AGENDA/ZOEK KORTING
CJP: Recensie 'Mio Fratello è Figlio Unico'
07-03-2008
‘Mio fratello è un figlio unico’ betekent vrij vertaald; mijn broer is een enig kind. Hiermee wordt verwezen naar een belangrijk verschil tussen de twee broers uit een Italiaans gezin. Accio is het welbekende zwarte schaap en Manrico de perfecte zoon. Net als ‘La meglio gioventù’, dat van dezelfde schrijvers is, gaat ‘Mio fratello’ over twee broers die opgroeien in het Italië van de jaren ’60 en ’70. De één is fascist, de ander communist, maar ze blijken ondanks hun verschillende politieke opvattingen toch veel gemeen te hebben. Gelukkig is het geen politiek epos geworden maar een intens familiedrama.
Accio en Francesca zitten op een zomerse dag in een park onder een boom. Zij doet haar schoenen uit, waarop Accio zegt: “Ben je soms gek? Dat doe je toch niet?” Waarop hij ook zijn schoenen uittrekt. Deze scéne staat voor de tegenstelling vreugde en wanhoop die in de hele film aanwezig is. ‘Mio fratello’ is een drama waarin ondanks alles een gevoel van vreugde in de lucht blijft hangen.
De band die de Italiaanse familie met elkaar heeft is goed voelbaar. Door het gebruik van een handheld camera sta je constant met je neus op de actie. Regisseur Luchetti heeft hiervoor gekozen om de film ‘fris’ te houden en de acteerprestaties ‘naturelle’. Dit heeft heel goed uitgepakt. Elio Germano, die de rol van Accio op zich neemt, kan zowel een schuchtere jongeman spelen als een daadkrachtige volwassene. Het is dan ook geen wonder dat Germano voor deze vertolking een Donatello, de Italiaanse Oscar, in ontvangst mocht nemen.
‘Mio fratello’ is een zeer spannende, afwisselende film waarin de coming-of-age van de jongste zoon binnen een traditionele familie centraal staat en wordt gevoed door het politieke klimaat in Italië. Jammer dat pas in de laatste tien minuten de transformatie van jongen naar man vorm krijgt. Het beschrijven van de achtergrond en het zwakke karakter van Accio neemt aan het begin van film zoveel tijd in beslag (1 uur) dat de aanwezige spanning voor de gemiddelde kijker te laat komt. Maar als je geduld hebt kan je je verheugen op een goede afwisseling van humor en spanning en een bevredigende ontknoping.
Auteur: Anneke Arentsen






































