de plaat en waar ze over gaan. ‘Ik begon eigenlijk weer vanaf nul, ook qua enthousiasme.’

Wat krijg ik met mijn pas? Kans op 5x2 kaarten voor de uitverkochte releaseshow, 9 december in Paradiso.

Nonzero
‘Nonzero is een boek van Robert Wright. De kern van het verhaal is dat je als individu heel belangrijk kunt zijn in de grootsheid der dingen. Ik heb dat op mijn eigen situatie betrokken. Nadat ik Di-rect had verlaten, kwam ik in een eenzame positie terecht. Uiteindelijk heb ik een heel sterk team, een goede band, goed management en alles wat erbij komt kijken, om me heen weten te vinden. Het boek gaf me de visie dat als de wilskracht en de drijfveer er zijn, je de helft al gewonnen hebt. Het was een eye-opener en werd de leidraad voor het pad dat ik bewandelde. Dat is de reden dat ik het tot een liedje wilde vormen. Nadeel van een liedje is alleen dat je het hele boek tot 3 minuut 12 moet terugbrengen, dat was nogal een sport.’

Give it all
‘Ten years of loving, now I give up the fight. Ja, dit is het nummer over de breuk met Di-rect. Na Tommy wilde de ene helft links- en de andere rechtsaf. Ik kon er niet meer mee doorgaan: I felt incomplete for too long. Ik kon niet zijn wie ik wilde zijn. Maar als je niks weet van de hele situatie is het gewoon een liefdesliedje. Di-rect was namelijk echt een relatie, we waren van jongs af aan continu bij elkaar. Daar zit heel veel leed en emotie bij, je weet dus dat zo’n stap qua gevoel consequenties heeft voor beide kanten. De breuk was vrij pittig, maar nu denk ik dat het voor iedereen beter is geweest. Ik trok het fundament onder mezelf uit en daarmee nam ik ook voor drie andere jongens een beslissing. Op dat moment kun je niet inschatten of dat verkeerd is. Vandaar de zin Did I do wrong?. Het antwoord weet ik nu; nee. Een nieuw album zou een heftige strijd geworden zijn en deze oplossing heeft beide levens gered.’

Winter is over
‘Voor deze plaat heb ik me een tijd lang opgesloten in een vakantiehuisje in Zeeland. Ik wilde geen concessies meer hoeven doen aan de muziek. Dat is lastig, want alles lag open. Toen ik eenmaal in de juiste vibe terechtkwam, was dat een bevrijding. Winter is over is één van de eerste liedjes die ik in dat proces heb geschreven. Het gaat over dat herinneringen vaak groter lijken dan ze zijn als je er echt nog eens over nadenkt. Je ligt in bed en de film van je leven trekt als het ware nog eens aan je voorbij. Ik realiseerde me: I’m old enough to know. Op een gegeven moment maak je keuzes voor jezelf, terwijl je in het verleden wel eens geleid werd door je omgeving. Of het nou mijn ouders waren, of vrienden, je krijgt constant advies over bepaalde dingen. Maar er komt een tijd dat je op eigen benen staat.’

Danielle
‘Danielle is een heftig, zwaar liedje. Het gaat over een persoon die ik in het verleden heb leren kennen. Uit respect wil ik daar verder niet teveel over uitweiden, maar het is een vrij heftig verhaal. Het is een van de vijf belangrijke nummers, omdat het eerst een instrumentaal nummer was dat eigenlijk niet op de plaat zou komen. Maar een album is nooit helemaal af, je blijft doorschrijven. Er sneuvelden drie liedjes en toen kwamen er weer twee bij, waaronder Danielle. Danielle staat voor mij symbool voor de ontwikkeling van de plaat.’

Bright Eyes
‘Ik had heel veel moeite om een goede vorm te vinden voor Bright Eyes. Tijdens de theatertour speelde ik het op een akoestische gitaar. Het kabbelde wat voort, maar het bleef niet echt overeind. Qua gevoel moest dit nummer wél op de plaat. Toen heb ik een keer een demo opgenomen met de pianist en die versie staat nu op het album. Dat vind ik het mooie aan een album, je kunt het heel dik aankleden of terug gaan naar de kern en dingen gewoon zo laten als ze zijn.’

Bonus: Catch The Sun
‘Mag deze er ook nog bij? We begonnen elke theatershow met Catch The Sun. Gewoon ik en een gitaar en dan: Here I am,on my own. Dat spreekt eigenlijk voor zich. Je verlaat iets, je kijkt vooruit en daar sta je weer. Welk pad ga je nemen? Dit album begon met het herontdekken waarom ik muziek ben gaan maken en waarom ik dat waardeer. Dat heeft dus niets te maken met een hitlijst of een target, maar puur met gevoel. Bij Di-rect werden dingen als singlekeuze steeds vaker en harder genoemd. Niet alleen vanuit de band zelf, maar ook door de mensen waar we mee werkten. Dat heb ik heel erg losgelaten. Ik ben terug bij af en moet weer onder aan de ladder beginnen.’

Anno ligt sinds vorige week in de winkel en wordt 9 december officieel gepresenteerd in een uitverkocht Paradiso. Maar wij hebben de laatste kaarten: Tim was zo aardig om er toch nog 5x2 weg te geven aan CJP’ers. Vul voor 5 december het winformulier hieronder in en wie weet krijg je dan een heel mooi sinterklaascadeau.

Tags: Tim Akkerman, Anno, solo, debuut, album, Den Haag, Di-rect, winnen, kaarten, Paradiso, release