AGENDA/ZOEK KORTING
CJP: Good Morning, Mr. Gershwin door Anna Kaal
10-06-2009
Locking en Popping: Hiphop meets Gershwin
2 sterren
De avond begint met een plons. Op een groot projectiescherm springen dansers van het Parijse Compagnie Montalvo-Hervieu, compleet gekleed of geheel naakt, een virtuele waterwereld binnen. Het is een droomwereld van ongecompliceerde Broadway musicals en zandkastelen. Maar daarin weerspiegeld ziet men ook de alledaagse werkelijkheid waarin rivaliteit, irreële schoonheidsidealen en racisme de mens beheersen. Voeg daaraan toe de rare combinatie van hiphop en George Gershwins musicalhits en je hebt de ingrediënten voor Goodmorning Mr. Gershwin.

Compagnie Montalvo-Hervieu staat bekend om haar audiovisuele theater waarin licht, geluid, beeld en beweging samen een geheel vormen. Al eerder gebruikten ze dit in de voorstellingen Paradis (1999), Le Jardin io io ito ito (2001) en Baelle Heureuse (2003). In Good Morning Mr Gershwin beheerst een groot projectiescherm het toneelbeeld waarop zogenaamde ‘avatars’, evenbeelden van de dansers, verschijnen, terwijl de dansers in levende lijve hun kunsten vertonen. Tegelijkertijd is de voorstelling een afschildering van Gershwins muzikale carrière waarin hij van musical naar meer klassieke pianomuziek (‘Rhapsody in Blue’) en opera (‘Porgy and Bess’) bewoog.
Een bonte verzameling dansstijlen maakt dat iedere danser individueel kan schitteren. Zo worden verschillende hiphopstijlen geëtaleerd, waaronder ‘locking’—het tijdelijk vasthouden van een pose—en ‘popping’—het golvend bewegen van de ledematen alsof een monstertje door het lichaam rent. Dit wordt afgewisseld met klassiek ballet en tapdans. Comédienne Katia Charmeaux zorgt voor luchtige sketches waarin ze de aandacht vestigt op haar voluptueuze vormen. Danseres Sabine Novel zingt een gorgelversie van ‘My sweet embraceable you’ . Ondertussen, vertoont het scherm op de achtergrond een zandstrand, zwemmende mensen, een Broadway billboard, of zomaar een voorbij lopende olifant.
Het is een opvallend pakket van knappe vertolkingen. Helaas zorgt de verscheidenheid echter ook voor een onrustige, verbrokkelde voorstelling die soms doet denken aan een circusprogramma: een tapdansact, een hiphopact, een klassiek ballet acrobaat en een clown passeren om en om de revue. Van een spannende opbouw is geen sprake, omdat het publiek nauwelijks rust wordt geboden. Terwijl het projectiescherm telkens weer nieuwe, soms absurde beelden biedt, wisselen de dansers elkaar in rap tempo af. Dans en beeld vormen geen eenheid, maar leiden de aandacht eerder van elkaar weg.
Daarnaast is de choreografie erg voorspelbaar: accenten in de dans liggen precies op dezelfde momenten als in de melodie waardoor de dans eerder een mime-uitvoering van de muziek is dan een interessante aanvulling op de compositie. Pas wanneer de blije, zorgeloze strandvideo’s worden ingeruild voor de serieuze beelden van rassenproblematiek en het programma stil staat bij de opera ‘Porgy and Bess’, is er rust voor reflectie. Daarmee is Good Morning, Mr. Gershwin wat muziek en medium betreft een toegankelijke dansvoorstelling, maar gebeurt er te veel tegelijk om een echte eenheid te vormen.
Auteur: Anna Kaal






































