Gershwin door Leonie - CJP

AGENDA/ZOEK KORTING

trefwoord

plaats

genre

wanneer

van

tot en met

CJP: Good Morning, Mr. Gershwin door Leonie Hoebe

10-06-2009

...and the living is easy?

4 sterren

De bekende videoclip van de Scissor Sisters is niets vergeleken bij de opening van Good Morning, Mr. Gershwin, de dansvoorstelling van Franse makelij in het Amsterdamse Muziektheater. Zoete videokunsten breken het glazuur van je tanden, en de vrolijkheid spat van het toneel. Niet vreemd voor een voorstelling die geïnspireerd is door de Broadway musicals en Hollywood films van componist George Gershwin uit de jaren dertig. Summertime, and the living is easy. Blote dansers van allerlei afkomst zwemmen vanaf het filmdoek lachend de zaal in. Op het podium geen blanke benen tussen spiegels en fonteinen, maar een graffittistraat.

Choreografen José Montalvo en Dominique Hervieu zetten een groep van vijftien dansers en danseressen neer, allen met hun eigen specialiteit. Direct is te zien dat dit niet enkel klassiek geschoolde mensen zijn. Vele hedendaagse populaire dansstijlen komen voorbij. Zo ontstaat er een interessante mix van klassiek ballet, moderne dans, jazzdans, tapdans, en hiphop stijlen als breaking, popping en locking. Acrobatische duetten, humoristische solo’s en energieke groepsdansen wisselen elkaar af. De dansers krijgen de ruimte om hun skills te tonen. Toch wordt er niet simpelweg een trukendoos opengetrokken. Ondanks de grote verschillen tussen de dansers wordt het een geheel.

Humor is een belangrijk onderdeel. Een volslanke dame die zichzelf in een klein badpak hijst, brengt veel hilariteit te weeg in de zaal. De zangkwaliteiten van enkele dansers worden niet onder stoelen of banken gestoken. Een danseres brengt een van de Porgy and Bess klassiekers van Gershwin ten gehore, borrelend met haar mond vol water. Respect! Achter de dansers zien we grote projecties, van een dubbelganger, of juist van een karakter die met hele andere zaken bezig is. Bijna te veel om naar te kijken, in ieder geval geen moment saai.

Maar daddy isn’t rich, en mama isn’t good lookin’. De zoete droom van het begin, stort in als een kaartenhuis. Uitgebeeld met een enorme projectie van een wegdruipend zandkasteel in de regen. De vrolijkheid van het begin staat in schril contrast met de oude beelden van zwarte ghetto’s en rassenprotesten. Hier wordt even duidelijk neergezet hoe een tijd die ons nu zo vrolijk in de oren kan klinken, totaal niet zorgeloos of rechtvaardig was. De harde werkelijkheid van de rassendiscriminatie toen en nu wordt het uiteindelijke thema van de voorstelling. Een verrassende wending, die subtiel wordt ingezet, en uiterst groots wordt met de hartverscheurende, en tegelijkertijd grappige, vertraagde close-up film van een huilende, zwarte baby. Tegen het einde van de voorstelling hebben de makers enige moeite gehad er een punt achter te zetten, wat voor een driedubbel slot zorgt. Pas de Problème. Een bitterzoete voorstelling, interessant voor vele dansliefhebbers. Don’t feel like dancin’? dan is dit het medicijn.

Auteur: Leonie Hoebe
Terug naar workshopresultaten

Tags: workshop, leonie hoebe