Onontkoombaar meedeinen - CJP

AGENDA/ZOEK KORTING

trefwoord

plaats

genre

wanneer

van

tot en met

CJP: Verplichte figuren door Anne Nusselder

22-04-2008

Wat behelst het leven allemaal? Dat moeten geestelijk vader Alex Klaasen (De Parade, Kopspijkers), tekstschrijver Niek Barendsen (Gooische Vrouwen) en liedtekstschrijver Jurrian van Dongen (o.a. voor Karin Bloemen) hebben gedacht bij het ontwikkelen van de musical comedy Verplichte figuren. Spiksplinternieuw qua tekst, muziek en liedjes. Maar de thematiek is zo oud als bij mensenheugenis: het zoetzure leven, waarvoor de ideale kür nog niet geschreven is.

Een getalenteerd zestal acteurs en zangers voert de zaal mee op de stroom van het leven, met verschillende goed uitgewerkte personages. Ze ontmoeten elkaar in opeenvolgende scènes en relateren zich tot elkaar. Alex Klaasen grijpt zijn kans om succesvol in de huid van diverse figuren te kruipen. Als ‘king of the playround’ presenteert hij zich onder andere in een dampende neukdans als de homo Rico. Hij windt als de getrouwde, doch vreemdgaande Bas, met donkerbruine stem, zwoele blik en niet vies van enigs machtsvertoon de jonge Nina (Jelka van Houten) om zijn vingers. Als de bejaarde Henk besluit hij, in de herfst van zijn leven, tóch nog een verre reis te maken. Naast Klaasen glorieert Ellen Pieters in haar personages: zij is constant scherp, treffend en uiterst komisch.

Knap is hoe de actuele tekst en lichtvoetige muziek versmelten met de hilarische, stereotype figuren, die ook geloofwaardig hun eigen tragiek tonen. Zij bewegen zich op de scheidslijn van verlangen naar geestelijke rust enerzijds, en lichamelijke onrust anderzijds. De tragiek wordt vertolkt in golvende en grappige teksten die rieken naar het dagelijks leven, en zijn doorspekt met kleinburgerlijkheid en pietluttigheid. Pijnlijke herkenning is het gevolg, wat nipt aan de zure kant van het leven.

Maar in Verplichte Figuren krijgt het zuur niet de overhand. Waar bij de film Happiness, van Todd Solondz, die dezelfde thematiek behandelt, het zuur doordringt tot in de kaken, gloort in Verplichte figuren zoete hoop aan de horizon. Elk personage heeft in al zijn tragiek een verplichte figuur, namelijk ‘de ander’, om zich heen om te kunnen bestaan. Al is het maar om zich in verhouding beter te voelen.

De afwisselend dromerige en vrolijke muziek (Peter van de Witte) zwemt met de beschouwende, relativerende liedteksten mee, waardoor de dramatische actie wordt onderbroken. Een sublieme ervaring zoals Happiness blijft hierdoor uit, maar in Verplichte Figuren kletst het vakwerk in schone golfjes tegen het publiek. Een heerlijk onontkoombaar meedeinen.

Anne Nusselder

Terug naar Workshop resultaten

Tags: Verplichte Figuren, Alex Klaasen, Jelka van Houten, Musical